Supporters van Joe Biden vieren in Austin (Texas) hun winst.

Een positieve wind

Supporters van Joe Biden vieren in Austin (Texas) hun winst. FOTO AFP

Politiek kan verdeeldheid zaaien. Dat is de nare variant. Politiek kan ook mensen samenbrengen. Dat is de goede variant. Zelden kwamen beide soorten zo fel in het licht tijdens de verkiezingen voor de 46ste president van de Verenigde Staten.

Vier jaar lang liet Donald Trump de wereld op zijn grondvesten schudden. Hij schopte heilige huisjes omver en banjerde als een olifant door de porseleinkast. Met onconventioneel taalgebruik liet hij in kapitale hoofdletters weten wat en wie er allemaal niet deugde. Vrouwen, journalisten, kleurlingen, links-socialisten en vluchtelingen moesten het bezuren.

Trump was een meester in de verdeel- en heersstrategie. Als een warme plas doordrenkte zijn gif ieders broek. Met enige fantasie zouden we het zelfs knap kunnen noemen hoe zijn denkbeelden tot diep in Nederland voet aan de grond kregen. 

De term  fakenews  hadden we zonder Trump nooit gebruikt. Hetzelfde geldt voor de intense boosheid op de  mainstream media , het laken van opvattingen van wetenschappelijke instituten en het door viruswaanzinnigen wegwuiven van het bestaan van een dodelijke plaag. Al deze duistere elementen waaiden over naar het Europese vasteland. Tot in Leeuwarden reiken de demonstraties en bedreigingen aan het adres van ziekenhuizen of mediabedrijven. 

'Een grote mond is niet voldoende om te zegevieren'

Maar hoe gaat dat met een warme plas in de broek? Op enig moment wordt het koud en begint het te schrijnen. Na een bloedstollende eindstrijd gunde een krappe meerderheid van de Amerikanen zijn stem aan Joe Biden, de man van het redelijke alternatief. De ontlading op straat was fascinerend en de emotionele reactie van Van Jones, politiek analist van CNN, maakte stil. Alsof iedereen nu pas beseft hoeveel negatieve energie de ophitsideologie van Donald Trump heeft gekost. Zoals Jones terecht zei: het doet er weer toe om een goed mens te zijn.

Het grootste gevaar nu is een overschatting van de kunsten van Joe Biden. Hij heeft een grote minderheid tegenover zich die niet zal berusten en het duurt lang tot het 23 december is, de dag waarop alle kiesstemmen in Washington binnen moeten zijn. De boze voedingsbodem die Trump heeft gelegd biedt miljoenen Amerikanen munitie voor een verongelijkt najaar.

Bidens opgaven zijn immens. Het indammen van de coronabesmettingen zal pijn gaan doen. Biden wil dat zijn land zich opnieuw confirmeert aan klimaatafspraken van Parijs. Ook dat gaat niet zonder kosten en inspanningen gepaard. 

Dit weekeinde bewees echter dat goede politiek er toe doet. Een grote mond is niet voldoende om te zegevieren; de meeste mensen zoeken hoop en perspectief in plaats van gif en negatieve energie. Het is een wijze les voor de verkiezingen die in Nederland aanstaande zijn.

Het commentaar is een dagelijkse rubriek waarin de Leeuwarder Courant reageert op actuele ontwikkelingen. Reageren? Gebruik de reactiemogelijkheid onder dit artikel of mail naar commentaar@lc.nl .

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct