Een Rotterdammer in Leeuwarden: Precies het goede moment

Daniël Coenen. FOTO JAN DE GROEN

Daniël Coenen verhuisde onlangs samen met zijn gezin van Rotterdam naar Leeuwarden. Hoe beleven zij de overstap van de Randstad naar Friesland? In een wekelijkse column vertelt hij de komende tijd over wat hij meemaakt. Vandaag deel 16: Precies het goede moment.

De lockdown komt precies op het goede moment. Op zondag besluit ik meer aandacht te gaan besteden aan de kinderen. Op maandag sluit het kabinet de kinderopvang.

Het is een bekende kwestie voor (jonge) ouders. Hoe combineer ik kinderen met werk, vrienden, familie, relatie, sport en verenigingswerk? Op het werk zoek je uitdaging en ontwikkeling. Je wilt een gezonde relatie met plezier en seks. Zo af en toe ga je nog dansen en sjansen in het café. Ondertussen gaat je vader of moeder achteruit en heeft hulp nodig. En kinderen dus.

Ik heb er geen wetenschap op nageslagen. Maar mijn indruk is dat ouders het leven als steeds stressvoller ervaren. Veel van dit leven zit in je telefoon gepropt. Waardoor ouders dit apparaat er in de speeltuin voortdurend op naslaan. Wat op zichzelf weer stressverhogend is. Waarom heb ik nog geen mailtje/appje terug van mijn baas/die klant/de juf/de oppas/die vriendin/mijn minnaar?

En ik? Trots laat ik deze stress aan mij voorbijgaan. Ik laat me niet gek maken. Heb nauwelijks sociale media. Al voordat ik kinderen kreeg, werkte ik vier dagen. Mooi niet dat ik op mijn vrije dag de mail check. Op het bankje naast de zandbak volg ik het plezier dat mijn zoon beleeft op de glijbaan. Ik maak een mental picture van de eerste stapjes van mijn dochter. En erger: ik veroordeel de ouders die wél druk zijn met hun telefoon.

Helaas ligt dit achter me. Ik ben de afgelopen maanden ook zo geworden. Funda. Vacatures. Netwerken. Lezerspost. Voortdurend kijk ik op mijn telefoon. Ik stoor me aan mezelf. En het wordt me ook te veel. Op zondagavond realiseer ik me dat mijn hoofd voortdurend vol zit. Dat ik de godganse tijd op m’n telefoon kijk. Dat dit nu echt afgelopen moet zijn. Het gebeurt terwijl de kinderen logeren bij opa en oma. Typisch. Pas als ze er niet zijn, lukt het me te beseffen dat ik meer met ze wil zijn.

Natuurlijk brengt zo’n verhuizing geregel en onzekerheid met zich mee. Maar leer ermee leven. Accepteer de vragen. Bezin. Vind rust. Leg ‘m weg. Laat de jongste zich met geschater en scheve tanden in je armen vallen. Keer op keer. Bouw met de oudste een raket van duplo, groter dan hijzelf, die vliegt naar de zon, de maan en de sterren. De lockdown komt precies op het goede moment.

Reageren? daniel_coenen@hotmail.com