Op Schiphol stapte een KLM-stewardess in vol ornaat de trein in, in zo’n helderblauw mantelpakje met kokerrok, een rolkoffer achter haar aan. Ze plofte neer en knikte.

Verderop zat een vrouw te bellen. ,,Hallo’’, zei ze luid. ,,De trein is nu op Schiphol. Op Schiphol. Wat zeg je? Nee SCHIPHOL. Ik denk dat we over een halfuur wel in Leiden zijn.’’

De stewardess zwaaide om haar aandacht te trekken en zei: ,,U bent om kwart vóór al in Leiden.’’

,,Oh, ik hoor net dat we om kwart voor al in Leiden zijn dus over een kwartier. Want we rijden nu bij Schiphol vandaan’’, zei de vrouw met de bril.

,,U mag nu wel ophouden met werken’’, zei ik tegen de dienstbare stewardess. ,,Voordat u hier met warme maaltijden door het gangpad gaat lopen.’’

,,Daar heeft u gelijk in’’, zei ze en vertelde dat ze al meer dan dertig jaar stewardess was, het dit jaar een stuk minder leuk was, veel collega’s waren er al uit, zij gelukkig niet, en het werk was ook minder, in plaatsen als Bangkok moest ze permanent in haar hotelkamer blijven.

Toch kreeg ze er nooit genoeg van. In Panama, waar ze nu net vandaan kwam, kon ze in het hotel bij het zwembad liggen, en lekker ontbijten. En mensen helpen, dat deed ze graag, al was het vliegtuig terug zojuist bijna leeg geweest, ,,honderd mensen maar. Dus je kunt onderweg gewoon slapen en elkaar afwisselen’’. Daarom had ze nu nog genoeg energie om de dienstregeling van de trein uit te leggen aan medepassagiers.

asing.walthaus@lc.nl

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opinie
Column
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct