Een Rotterdammer in Leeuwarden: Wat je niet op een pak melk ziet staan

Daniël Coenen.

Daniël Coenen verhuisde samen met zijn gezin van Rotterdam naar Leeuwarden. Hoe beleven zij de overstap van de Randstad naar Friesland? In een wekelijkse column vertelt hij de komende tijd over wat hij meemaakt. Vandaag deel 22: Wat je niet op een pak melk ziet staan.

Het kampeerbedje voor de jongste staat in de bedstee. Als ze slaapt, gaan we met de oudste nog één keer naar buiten, het dijkje op. Donkere vrieskou bedekt de weilanden die voor ons liggen. Het is stil. Een kolossale oranje maan stijgt op. Terug binnen valt ook hij in slaap in zijn bedstee, vermoeid van alle indrukken.

Om 4.27 uur trek ik mijn thermobroek omhoog. Ik morrel aan de deur waardoor hij even wakker wordt. Klein stemmetje: “Papa, wat ga je doen?” Het antwoord verrast mezelf. Dat zit zo:

In mijn column van 12 januari staat een onaardige zin over boeren. Prompt ontvang ik een bozige boerenmail mét uitnodiging een keer mee te lopen. Dus sta ik een paar dagen later ’s ochtends tegen vijven op het erf. Stomme pech maakt dat boerin en ik elkaar niet treffen. Om het goed te maken, mogen we met het hele gezin logeren in een van hun vakantiehuisjes. En zo komt het, dat ik als antwoord op mijn zoon, ik mezelf hoor zeggen: “Ik ga de koeien melken.”

Het werk blijkt – in de basis – ontspannen en eenvoudig. Terwijl het hele land op één oor ligt, manen we de koeien richting melkruimte. Zodra het drijfhek opengaat, sjokken de eersten richting melkmachine. De dames draaien geroutineerd hun kont erin. Ze staan achterwaarts tegen de melkput, een verlaagde loopgoot zodat de uiers op ooghoogte hangen. Veertien links, veertien rechts.

Met een soort vaatdoekje maak ik de uiers schoon. Het lukt me uiteindelijk een melkmachine aan een uier te hangen. Na zo’n twintig liter per koe vallen de vier tepelbekers eraf. Ik ‘dip’ de spenen schoon tegen infecties. Piece of cake. Maar het echte werk begint pas twee uur later en ruim vierduizend liter verder.

Ze stonden twee keer op het Malieveld. Protesteerden bij het provinciehuis. RIVM en FDF. Natuurorganisaties en supermarkten. In het verlengde hiervan: PVV, FVD en asielzoekers. Tegelijk ook complimenten voor Rutte. Een opkoopregeling? Tja, misschien. Ze zijn tweede generatie. Vaders werk zou definitief ten einde komen. Maar de kinderen lijken geen opvolger te worden. En het plezier neemt af. Melk- en fosfaatquotum. Regels voor dier en consument. Etc. Het gesprek is open en fair .

9.45 uur: ijs op de sloten en blauw in de lucht. We ontbijten en halen de bedstedes leeg. We plukken de kinderen van een hooiberg en krabben het ijs van de auto.

Melk komt van een koe. Natuurlijk. Maar melk komt vooral voort uit generaties toewijding, investeringen en beleid. Met alle rekenmodellen en discussies die erbij horen. Dat zie je nou nooit op een pak staan.

Reageren? daniel_coenen@hotmail.com

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opinie
Column
Instagram