Asing Walthaus

De Persconferentie

Asing Walthaus FOTO: ANNET EVELEENS

Het was voor het eerst dat we een persconferentie in het café keken. ,,Kom maar langs’’, had de kroegbaas gezegd. ,,Gezellig.’’

Het was net voetbal kijken. Het zat al aardig vol, maar vlak voor zevenen schoven er nog mensen aan, terwijl de eerste reclames al – geluidloos – over het beeldscherm gleden. Ze gingen er echt voor zitten. ,,Doe mij maar zeven dagen in de week persconferentie!’’, riep de baas, die met volle dienbladen heen en weer liep. ,,Leuk man!’’

,,Mag ik er nog twee bestellen?’’, vroeg de man die naast ons zat. ,,Het zullen de laatste wel zijn voor dit jaar. Maar je weet het, hoe lang het ook duurt, ik kom altijd weer terug.’’

,,Net als herpes’’, zei zijn tafelgenoot. De barman zweeg.

Toen begon het. Het geluid ging aan en voor het eerst viel op hoeveel bas Rutte in zijn stem heeft, wanneer hij in een café over alle luidsprekers klinkt.

Ik had een beetje op het commentaar gehoopt dat je ook bij voetbal in de kroeg hoort: ,,Dekken die man!’’ - ,,Is die gast blind of zo?’’, maar dat gebeurde niet. Iedereen hing aan Rutte’s lippen. Het was een serieuze zaak.

Toen hij ,,mensen die de horeca graag bezoeken’’ noemde klonk iets van applaus aan de bar. Voor hen had hij slecht nieuws: vanaf woensdagavond 10 uur uur gaat alles dicht, cafés, restaurant, terrassen. Vier weken. Even was er wat geroezemoes, maar er was weer doodse stilte terwijl Rutte van alles opsomde dat voorlopig ook niet kan en ons tot slot opriep om ,,niet die eigenwijze persoon te zijn die de randjes van het mogelijke opzoekt’’.

De barman vroeg of we nog twee biertjes wilden. Doe maar, zeiden we. Toch nog maar even de randjes van het mogelijke.

asing.walthaus@lc.nl

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct