FOTO ANP

Optimisme

FOTO ANP .

In grotere stilte dan anders herdenken we vandaag de oorlogsjaren uit de vorige eeuw. De vlaggen mogen de hele dag halfstok, omdat het in velerlei opzicht een bijzonder jaar is.

Nederland zit op slot. We mogen mondjesmaat naar buiten vanwege een virus dat ongrijpbaar lijkt. Sommigen trokken, vanwege de opgelegde ‘intelligente lockdown’, de vergelijking met de Tweede Wereldoorlog. Het is een ridicuul vergelijk. Waar het eten in de oorlog op de bon was en de rechtsstaat compleet van tafel werd geveegd, kunnen we vandaag volop hamsteren en staan onze kelders vol met pastasauzen en toiletpapier.

De rechtsstaat staat fier overeind, al wordt er een groeiende noodzaak gevoeld dat Tweede Kamerleden hiervoor harder op de trom gaan slaan. Ook in tijden van crises heeft macht een tegenmacht nodig.

Vandaag is een dag om te herdenken. Het is een dag om, zoals Brabants commissaris Wim van den Donk opmerkte, na te denken over moeilijke tijden.

Dat mag beslist niet omslaan in somberheid. Ondanks alle verschrikkingen was de Tweede Wereldoorlog ook een tijd van onderlinge verbondenheid. We zien er in het huidige ik-tijdperk een klein sprankje van terugkeren. In dorpen en wijken ontstaan mooie initiatieven om jong en oud door de eenzame dagen te helpen. Gedeelde smart is halve smart.

Vandaag is een dag om na te denken over solidariteit. Juist in de voorliggende jaren van economische rampspoed wordt het zaak die waarde niet uit het oog te verliezen. De sterkste schouders moeten de zwaarste lasten dragen. KLM of scheepsbouwer IHC mogen de Nederlandse landspolitiek niet méér waard zijn dan die sappelende kunstenaar of horecabaas om de hoek, zoals het leven van de snelle veertiger niet méér waard mag zijn dan het ‘dorre hout’ van onze ouderen in de verpleegtehuizen.

Er is voldoende stof om over na te denken op deze vierde mei, de dag dat de vlaggen de hele dag halfstok mogen hangen. Misschien is optimisme wel de belangrijkste boodschap van allemaal.

In de zwartste dagen van de Tweede Wereldoorlog hadden onze voorouders optimisme nodig om door te gaan. Ze sprokkelden levensmoed bijeen en droomden over een betere toekomst. Ze richtten zich op, om hun herwonnen vrijheid aan ons te kunnen doorgeven. Dichter Victor E. van Vriesland zei het zo:

‘Gedenkt het leed, maar niet om stil te staan.

Gedenkt de schande, maar om voort te gaan.’

Verbondenheid, solidariteit en optimisme hebben in de geschiedenis altijd méér bijgedragen dan cynisme en hopeloosheid. Dat was zo tijdens die inktzwarte oorlogsjaren in de vorige eeuw. En dat wordt beslist niet anders in de moeilijke tijd die voor ons ligt.

Het commentaar is een dagelijkse rubriek waarin de Leeuwarder Courant reageert op actuele ontwikkelingen. Reageren? Gebruik de reactiemogelijkheid onder dit artikel of mail naar commentaar@lc.nl .

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 4,99 per maand. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct