Kirsten van Santen.

Je moeder

Kirsten van Santen. FOTO ANNET EVELEENS

Hai Renske, dag Eva, dag Deborah, hé hoi Marijke en ach, kijk daar heb je Wini ook weer. Altijd gezellig in de bibliotheek in de Blokhuispoort in Leeuwarden.

Altijd is er wel een medemoeder die met een stapel boeken in haar armen en een stel kinderen aan haar rokken tussen de boekenstellingen doorploegt, met een verbeten grijns om de mond, zo van: ‘Dit is leuk, dit is gezellig, dit is goed ouderschap.’

Nou ja, goed ouderschap. Goed moederschap zul je bedoelen.

Haast nooit kom ik een leuke (of iets minder leuke) vader tussen de boeken tegen. Nooit eens die leuke bakfietsjongen die op het schoolplein zo lief door de krullen van zijn zoontje woelt, nooit eens die opgewekte Indische man die tijdens de kerstwandeltocht zo ijverig door de erwtensoep komt roeren. Nee, het is toch weer Nanda, Marijke of Gwen die prentenboeken en avonturenromans komt halen.

Het feminisme heeft een groot deel van de maatschappij bereikt. Maar in het leesgebeuren (lelijk woord, maar ik bedoel hier echt het gebeuren : lezen met al het gedoe er omheen) is er nog sprake van traditionele rolverdeling. Moeders lezen voor, moeders kopen en lenen boeken, moeders praten erover, ze vinden lezen belangrijk, moeders lezen de recensies van kinderboeken in de krant en vaak schrijven ze ze ook zelf (waarvan akte).

'Als papa voorleest, valt hij altijd in slaap’

Ik heb het mijn geliefde man wel eens toegebeten. ,,Ga jij er nou eens mee bezig.’’ Maar het lukt hem niet. Hij heeft geen zicht op de materie, voelt er geen liefde voor, het zegt hem niks en trouwens – hij brengt de kinderen al naar zwemmen en rugby. ,,Als papa voorleest’’, zegt mijn dochter van acht, ,,valt hij altijd in slaap.’’

Er klinkt inderdaad weer gesnurk uit de kinderkamer, in plaats van de avonturen van Daantje de Wereldkampioen of van Ronja de Roversdochter . Verdorie! Ik stampvoet naar binnen, gris het boek uit zijn klauwen en DOE HET ZELF WEL WEER. Want lezen moet. Lezen is belangrijk.

Het baart onderwijzers en ouders, journalisten en wetenschappers grote zorgen: Nederlandse kinderen kachelen achteruit als het om leesniveau gaat. Arjen Lubach had het er vorige week in zijn televisieshow over: we stonden ooit in de top vijf maar inmiddels bungelen we ergens onderaan de internationale ranglijst. Het Nederlandse leesonderwijs deugt niet, betoogde Lubach. Begrijpend lezen is saai en schrikt alleen maar af.

Maar dat is het niet alleen. Het ligt aan de mannen. Als zij niet meedoen met het hele leesgebeuren, opereren we slechts op halve kracht. Het is de stille opvatting dat kunstzinnige vorming een feminiene taak is. Muziekles, lezen, expressie, gezellig iets doen in het kader van de Kinderboekenweek (ja heren, die is deze week begonnen.)… Ga maar naar je moeder.

Om Nederlandse kinderen beter te laten lezen, moeten de mannen in actie komen. En snel een beetje. Hoe cool is het om met je vader een boek te lezen en het te bespreken? Dat je ouweheer laaiend enthousiast is over de nieuwe Rob Ruggenberg, in plaats van steeds maar weer je moeder. Met pa naar de bieb – laten we daar mee beginnen.

kirsten.van.santen@lc.nl

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct