Asing Walthaus

Galgeslootpad

Asing Walthaus FOTO: ANNET EVELEENS

Het Galgeslootpad was gisterochtend rustig. Dat is een fietspad op Ameland, van Ballum naar Hollum. Ik loop er graag. De zon scheen volop, de hond snuffelde in de berm, vlinders fladderden en er was geen ambtenaar te zien.

Misschien moet ik dat even uitleggen. Vroeger stond hier een galg, van balken die de Amelanders ’s avonds gestolen zouden hebben van Terschelling. Of dat waar is weet ik niet, maar de drie balken staan zelfs in het gemeentewapen. Je kon de galg vanaf zee zien, zo snapte iedere kwaadwillende zeeman dat er met dit eiland niet te spotten viel. Het is onwaarschijnlijk dat hier heel veel mensen opgehangen zijn, maar ze waren er vast. Wie een galg heeft, wil hem ook gebruiken.

In Ballum is me verteld dat ze het tegenwoordig het Ambtenarenpadje noemen. Niet omdat ambtenaren op galgen lijken, al kunnen ze je langdurig laten bungelen, maar omdat ambtenaren uit Hollum, die op het gemeentehuis in Ballum werken, hier tussen de middag naar huis zouden fietsen, voor het eten.

Zelf heb ik dat nooit gezien. Gisteren verwachtte ik dat ook niet, het was zondag. Toch kwam uit de bossages in de verte een rijzige gestalte tevoorschijn op een fiets. Hij leek wel een striptekening, van verre zag je zijn zwarte pak, wit overhemd en groenige stropdas. Hij fietste of er een straffe wind stond, wat in werkelijkheid nogal meeviel.

,,Halloooo’’, zei hij bij het passeren. Het was dominee Sijbrand Alblas, die in Hollum had gepreekt en naar zijn huis in Ballum ging. Dus ambtenaren fietsen voor hun maaltijd de ene kant op, de dominee de andere. En waar ze elkaar kruisen stond vroeger een galg van gestolen balken. Daar zit vast iets heel diepzinnigs achter.

asing.walthaus@lc.nl

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct