Een Rotterdammer in Leeuwarden: Kun je als eiland genoeg verdienen door jezelf te blijven?

Daniël Coenen.

Daniël Coenen verhuisde samen met zijn gezin van Rotterdam naar Leeuwarden. Hoe beleven zij de overstap van de Randstad naar Friesland? In een wekelijkse column vertelt hij de komende tijd over wat hij meemaakt. Vandaag deel 33: Kun je als eiland genoeg verdienen door jezelf te blijven?

Eventjes dolgedraaid van huizen en banen kijken we uit naar het weekend. Helaas annuleren vrienden uit ‘het westen’ hun Friese trip vanwege verkoudheidsklachten. Wéér een huisweekend? Beter idee: Ameland! Met een rugzak vol broodjes, luiers en droge kleren stappen we op de boot, en huren we ter plekke een fiets.

Een dagje Ameland biedt alle eenvoud die een Waddeneiland aantrekkelijk maakt. Fietsen door de duinen. Spelen op het strand. In de speeltuin drie afhaalpannenkoeken en een broodje kroket.

De lucht, het water en de zon doen hun werk zoals ze dit al eeuwenlang doen. Verhuizen naar Fryslân was een goed idee.

Het bezoek aan Ameland roept de vraag op hoe eenvoudig het eiland blijft – of wil blijven. Het parkeersysteem bij de boot is geavanceerd. De elektrische bakfiets die we huren, kost in de winkel bijna vijfduizend euro. Het nieuwe fietspad rijdt als een circuit. Vaklui leggen de laatste hand aan rietgedekte duinchalets, waar een eerste gast zijn Volvo al heeft geparkeerd.

Dat een Waddeneiland draait op toerisme is niet nieuw. Maar hoe veel toeristen wil je hebben? Welk type toerist wil je aanspreken? Hoe belangrijk is het dat de toerist veel geld uitgeeft? In hoeverre kun je genoeg verdienen door jezelf te blijven?

Ik worstel er zelf ook mee, ben niet zo van de nieuwigheid. Ik was ooit een van de laatsten met een mobiele telefoon. Op Ameland zit ik voor het eerst op een elektrische fiets. Wel lekker natuurlijk.

Eenmaal thuis slapen de kinderen die avond vroeg. We hebben eindelijk een goede bezorgpizzeria gevonden. In de Leeuwarder Courant lees ik een vergelijkbaar verhaal. Over hoe een ondernemer wil investeren in het toerisme van Langweer en hiermee de ‘moderne toerist’ wil bedienen. Met hierbij inwoners die zich verzetten om de authentieke omgeving te beschermen. De kop ‘Wolken, wellness en ruzie’ dekt de lading. Het interessante is: beide claimen het beste voor te hebben met Langweer. Maar ja, wat is dat dan?

De vraag kun je stellen voor heel Fryslân. Wat is het beste voor de provincie? Maandag zijn de ‘bouwstenen voor het deltaplan’ gepresenteerd. Heel veel huizen en heel veel treinen. Terwijl de strijd om de ruimte nu al volop gaande is. Wat betekent het plan voor de landbouw en de natuur? In hoeverre maakt het verleden deel uit van de toekomst? Het zijn interessante tijden. En ik kan niet wachten om weer naar Ameland te gaan.

Reageren? daniel_coenen@hotmail.com

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opinie
Column
Instagram