Hoe geloofwaardig is Arie Slob nog als minister?

‘Slob is niet zomaar een politicus van de ChristenUnie. Hij is de minister voor basis- en voortgezet onderwijs die boven de partijen hoort te staan.’ FOTO ANP/PHIL NIJHUIS

Homoseksualiteit afkeuren op scholen mag, zei Arie Slob (CU) in de Tweede Kamer. Hij trok het later in, maar het was een onbegrijpelijke en ongezonde uitspraak.

Scholen mogen homoseksualiteit afkeuren, maar moeten wel toezien op een veilig leerklimaat voor alle leerlingen, zei onderwijsminister Arie Slob (CU) maandag in de Tweede Kamer.

Onuitlegbaar. Homoseksueel zijn is geen leefstijlkeuze. Dat ben je gewoon. Net als zwart. Joods. Man. Koerd. Linkshandig. Vrouw.

Dit gaat niet over 200 jaar geleden en wel of geen straatnaambordjes vervangen. Dit gebeurt nu. 2020 Nederland. Hiermee zet je ouders en kinderen tegen elkaar op. Ouders die een verklaring tekenen dat ze het diepste wezen van hun kind afkeuren. Het splijt gezinnen en is erg ongezond, zes jaar op een school zitten die jou afkeurt. En nee, dat is niet veilig te maken. Dat is ten diepste onveilig. It hurts . Dat is niet alleen ethisch onaanvaardbaar, maar over tien jaar kan de ggz de puinhopen weer opruimen. Dat zal de wachtlijsten en zorgkosten weer opstuwen.

Argument van de orthodox-christelijke lobby is dat er een verschil is tussen homoseksualiteit (liefkozend homofilie genoemd) en een homoseksuele leefwijze. ‘Wij houden van de homo in jou, maar niet van je leefwijze.’ Aha, zoiets als: je mag wel in Jezus geloven, maar bidden, de Bijbel lezen en openbare kerkelijke samenkomsten houden, nee, dat doen we niet. Of: je mag best Turk zijn, maar wel stamppot eten graag.

Als kerkbijeenkomsten door covidmaatregelen verboden dreigen te worden, is het huis te klein. Als een islamitische school uitspraken over het huwelijk, vrouwen of homoseksualiteit doet, is het andere huis te klein. Schurende cartoons tonen: moet kunnen. Maar laat even doordringen: als het om kinderen gaat, in de meest ontwikkelende en kwetsbare periode van hun leven, dan vinden wij het normaal dat een minister van een land zegt dat het oké is dat je ouders en de school samen een verklaring tekenen dat jij zes jaar lang niet jezelf bent, niet over homoseksualiteit praat, niet meedoet met flirten en roddelen over je vriendje of vriendinnetje, zoals je dat nu eenmaal doet als puber? Dat je zes jaar lang jouw vrijheid opgeeft omdat je ouders voor deze school hebben gekozen.

Slob is niet zomaar een politicus van de ChristenUnie. Hij is de minister voor basis- en voortgezet onderwijs die boven de partijen hoort te staan. Bovendien heeft Slob ook nog radicalisering in zijn portefeuille. Hoe geloofwaardig is hij op dit domein, als hij de radicale religieuze ideeën, zoals nu bijvoorbeeld in het nieuwe programma van de SGP staan, omarmt?

Bedreigen, schelden, discrimineren

Het wordt hoog tijd dat we vragen gaan stellen bij de uitzonderingspositie op basis van artikel 23 – de vrijheid van onderwijs – wanneer die vrijheid wordt gebruikt om te tornen aan Nederlands burgerschap. Op deze manier is het vrije onderwijs in strijd met artikel 1 van onze grondwet. Een minister dient leerlingen te allen tijde een veilig leerklimaat te bieden. Dit geldt eveneens voor docenten. Op basis van deze uitspraken, wordt het voor een homoseksuele docent in een klas met kinderen die om religieuze overtuiging leefstijl afkeuren, onveilig. Voor deze kinderen wordt het makkelijker om te bedreigen, te schelden, te discrimineren. Immers, ook de minister vindt dat je je leefstijl best in de kast had kunnen houden.

Wanneer durft Nederland nu eens echt te kiezen? Voor veiligheid van mensen en voor verlichte idealen. En extremisme vanuit welke samenlevingshoek en op welke grond dan ook te stallen in en museum, naast de Gouden Koets. Uit te leggen dat het helemaal oké is als jij op basis van je religie je homoseksuele levenswijze in de kast laat liggen, maar dat je dat nooit en te nimmer kunt opleggen aan een ander en zeker niet aan kwetsbare kinderen in de bloei van hun, ook seksuele, jeugd.

Wetten zijn er om kwetsbare groepen in de samenleving te beschermen. Homoseksuele pubers zijn uiterst kwetsbaar.

Danielle Braun is corporate antropoloog en directeur van de Academie voor Organisatiecultuur.