Het gezin Maatman, met van links naar rechts: Yochum, Miriam met haar nieuwe mountainbike, moeder Christel en vader Herre, Esther en Thomas.

Van mountainbiken tot nieuwe internetkabels: zo gaat Wolvegaster gezin Maatman om met coronacrisis

Het gezin Maatman, met van links naar rechts: Yochum, Miriam met haar nieuwe mountainbike, moeder Christel en vader Herre, Esther en Thomas. FOTO RENS HOOYENGA

Hoe slaan we ons door de coronacrisis heen, nu er weer minder mag? Een kijkje bij het gezin Maatman in Wolvega. ,,Het gaat anders dan we gehoopt hadden, maar we redden het wel.”

Een felgroene mountainbike kreeg een stralende dochter Miriam woensdag voor haar negende verjaardag. Teamsporten zit er voorlopig toch niet in. ,,Dit is een mooi alternatief om lekker te bewegen en sportief bezig te zijn’’, zegt moeder Christel.

Hoe vergaat het een gezin met vier kinderen – in leeftijd variërend van basisschool tot universiteit – sinds de eerste lockdown, in maart? Wat betekenen de maatregelen die premier Mark Rutte en minister Hugo de Jonge op hun persconferenties aankondigen in de praktijk van alledag?

Van ‘thuiswerken, tenzij het echt niet anders kan’, mondkapjes op school die van een ‘dringend advies’ op school nu toch ‘verplicht’ worden tot het aanhoudend verbod op samen zingen tijdens kerkdiensten: ze hebben stuk voor stuk impact op het dagelijks leven van het gezin Maatman uit Wolvega.

Flexibiliteit

Moeder Christel, vader Herre, de zoons Yochem (19) en Thomas (15) en dochters Esther (12) en Miriam (9) zullen na de laatste maatregelen toch weer meer tijd samen thuis moeten brengen. Gelukkig gaat het onderwijs op de basisschool na de herfstvakantie gewoon door, net als het voortgezet onderwijs en de universiteit. Al is dat laatste toch vooral een online-kwestie.

,,Maar ik vrees dat mijn man wel weer meer zal moeten thuiswerken’’, zegt Christel. Dat vereist opnieuw de nodige flexibiliteit in huis. Maar: het gezin is er beter op voorbereid en de situatie is ook niet meer zo ontregelend als in maart en april, toen alle kinderen veroordeeld waren tot thuisonderwijs.

'Toen het einde van de vakantie naderde zei iedereen: wat is dat snel gegaan!'

,,In de zomervakantie hebben we overal in huis internetkabels getrokken, zodat op iedere computer goed gewerkt kan worden’’, vertelt Christel. Want dat was wel een les van de periode dat iedereen noodgedwongen thuis was: dat kon het wifinetwerk niet aan.

De zomervakantie verliep anders dan normaal. ,,Vaak gingen de kinderen met mijn ouders weg, maar dat kon deze keer niet. We hebben het anders opgelost, met zwemmen in de buitenlucht. Dat was ook heel gezellig. Toen het einde van de vakantie naderde zei iedereen: wat is dat snel gegaan!’’

‘Anders dan gehoopt’

Maar ja, de studie geschiedenis die zoon Yochem in september startte aan de Rijksuniversiteit Groningen, die vindt toch vooral thuis plaats. ,,Er zijn veel online colleges. Werkcolleges worden wel in Groningen gegeven en Yochem is er wel een paar keer met bus en trein heen geweest. Maar, zegt hij dan, dan moet ik voor één uurtje les drie uur reizen…’’

,,Het gaat anders dan we gehoopt hadden’’, zegt Christel, ,,maar we slaan ons er wel doorheen hoor!’’ Sterker nog: corona biedt ook kansen. Zoon Thomas speelt elk weekeinde zijn vingers bijna stuk op de piano in de kerk. Nu er niet massaal gezongen mag worden, begeleidt hij de voorzanger. ,,Dat vindt hij heel erg leuk, want hij wil later misschien naar het conservatorium. Dus hij is nu in de weekenden soms wel vier keer aan het spelen in de kerk.’’

Mountainbiken

Drie van de vier kinderen doen aan hardlopen. Christel: ,,Thomas is best een goede hardloper, maar ja, hij mist de wedstrijden wel. Je loopt je rondjes en je traint, maar als het doel van dat trainen er niet meer is dan is het toch anders.’’ Thomas en Yochem hebben daarom ook samen een mountainbike gekocht. ,,Je kunt hier in de omgeving heerlijk fietsen in de bossen, dus zo lossen we dat maar weer op.’’

Hoewel de sombere voorspellingen over de economische crisis die ons wacht niet van de lucht zijn, merkt het gezin daar niets van. Integendeel zelfs: ,,Ik kreeg de kans om weer een paar uurtjes per week aan het werk te gaan’’, zegt Christel, die de afgelopen jaren haar werk neerlegde om fulltime moeder te zijn. Ze werkt als facilitair medewerkster op een kantoor. ,,Dat voelt in deze tijd wel als een cadeautje.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct