Een Rotterdammer in Leeuwarden: Rouwadvertenties

Daniël Coenen.

Daniël Coenen verhuisde samen met zijn gezin van Rotterdam naar Leeuwarden. Hoe beleven zij de overstap van de Randstad naar Friesland? In een wekelijkse column vertelt hij de komende tijd over wat hij meemaakt. Vandaag deel 20: Rouwadvertenties.

Ik ben gek op het leven. Wat dit betreft ruim baan voor de medische wetenschap. Hoe langer het leven, hoe beter. Vanzelfsprekend met gezonde levensjaren. Vroeg of laat komt er dan een chronische ziekte bij. Tegen die tijd valt hiermee gelukkig prima te leven. Echter, zodra de lol er vanaf gaat, mag de stekker eruit (letterlijk of figuurlijk). Mijn oude tante vierde in haar tehuis nog menig verjaardag terwijl ze er allang klaar mee was. Dat was geen feestje.

Tegelijkertijd denk ik best vaak aan mijn begrafenis, ooit. Ik ben benieuwd welke mensen er tegen die tijd zijn. Bedenk dat een borrel met bitterballen beter bij me past dan koffie met cake. De muziek heb ik ook al bijna uitgekozen.

Een goed leven eindigt met een goed afscheid. Hierom treffen mij de overlijdensadvertenties in de Leeuwarder Courant. Overal waar ik woonde, las ik de krant. En advertenties als deze zag ik nergens. Het zijn er vaak meerdere per persoon. Veel mensen maakten deel uit van een gemeenschap van bijvoorbeeld familie, vrienden, werk, school en vereniging. Oud en jong.

In de advertenties staan niet zelden foto’s of tekeningen, soms in kleur. Om het af te maken, staat in veel advertenties een afbeelding van twee aan elkaar verbonden ringen, als verwijzing naar het huwelijk van de overledene (als hier sprake van was). Bij de ringen staat een getal - het aantal huwelijksjaren - of het jaartal waarin het huwelijk is gesloten.

Natuurlijk was niet iederéén onderdeel van een grote gemeenschap. En vinden sommigen kleur en afbeeldingen kitsch. Maar grosso modo: mensen maken er werk van. Het afscheid laat vaak een rijk geleefd leven zien. Wat je zelf niet altijd in de gaten hebt. Tel je zegeningen, zie ik erin terug.

Grafstenen hebben een vergelijkbare ‘rijke’ stijl. Tekeningen drukken uit waar iemand van hield of wat voor werk iemand deed. Het geheel komt prachtig tot zijn recht op de locaties van veel begraafplaatsen. Op de terp, rondom de kerk. Vroeger kozen mensen vaker voor tekeningen dan nu, lijkt het. Maar die oude, versierde stenen staan er natuurlijk nog wel. (Terwijl in de advertenties van gisteren de vis is verpakt.)

Nu ruim vier maanden is het goed wonen in Fryslân. De worteling is volop gaande. Is soms ook een worsteling. Maar een goed leven ligt in het verschiet, met een advertentie en een steen om naar uit te kijken.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opinie
Column
Instagram