Arts op de spoedeisende hulp: Wat zie je er uit!

Heleen Lameijer.

Spoedeisende hulp (SEH) arts en wetenschapper dr. Heleen Lameijer schrijft, wanneer haar werk het toelaat, in deze column over het hectische leven in het Leeuwarder ziekenhuis MCL in tijden van corona. Vandaag over de beschermingsmiddelen die de artsen dragen in het ziekenhuis. De oma van Heleen vraagt naar de blauwe plek op haar neus. Een gevolg van het dragen van de veiligheidsbrillen.

„Wat zie je er uit meisje”, zegt mijn oma. Omdat we elkaar niet meer kunnen zien vanwege het coronavirus (zie eerdere blog: ‘Mijn oma vs. Corona’ ), stuur ik haar nu regelmatig video en foto updates via Instagram. Elke avond, rond hetzelfde tijdstip, krijg ik een bericht op Instagram dat ze mijn boodschappen bekeken heeft.

Ik kom net uit mijn werk wanneer ze me belt. „Je neus lieverd, gaat dat wel weer over?” Ik voel nog eens aan mijn neusrug. Een beurs, licht pijnlijk gevoel. Ik kijk in de spiegel.

Het aantal voor coronaverdachte patiënten liep vandaag op en onze spoedeisende hulp stroomde vol. Qua patiëntenaantallen niet direct anders dan anders, we zijn het gewend om te werken in de drukte en onder tijdsdruk. Maar qua voorzorgsmaatregelen voor jezelf wezenlijk anders dan een paar maanden geleden. Dat is noodzakelijk, maar niet ideaal.

De kapjes die wij dragen moeten om werkzaam te zijn goed aansluiten. Stevig druk ik ze vast op mijn gezicht. Niet elk type kapje past goed, dus soms tape ik ze vast. Ik kan kiezen uit verschillende veiligheidsbrillen, waarvan met name één ding belangrijk is: ze moeten goed blijven zitten. De beste zijn duikbrillen, die zo strak om mijn hoofd zitten dat ze niet af kúnnen gaan. Maar deze beslaan snel, en geven me hoofdpijn waardoor ik mijn werk minder goed kan doen. Dus ga ik inmiddels meestal voor een ander type: net zo goed beschermend, maar ik moet ze wel extra strak vastzetten op mijn neus.

Inmiddels heb ik hierdoor een blauwe plek op mijn neusrug ontwikkeld. Mijn vriend, die als arts op de intensive care de hele dag in beschermende kleding loopt, heeft continu schrale schuurplekken op zijn wangen. Een prijs die we betalen voor de bescherming die we ervoor terugkrijgen. Voor de zorg die we hierdoor kunnen bieden. Vervelend, maar niets in vergelijking met de beelden van artsen in Italië momenteel, of de symptomen die onze patiënten ervaren.

Maar mijn oma denkt daar anders over. Want mijn oma denkt aan mij: „Je moet beter om jezelf denken lieverd. Smeer goed met calendula zalf, en doe de volgende keer een gaasje bij het masker in.”

„En”, zo vervolgt ze: „Koop een bloemetje voor jezelf, oma betaalt.”

Dr. Heleen Lameijer is meer dan een spoedeisende hulp arts. Op haar Instagram-account makesciencework laat ze een vaak jong publiek op laagdrempelige wijze delen in haar medische kennis.