Het bedrijf van Jorrit de Vries in Tzummarum met daarnaast het bosperceel van Staatsbosbeheer. Een van de zes sleufsilo’s die hier met instemming van de gemeente zijn aangelegd, zou op grond van Staatsbosbeer liggen. ,,It giet ynhâldlik nearne oer’’, vindt oud-wethouder Thiadrik Twerda. FOTO LC/ARODI BUITENWERF

Vijf keer mediation suste familieruzie Tzummarum niet

Het bedrijf van Jorrit de Vries in Tzummarum met daarnaast het bosperceel van Staatsbosbeheer. Een van de zes sleufsilo’s die hier met instemming van de gemeente zijn aangelegd, zou op grond van Staatsbosbeer liggen. ,,It giet ynhâldlik nearne oer’’, vindt oud-wethouder Thiadrik Twerda. FOTO LC/ARODI BUITENWERF

Vijf keer voerden mediators namens de voormalige gemeente Franekeradeel gesprekken om strijdende partijen rond een stuk grond in Tzummarum bij elkaar te brengen. Het was tevergeefs.

Hij mag het niet zeggen, maar oud-wethouder Thiadrik Twerda van de voormalige gemeente Franekeradeel zegt het toch: aan het conflict met een stuk grond van Staatsbosbeheer in Tzummarum ligt een familieruzie ten grondslag. Lopend richting het stuk bos waar inmiddels een IBT-rapport (Interbestuurlijk toezicht) over is verschenen, wijst hij op omwonenden zowel links als rechts van het bedrijf van Jorrit de Vries.

In deze twee huizen woont familie van De Vries, vertelt Twerda, die destijds als wethouder van Franekeradeel betrokken was bij de kwestie die sinds 2013 speelt. Die draait om het oorspronkelijk agrarische bedrijf Jorrit de Vries dat zich ontwikkelde tot een loonbedrijf met werkzaamheden op het vlak van weg- en waterbouw en riolering.

Zijn familie, waarmee het contact verbroken is, probeerde de mogelijk overlast gevende activiteiten te stoppen, maar vond geen gehoor bij Franekeradeel en later ook niet bij Waadhoeke. Ook niet bij milieudienst Fumo, stelt Twerda. Volgens hem zijn er meerdere controles in opdracht van de gemeente uitgevoerd en werden veel handhavingsverzoeken uiteindelijk ongegrond verklaard.

Mediation

Deze familie drong later aan op een IBT-onderzoek bij de Provinsje Fryslân. Daaruit blijkt dat Waadhoeke de ondernemer te veel ter wille is geweest. Twerda kan niet oordelen over de periode vanaf 2018 toen het om de gemeente Waadhoeke ging, maar weet wel dat in zijn wethouderstijd vijf keer is geprobeerd de partijen bij elkaar te brengen middels mediation. ,,Der sieten op in bepaald stuit sels twa mediators op en noch kamen se der net út. Dat komt hast noait foar, fertelden se.’’

Kern van het conflict is een illegaal aangelegde sleufsilo van nog geen 1,5 meter hoogte op het terrein van De Vries aan de Kleasterwei. Die blijkt te liggen op grond van Staatsbosbeheer, grond die de voormalige gemeente Franekeradeel in erfpacht had. Zonder overleg met Staatsbosbeheer werd er toestemming gegeven. Daardoor ligt één van de zes sleufsilo’s er nu illegaal. ,,As der fiif west hiene, wie der neat oan de hân west’’, wijst Twerda op de in zijn ogen te verwaarlozen overtreding.

Ruilverkaveling

Dat dit stukje grond – in totaal gaat het volgens Twerda om een stuk van 40 bij 3 tot 5 meter – van Staatsbosbeheer was, wist de gemeente destijds helemaal niet, stelt hij. Meer dan dertig jaar geleden was dit stukje bos ontstaan bij een ruilverkaveling, zoals zoveel ruilverkavelingsbosjes toen tot stand kwamen. Naast het bos was een groenstrook aangelegd, die uit informatie van Jorrit de Vries al meer dan 20 jaar bij hem in gebruik was en in het verleden gebruikt werd als toegangsweg voor het land daarachter. ,,Der binne dus ek noait beammen kapt foar dy iene sleufsilo. Dêr lei al in dykje, dat der no net mear is.’’

Twerda verbaast zich dan ook over de vasthoudendheid van Staatsbosbeheer in deze kwestie. Deze organisatie stelt in het IBT-rapport dat ,,er geen vergelijkbare zaak met een overtredende gemeente is als deze.’’ ,,It giet ynhâldlik nearne oer en út petearen mei Staatsbosbeheer krige ik de yndruk dat men der ‘in der minne’ útkomme woe.’’ Staatsbosbeheer is om een reactie gevraagd, maar wil op dit moment geen commentaar geven.

Familieruzie

De strijd van de omwonenden heeft alles met de familieruzie te maken, is zijn indruk. In zijn ogen wonen de bezwaarmakers op grote afstand van de in opspraak geraakte plek. Het gaat om 110 en 160 meter. Twerda wijst erop dat de gemeente in alle rechtszaken slechts één keer op de vingers getikt is. De Raad van State oordeelde dat het bedrijf in het bestemmingsplan Buitengebied van 2013 een te ruimte bestemming was toebedeeld. Franekeradeel heeft dat toen aangepast. Dat bestemmingsplan heeft nu rechtskracht.

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct