Een Rotterdammer in Leeuwarden: Een wijk verbeteren is meer dan alleen nieuwe huizen bouwen

Daniël Coenen.

Daniël Coenen verhuisde samen met zijn gezin van Rotterdam naar Leeuwarden. Hoe beleven zij de overstap van de Randstad naar Friesland? In een wekelijkse column vertelt hij de komende tijd over wat hij meemaakt. Vandaag deel 26: Een wijk verbeteren is meer dan alleen nieuwe huizen bouwen.

Voetbalstadions roepen magie op. Juist als er niet wordt gevoetbald. Dan kun je alles goed bekijken en je verbeelding laten spreken, zonder de afleiding van voetballers en fans. In Rotterdam maak ik met mijn kinderen op de fiets graag zonnige tochtjes langs de Kuip, het Kasteel en Woudestein. De grootsheid van het complex contrasteert met de stilte die er dan heerst. De stilte contrasteert ook met het lawaai en de onrust waar een stadion voor is gemaakt. En dan op het stadionplein videobellen met opa, de Feyenoord-fan bij ons thuis.

De liefde voor lege voetbalstadions maakt dat ik deze week een extra blokje om fiets, als ik voor een kapotte laptop bij de Mediamarkt in Leeuwarden-Oost moet zijn. Het stadion is mooi oud en toe aan vernieuwing. Ditzelfde geldt blijkbaar voor de buurt. Straten zijn geblokkeerd vanwege bouwwerkzaamheden. Nieuw- en oudbouw wisselen elkaar af. Woningcorporatie Elkien presenteert grootscheepse ingrepen met grote borden.

In Rotterdam gebeurt het ook. Andere schaal; dezelfde ingrediënten. Woonwijken die slecht scoren op sociaal-economische lijstjes (opleiding, inkomen, gezondheid, misdaad etc.). Huizenblokken uit vervlogen tijden die soms matig zijn onderhouden. Bedrijven met een soms onfrisse uitstraling.

Leeuwarden, Rotterdam: het gebeurt op heel veel plekken in Nederland. Overal zijn wijken die er minder goed voor staan. Overal zijn ook gemeenten, woningcorporaties en andere maatschappelijke organisaties die het beter willen maken.

Fietsend door de stadionbuurt zie ik veel omgewoeld zand, bulldozers en nieuwe gevels. Wijkontwikkeling is fijn omdat het zo tastbaar is. Je ziet letterlijk de verbetering. Handen uit de mouwen, niet lullen maar poetsen. Dat werk. Duim omhoog en boks.

Maar, leerde ik ooit uit de analyse van wijkontwikkelingsprojecten, een nieuw huis betekent nog geen werk. Een verse speeltuin in de buurt verhoogt niet je opleidingsniveau. Kortom: met die lekkere zichtbare wijkontwikkeling kom je er niet. Wil een wijk erop vooruit gaan, dan is het zaak dat uiteindelijk de bewoners ervan een beter leven hebben. Met zaken als een betere gezondheid, structureel inkomen en minder schulden. Dit vraagt een lange adem en méér dan bakstenen.

In Rotterdam hanteren ze een bijna Fries motto, namelijk de wet van de boerderij: niet alleen hard werken bepaalt het succes, gewas heeft ook tijd nodig om te groeien. Ik ga het met interesse volgen.

Reageren? daniel_coenen@hotmail.com

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opinie
Column
Instagram