Daar lag ie, diep verstopt onderin een verhuisdoos. Tijdens het zoeken naar andere oranje prullaria was daar ineens de dvd Oranje kampioen , over het EK van 1988. Op slag was ik terug in mijn tienerjaren.

De gedachten gingen naar het interview van een paar dagen eerder. Een generatiegenoot zag met lede ogen aan dat zijn tienerzoon weinig met Oranje heeft. Heit zou soan de beelden van de huldiging in 1988 wel eens laten zien. Misschien dat de oranjekoorts hem dan ook te pakken zou krijgen.

Goed idee. Onze kinderen zijn gelukkig best wel begaan met het Nederlands elftal. De dochters vinden voetbal niet leuk, maar hullen zich wel in het oranje. Onze zoon van elf heeft het virus al te pakken. De replica van de huidige outfit gaat elke wedstrijddag aan.

In 1988 kreeg ik mijn eerste shirt. Niet dat iconische geblokte van het EK, maar een goedkoper model van eerder. Destijds waren er geen Chinese webwinkels waar je voor een habbekrats zo’n shirt koopt. Ik was er niet minder blij mee.

Maar goed, om de oranjekoorts nog wat aan te wakkeren zette ik de dvd op. Met de bedoeling de rondvaart te laten zien. Een stukje opvoeding. Maar vooruit, het hele toernooi stond erop, dus waarom niet?

Om de oranjekoorts nog wat aan te wakkeren zette ik de dvd op

Nostalgische gevoelens, heerlijk. Om me heen konden de beelden van Oranje tegen de Sovjet-Unie maar weinig bekoren. De randzaken waren interessanter. ‘Die shirts zijn echt vreselijk’ en ‘wat is een video?’ over het reclamebord van elektronicagigant JVC. Dat opmerkelijk genoeg naast Philips hing.

De opmerking die het meest pijn deed, was die over de afspeelsnelheid van de dvd. ‘Staat ie soms op vertraagd afspelen? Ze hebben niet echt een sneltrein als Dumfries, hè?’. Wij hadden Berry van Aerle! ‘Die met die foute snor?’

Ik wilde nog laten zien hoe het Volksparkstadion van Oranje werd, hoe Schippie de bal onder zijn trainingsjasje verstopte en hoe Van Basten de wereld verbaasde. Kansloos. De mobieltjes zaten alweer tussen de ogen en de televisie. Snapchat, Insta en Tiktok. Veel leuker.

Snel drukte ik op het laatste hoofdstuk van de dvd, de huldiging. De bekende beelden van woonboten die bijna bezwijken en dolblije supporters die in de grachten sprongen. Verrek, toch nog positieve geluiden. ‘Wow, daar willen we heen als ze kampioen worden’. Ik heb maar beloofd dat we gaan.

johan.stobbe@lc.nl

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opinie
Column
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct