Elisabeth Post.

Gekaanstekerij

Elisabeth Post. FOTO ANNET EVELEENS

Aan de hemel is ’s nachts geen vliegtuig te bekennen, links en rechts vallende sterren. De Sintrale As even verderop zwijgt. De rust die ’s avonds in ons dorp neerdaalt is bevrijdend, hoe verstikkend het nergens heen kunnen soms ook is.

Covid-19 isoleert, verlamt, doodt en verveelt. De culturele zomer is naar de knoppen, dat frustreert en is zorgwekkend – hoe gaan bijvoorbeeld al die zzp’ers het redden? Maar toch laat de culturele wereld zich door zo’n virus niet kisten. Voor de ramen van verzorgingshuizen staan muzikanten en op Facebook zijn voorstellingen, videoparty’s, virtuele rondleidingen in musea en toneellessen. (Tipje: Op jigsawplanet.com is een competitie puzzelen van de Barnsley Museums. Wie legt het snelste een meesterwerk in elkaar?)

Artistiek leider Ira Judkovskaja van Tryater is bezig met het maken van een voorstelling op internet. Haar laatste in vaste dienst van Tryater. Het is een genot om naar te kijken. Hoe een regisseur in de slaapkamer van haar stiefzoon de acteurs aanwijzingen geeft en vaak in een deuk ligt om hun grappen.

Dichter op een repetitie van een professioneel gezelschap kun je niet zitten. De acteurs kijken hun camera’s in, stellen vragen, maken grappen en ook fouten. Langzaam maar zeker ontstaat er een samenhangend stuk. Al die gezichten, die alleen in de (bad)kamer zitten, produceren samen een voorstelling, een samenhangend verhaal. Met muziek van de veelzijdige Beppe Costa en een fraai door Elze van den Akker vormgegeven decor.

1000 & 1Nacht wordt geen registratie, maar een nieuwe voorstellingsvorm. Judkovskaja smeedt het verhaal en de beelden aaneen en de acteurs gaan vol overgave met haar mee. De voorstelling wordt alles wat de regisseur vooraf niet had kunnen bedenken, maar het wordt een juweeltje. Let maar op.

Nog een leuk initiatief van Tryater: gebeld worden door iemand die een verhaaltje van een minuut of tien vertelt. Ga er gewoon even rustig voor zitten – ’s avonds onder een sterrenhemel of zo. Neem de tijd en luister bijvoorbeeld naar hoe actrice Eline de Vries het sprookje De trije bakkerssoannen uit het boek Teltsjes út ’e Fryske Wâlden van Dam Jaarsma vertelt. Balsem voor oren en geest.

Tijdens de opleiding Veiligheidskunde leerde de docent ons over resilience tijdens crises. Over dat mensen het vermogen hebben zich nog tijdens een crisis op te richten, weerbaarheid en veerkracht te tonen. Dat er wordt beseft, zoals Lynn Berger van de Correspondent concludeerde in haar onderzoek naar veerkracht, dat tegenslag onvermijdelijk is en dat het de weg wijst naar een vollediger, humaner en vooral realistischer kijk op het bestaan.

Natuurlijk, de culturele sector is financieel gesloopt. Maar bemoedigend is dat de cultuurmensen niet bij de pakken neer zitten, veerkracht tonen en hun best doen er gezamenlijk iets van te maken. En samen iets voor anderen doen, ook al ziet de eigen toekomst er somber uit. Die mensen hebben we hard nodig om ons weer op te richten. Daar mag best wat tegenover staan. In ieder geval veel meer dan die 300 miljoen euro die het rijk beschikbaar stelt. Om op z’n Bokwerds te zeggen: pure gekaanstekerij.

elisabeth.post@lc.nl

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 4,99 per maand. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct