Een Rotterdammer in Leeuwarden: Scheepvaart levert twee herinneringen op

Daniël Coenen.

Daniël Coenen verhuisde samen met zijn gezin van Rotterdam naar Leeuwarden. Hoe beleven zij de overstap van de Randstad naar Friesland? In een wekelijkse column vertelt hij de komende tijd over wat hij meemaakt. Vandaag deel 37: Scheepvaart levert twee herinneringen op.

Niet zo vaak staat ‘Rotterdam’ in de Leeuwarder Courant als afgelopen twee zaterdagen. Onderwerp: de scheepvaart. Afgelopen zaterdag een foto met kort verhaal over Stadsgraanzuiger 19 , ’s werelds laatste nog werkende elevator uit 1927. Het ding is eigendom van het Rotterdams Maritiem Museum. Op een Franeker werf krijgt hij een opknapbeurt.

Het artikel van de week ervoor is een hoogtepunt. Een fantastisch verhaal over de Hoofdvaarweg Lemmer-Delfzijl (HLD), die het Noorden verbindt met de Rotterdamse haven en dus met de wereld. De geïnterviewden zijn de scheepvaart, ze leven het. Generatie op generatie. Uit het artikel: Brouwer schuift een boek over de historie van het skûtsjesilen, dat altijd in zijn stuurhut ligt, naar voren en zegt: ,,Dit is wie wij zijn.’‘

Zo begaan als ze zijn met hun werk maken ze zich ook zorgen over de toekomst. Alles groeit. De veiligheid is in het geding. Prompt ramt vorige week een schip een Groningse brug over de HLD.

Zelf heb ik niks met de scheepvaart maar het heeft me wel twee herinneringen opgeleverd. De eerste gaat terug naar de geboorte van onze oudste. Het duurt dagen. Vanaf de 10e verdieping kijken we de stad in. Hoogbouw domineert; staat stokstijf overeind. Eén gebouw onttrekt zich eraan. Langzaam verplaatst het zich westwaarts, richting haven. Als een slang glijdt het cruiseschip, achterlangs en tussen de gebouwen door, het ruime sop in.

Ik herinner me ook de Rotterdamse Wereldhavendagen jaren geleden – een jaarlijks evenement waarop de maritieme sector zich presenteert. Een jong ventje ontdekt plots grote gekleurde rechthoekige blokken op een schip en roept: “Papa, container!”. Zijn vader stráált dat zijn zoon uitgerekend dit woord al kent.

De Wereldhavendagen en het Maritiem Museum zijn trouwens echt tips voor wie Rotterdam nog eens bezoekt, ook met kinderen. De oudste vroeg deze week nog wanneer we weer naar professor Plons gaan. En de anti-terreurdemonstratie tijdens de havendagen met helikopters en speedboten aan de voet van de Erasmusbrug was ook vrij indrukwekkend.

Heb ik dus toch iets gekregen met de scheepvaart. Ik fietste trots met mijn kinderen over de Erasmusbrug om te zwaaien naar schepen en om ze de haven te laten zien in de verte.

En dit vind ik ook bijzonder: dat werk, een sector, een hele industrie betekenis geeft aan de stad en de mensen die er werken. In Rotterdam en Friesland. Aan de mensen die vanwege de graanzuigers vreesden voor hun baan, maar die het dankzij deze innovatie alleen maar drukker kregen. Aan de mensen die de Hoofdvaarweg Lemmer-Delfzijl bevaren en bevaarbaar houden.

Reageren? daniel_coenen@hotmail.com

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opinie
Column
Instagram