Column Jacob Haagsma: Festivalbandje

Een van mijn minder hebbelijke gewoonten, vindt mijn vriendin dan, is dat ik festivalbandjes langer om mijn rechterpols laat zitten dan strikt noodzakelijk. Zij knipt de boel hooguit de volgende dag al af, ik blijf er dagen, weken soms mee rondlopen. Deels laksheid, deels trots, deels nostalgie.

Ik staar nog af en toe met wat heimwee naar het bandje van Le Guess Who?, al speelde dit prachtige festival zich al weer een week of twee geleden af. Vier dagen, of liever: vier avonden en nachten was Utrecht, en niet alleen het centrum maar ook de hippe buurten in de periferie, bezaaid met bijzondere zaken op het gebied van muziek, dans, performance, beeldende kunst – en de snijvlakken daarvan. Maar vooral muziek, en dan niet van die voordehandliggende namen die je op elke festivalwei tegenkomt, maar een even breed als diepgaand scala van namen die er ook echt toe doen. Zeker in hun niche.

Registreer gratis en lees dit artikel

Heeft u al een account? Inloggen

Door op verzenden te klikken ga ik akkoord met de algemene voorwaarden en privacy statement

Na verzenden leest u direct verder

Gefelicteerd! U bent nu geregistreerd

U kunt met deze registratie elke maand 6 plus artikelen lezen.
We wensen u veel leesplezier.

Limiet bereikt

U heeft de limiet van 6 plusartikelen voor deze maand bereikt. Op de eerste dag van de volgende maand vullen we het tegoed weer aan. Of neem een abonnement voor onbeperkte toegang.

of koppel uw abonnement

Mis niets van het regionale nieuws. Ontvang onze dagelijkse nieuwsupdate, helemaal gratis.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement