Een Fries die snel getest wilde worden moest dit weekeinde naar Vianen, 144 kilometer verderop. FOTO LC

De minister faalt

Een Fries die snel getest wilde worden moest dit weekeinde naar Vianen, 144 kilometer verderop. FOTO LC

Testen, testen, testen. Het was vanaf het begin van de coronapandemie hét adagium van dit kabinet. We moesten testen. Zo konden we het virus indammen. Vuurtjes uittrappen. Veenbranden blussen.

We zijn vijf maanden verder en de angstige vraag werpt zich op wat er in de tussentijd is verbeterd. Het testmateriaal is op, de laboratoria zijn aan het einde van hun latijn en wie zich in Friesland meldt met klachten moet zes dagen wachten voor hij een testuitslag binnen heeft.

Neem die vitale jongere die dit weekeinde na een partijtje beachvolleybal in de slagregen het hoofd vulde met snot. Snotneuzen zijn als paria’s: zij moeten binnen blijven. ‘Blijf thuis en laat je testen’. Wég neveninkomsten bij de Albert Heijn. Wég introductieweek in Groningen.

Zaterdag waren alle testlocaties in Friesland uitgeput. Zondag ook. Maandag ook. Dinsdag was er een gaatje in Sneek of Drachten, met een verwachte uitslag de donderdag daarop.

De Fries die dit weekeinde per se getest wilde worden – ook om de gezondheidsrisico’s voor zijn naasten te verkleinen – moest gisteren in de auto stappen voor een lange rit naar Vianen, 288 kilometer heen en weer over de snelweg naar een troosteloos industrieterrein aan de Marconiweg.

'Fries moest voor een test naar Vianen, 144 kilometer verderop'

Testen, testen, testen. Het was volgens de minister van Volksgezondheid het hoogste goed. We zouden het in orde maken. De werkelijkheid is anders.

Wat extra angst inboezemt zijn de glibberige argumenten die telkenmale worden aangevoerd waarom het steeds mislukt. Eerst hadden we te weinig testmateriaal. Toen kwam Feike Sybesma. Daarna was er te weinig GGD-personeel. Toen kwamen er te veel mensen. En nu is er weer te weinig testmateriaal en kunnen de computers van de laboratoria het niet aan.

Het kabinet spreekt mooie woorden over het belang van een doordraaiende economie, maar lijkt niet te beseffen dat er kapitalen verloren gaan als dit haperende testbeleid iedere snotneus zes dagen nodeloos thuishoudt. Het belooft weinig goeds voor als in de herfst het echte seizoen van de proesters aanbreekt. 

Natuurlijk mogen we compassie hebben met bestuurders in crisistijd. Natuurlijk zwaaien we die lieve zorgwerkers in de teststraten en de vriendelijke telefonisten van de GGD lof toe. Maar na vijf maanden had het in Friesland, waar de grootste uitbraken zijn uitgebleven, toch moeten lukken om ingezetenen met klachten binnen 48 uur een testuitslag te bezorgen. Het kan niet de bedoeling zijn dat Friezen daarvoor moeten afreizen naar Vlieland waar huisarts Saar binnen dertig uur een bijbehorende uitslag overhandigt. Of naar Vianen, een slordige 144 kilometer verderop.

Een geolied testbeleid was de belangrijkste opdracht van Zorgminister Hugo de Jonge. Er valt maar één harde conclusie te trekken: deze minister heeft in zijn opdracht gefaald.

Het commentaar is een dagelijkse rubriek waarin de Leeuwarder Courant reageert op actuele ontwikkelingen. Reageren? Gebruik de reactiemogelijkheid onder dit artikel of mail naar commentaar@lc.nl .

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct