Het is hommeles in het Waddenoverleg

O, o Den Haag. ILLUSTRATIE LC

Een wekelijkse kijk op politiek Den Haag. In deze aflevering: het is hommeles in het Waddenoverleg. ,,Wy neame it: de Poalske Landdag.’’

In november ging er vanuit Harlingen een brief op de bus naar premier Mark Rutte en de ministers Cora van Nieuwenhuizen (Infrastructuur) en Carola Schouten (Natuur). Het schoot namelijk voor geen meter op met die Waddenautoriteit, een volgens directeur Lutz Jacobi van de Waddenvereniging bestuurlijk gedrocht zonder enige daadkracht.

Op 10 april, vijf maanden later, kwam er een reactie uit Den Haag. ,,In heal jier!’’ roept Jacobi uit. Het was de druppel. Jacobi wist genoeg. De Waddenvereniging gooit het bijltje er bij neer en één van de voornaamste gesprekspartners in de strijd voor het behoud van het Unesco-Waddengebied maakt niet langer deel uit van de ,,kapstok oan oerlizzen’’ die het afgelopen jaar door ministerie en Tweede Kamer werd opgetuigd.

Het is een bommetje, en geen zuinig bommetje ook. Commissaris Arno Brok stuurde fluks een brief. Hij komt spoedig in Harlingen op de koffie. ,,Ik fyn it spitich dat sy harsels bûten de oerlistafel sette’’, zegt Brok. ,,Wat my oanbelanget bliuwt er in standing invitation om werom te keare.’’

loading  

Het Waddengebied is een speelbal van belangen. Economie en natuur komen constant in conflict met elkaar. Al jaren lanceert het natuurminnende deel van de Tweede Kamer minstens eens per kwartaal een motie tegen gaswinning, zoutwinning, garnalenvissen of anderszins, maar telkenmale wordt die nipt verworpen.

Het parlement besloot een einde te maken aan de ingewikkelde overlegstructuur voor dit natuurgebied waar minimaal drie ministeries en drie provinciebesturen een vinger in de pap hebben. Dat duurde maanden. Het einde van het liedje was dat er vorig jaar een nieuwe overlegstructuur is opgetuigd die wat betreft Jacobi geen spat krachtdadiger is dan voorheen. Minister Cora van Nieuwenhuizen (Infrastructuur) werd voorzitter van een Waddenautoriteit waarin louter bestuurders zitten. Brok werd vice-voorzitter. De Friese commissaris werd tevens voorzitter van een Omgevingsraad waarin ‘groene’ organisaties als de Waddenvereniging gevraagd en ongevraagd hun zegje mogen doen.

Jacobi (,,Wy neame it: de Poalske Landdag’’) noemt het opgetuigde construct ,,in typysk Haachske manier om in probleem ôf te skowe’’. In een Gebiedsagenda 2050 belandden louter algemeenheden. ,,Wylst wy it Waad beskermje wolle. Fergaderje is net erch, mar it moat al nut ha.’’

Het unieke getijdengebied staat onder druk, de kanoeten vliegen weg, de zeebodem zakt, de winning gaat door en de garnalenvissers kregen onlangs extra visuren toebedeeld. ,,Ik gun eltsenien syn brea, begryp my goed, mar oan praatklups hawwe wy neat. Dit gebiet hat in stim nedich.’’

Kort voor het zomerreces ging de Tweede Kamer akkoord met de nieuw opgetuigde structuur. Het ministerie had besloten zelf de eindbaas te blijven over het Waddengebied. Het kwam niet tot de aanstelling van een onafhankelijke Waddencommissaris met doorzettingsmacht, waarvoor oud-voorzitter Bas Eenhoorn en de Waddenvereniging zo vurig hadden gepleit.

De Omgevingsraad kwam sinds de start twee keer bijeen. Na het maandenlang uitblijven van een ministeriële reactie op die brief van november was het basta voor de Waddenvereniging. De ledenraad is met het opstappen uit het overleg formeel akkoord gegaan.

En nu?

Nu is de Tweede Kamer weer aan zet.

Voorzitter en vice-voorzitter Brok wil zich over de inhoud van het conflict niet uitlaten; hij voert slechts uit wat het parlement heeft besloten. ,,Sy ha in probleem mei de minister en mei de Twadde Keamer. Dêr mei ik als rykshear neat fan sizze.’’

Reageren? saskia.van.westhreenen@lc.nl