Remco Evenepoel.

De UCI is met zijn kalender op hol geslagen

Remco Evenepoel. Foto: MARCO BERTORELLO

Op sportzender Eurosport kon je er de afgelopen weken niet omheen. Met de slogan ‘100 dagen, 200 koersen’ kondigde Eurosport in ieder reclameblok aan dat het wielerseizoen opnieuw in gang is geschoten. In drie maanden werkt het peloton een wielerkalender af waar het normaal bijna een jaar over doet.

De volgepropte kalender van wielerbond UCI werd door liefhebbers de ‘kalender van de hoop’ genoemd. Alle belangrijke wedstrijden kregen een datum.

Fans kunnen de komende weken hun hart ophalen, renners kunnen hun dromen waarmaken. De honger naar winst werd door corona niet gedoofd. Profrenners fietsten virtuele wedstrijden in Spaanse patio’s en op Italiaanse balkons. Topfit en gretig verschenen ze deze maand aan de herstart van het seizoen.

Waar de wedstrijden in het door corona zwaar getroffen Italië vooral de sfeer van de renaissance mee moesten krijgen, voor zowel het land als de wielrennerij, werd de wederopstanding ontsierd door angstaanjagende valpartijen. De Belgische renner Remco Evenepoel duikelde dit weekeinde in de Ronde van Lombardije in een afdaling over een muur het ravijn in. Hij brak zijn bekken en kneusde een long. De beelden van de val waren niet geschikt voor moeders. Dat gold ook voor de horrorcrash van het Nederlandse sprinttalent Fabio Jakobsen, een week eerder in Polen. In een massaspurt werd hij door concurrent Dylan Groenewegen de dranghekken ingereden. Hij verloor zijn hele gebit en zal een tijdje niet kunnen praten. Dat beide renners hun val hebben overleefd, mag een wonder heten.

De valpartijen staan niet op zichzelf. Ieder jaar eindigen wielrenners in greppels en ravijnen en rijden auto’s het parcours op. Vorig jaar eindigde de Belg Björn Lambrecht tijdens een gevaarlijke afdaling met zijn hoofd op een betonblok en overleed. De Nederlander Edo Maas hield een dwarslaesie over aan een aanrijding met een auto die plots het parcours opdraaide.

Ze leven mee met het slachtoffer en gaan over tot de orde van de dag

Alsof doden en gewonden bij de heroïek van de sport horen, bagatelliseren de UCI en wedstrijdorganisaties als de ASO de valpartijen. Verklaarbaar door stuurfouten, inschattingsfouten of pech, stellen ze. Ze leven mee met het slachtoffer en gaan over tot de orde van de dag. Dat de veiligheid van de renners in het gedrang is, wordt nauwelijks benoemd of erkend. Ze sturen pelotons nog steeds langs afgronden en laten renners dalen over grindpaden.

Richard Plugge, ploegleider van Team Jumbo-Visma, wil dat wielerploegen inspraak krijgen in de parcourskeuze. Het zijn de renners die het beste kunnen inschatten of de weg veilig is of niet. De oproep verdient steun.

De kalender van hoop is door de reeks valpartijen veranderd in een kalender van vrees. Tweehonderd wedstrijden in honderd dagen is de natte droom van de bankzittende wielerliefhebber, maar het is de vraag hoeveel kapotte helmen, gebroken sleutelbenen en gescheurde frames hij te zien krijgt.

De UCI is met zijn kalender op hol geslagen. De op succes jagende renner moet zichzelf tot bedaren brengen. Dat is de omgekeerde wereld.

Het commentaar is een dagelijkse rubriek waarin de Leeuwarder Courant reageert op actuele ontwikkelingen. Reageren? Gebruik de reactiemogelijkheid onder dit artikel of mail naar  commentaar@lc.nl  .

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct