Het coronavirus.

Houd de grenzen open

Het coronavirus. FOTO PIXABAY

De landsgrenzen van België en Duitsland zaten het afgelopen voorjaar potdicht. Tienduizenden Oost-Europese gastarbeiders, Duitse studenten en geïmmigreerde Europeanen konden maandenlang hun familie niet of nauwelijks bezoeken. Grenswerkers zaten werkloos thuis en bedrijven worstelden met de bevoorrading en inhuur van buitenlandse technici.

In de paniek en chaos van de eerste coronamaanden toonden veel mensen begrip voor deze grenssluitingen. Even de tanden op elkaar, was toen het motto. Geleidelijk groeide echter het ongemak. Grensverkeer is voor veel Europeanen van groot belang. Grensregio’s zijn met elkaar vergroeid. Er moeten toch slimmere maatregelen mogelijk zijn dan zo’n brute blokkade?

Toen Duitsland en België een toeristische ramp zagen aankomen, stuurden ze bij. Half juni opende België zijn grenzen weer, in navolging van Duitsland, dat zich al eerder soepeler opstelde. Inmiddels had de Europese Commissie gewaarschuwd dat zo’n ongecoördineerde grenssluiting niet opnieuw mocht plaatsvinden. De economische schade en het maatschappelijk leed zijn simpelweg te groot.

Nederland vatte de koe bij de horens en ging op 12 juli met België om tafel. De grens tussen Vlaanderen en Nederland blijft bij nieuwe epidemieën open, spraken de ministers af. Dat leek een harde belofte.

In de praktijk komt hier echter weinig van terecht. Een reisje naar Duitsland is de afgelopen weken weer razend ingewikkeld geworden. België is zelfs alweer ‘dicht’, zo constateert de ANWB-website, die de ontwikkelingen op de voet volgt. Officieel kun je beide landen nog binnenrijden, maar wie adviezen volgt, komt in een woud van complexe regels terecht. Wie familie wil bezoeken of een huisje in de Ardennen huren, loopt tegen onoverkomelijke problemen aan. Wie durft nog bij familie langs als daar een week verplichte quarantaine aan vast zit?

'Niemand wil na thuiskomst in quarantaine'

Veel Duitsers verlieten Texel halsoverkop, toen de provincie Noord-Holland vorige maand als risicogebied werd aangewezen. Voor Friesland dreigt hetzelfde scenario. Belgen en Duitsers zullen massaal hun gehuurde huisjes en hotelkamers opzeggen, want niemand wil na thuiskomst in quarantaine.

Het is volstrekt begrijpelijk dat regeringen ferme maatregelen treffen om de corona-uitbraken te beteugelen. De bestrijding van zuip- en feestvakanties mag zelfs nog wel een tandje worden opgevoerd. De vraag is echter hoeveel risico een Duits gezin in Esonstad vormt.

De wijze waarop afzonderlijke EU-landen nu weer op eigen houtje het grensverkeer onmogelijk maken, oogt onbeholpen. De regels treffen veel meer grensgangers dan nodig is en bedrijven merken onmiddellijk de gevolgen. Internationale studenten, gastarbeiders en andere ‘grenslanders’ hebben geen flauw idee waar ze aan toe zijn. Familiebezoek is dit jaar misschien niet meer mogelijk.

Het wordt hoog tijd dat landen in EU-verband duidelijker afspraken maken over grensverkeer in ziekteperiodes. Reisbeperkingen zijn soms onvermijdelijk, maar chaotische grensblokkades en moeilijk navolgbare regels moeten uit de weg worden geruimd. Daar was de Europese Unie toch ooit voor opgericht, nietwaar?


commentaar@lc.nl

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct