Silke Koopmans.

'Ik bin mear as it suske fan'

Silke Koopmans. FOTO NIELS WESTRA

In de rubriek ‘20 in 2020’ vertellen jongeren die zijn geboren in het jaar 2000 over hun leven. Wat doen deze (bijna-)twintigers, wat houdt hen bezig en hoe zien zij de toekomst? Deze keer: Silke Koopmans uit Menaam, wordt zaterdag 20 jaar.

Samen met haar ouders en twee zusjes (14 en 17) woont Silke in een grote woonboerderij in Menaldum. Een fijne plek om op te groeien: ,,Elkenien koe inoar, boartest mei elkenien. De lêste jierren merk ik wol dat hjirre minder jeugd is, nei de basisskoalle is elkenien ferspraat. Wat ek wol jammer is, is dat we gjin multifunksioneel sintrum mear ha. Der is gjin romte om inoar te treffen.’’

Gelukkig was er een zaaltje vrij in het bejaardentehuis waar ze met Brassband Halleluja Menaam konden oefenen. Maar vanwege het coronavirus ging dat niet meer. ,,Ik ha myn kornet hiel lang net oanrekke. No meie we wer oefenje yn it sealtsje fan it âlde mfs, omdat de need oan de man wie.’’

Vlak voordat corona de wereld op zijn kop zette, ontmoette ze haar vriend op de dansvloer van TDF in Berltsum. ,,Troch de ekstra frije tiid ha we inoar yn in koarte tiid supergoed kinnen leard.’’ De wekelijkse stapavond mist ze. ,,Dat wie it hichtepunt fan’e wike: lekker los. No gean ik wol wer mei in lyts ploechje freonen nei de kroech.’’

Muzikaal

Ze is via een project van de brassband op de basisschool begonnen met cornet spelen en is daar nooit meer mee gestopt. Behalve toen ze een blokjesbeugel kreeg. ,,Doe moast ik waaks op de blokjes smarre sadat myn lippen net stikken gean soenen, dat wie net leuk. Doe ha ik tydlik op de althoarn spile.’’

Silke zit ook bij het Frysk Jeugd Fanfare Orkest. ,,Dêr bin ik in bytsje yllegaal.’’ Want een cornet behoort niet tot de muziekinstrumenten van de fanfare. ,,Ik krij ek yndividueel muzykles. Myn dosint is de dirigint, troch him bin ik útnoege.’’

Naast muzikaal is Silke ook creatief. Beide talenten komen terug in de minor Arts and Culture die ze volgt tijdens het laatste jaar van de pabo. ,,It is yn Meppel op de ynternasjonale pabo, ik bin de iennichste út it fjirde jier fan alle NHL Stenden lokaasjes dy’t dizze minor docht.’’ Erg vindt ze dat niet. ,,Ik fyn it just hiel leuk. Ik tink dat ik letter op in doarpsskoaltsje yn Fryslân wurkje wol, mar no kinne je it frijbliuwend besykje. En ik doch ek kontakten op, yn myn klasse sitte neist oare Nederlanners foaral Spanjerden en Súd-Afrikanen.’’

Voor het vak instrumental skills koos ze om ukelele te leren spelen. ,,Kornet spylje en prate foar de klasse geane net tagelyk. Mei de ukelele kin dat wol. En mei in pear akkoarden kinne je al in soad.’’

Haar voorkeur gaat uit naar lesgeven in de onderbouw. Maar het allerleukste vindt ze het om voor groep 3 en 4 te staan. ,,Se binne noch hiel learderich, maklik entûsjast te meitsjen en noch hearlik bernlik mei in grutte fantasy. Dat kinne je kombinearje mei de lesaktiviteit.’’

Hulpkracht

,,Sint Annaparochie is wol in bytsje myn twadde hûs.’’ Ze heeft er veel familie wonen en Silke werkt er, liep er stage en gaat er ook haar afstudeerstage doen. ,,Se ha harren eigen taal, it is mear in mienskip. Ik fyn it der geselliger as yn Menaam.’’

In de lange vakantie na de middelbare school begon ze er te werken bij de Albert Heijn. ,,Ik bin hingjen bleaun en sy fregen oft ik it ek leuk fine soe om as hulpkracht by de Etos te wurkjen. Dat is deselde eigner.’’ Vooral de gezelligheid maakt het werk leuk. ,,De klanten kinne dy ek, ik meitsje graach in kletspraatsje. At ik dingen ûnthâld fan it foarige petear, fine minsken dat prachtich.’’

Haar jongste zusje heeft het zeldzame Bardet-Biedl syndroom. Mensen met deze erfelijke aandoening hebben vaak polydactylie, dit betekent dat ze geboren zijn met meer dan tien vingers en/of tenen. Ook zijn er vaak problemen met het zicht en het behouden van een gezond gewicht. ,,Myn suske hat it hiele ‘feestpakket’. Wat har it measte beheint, is dat se trije ferskate sykten oan’e eagen hat. Uteinlik sil se blyn wurde.’’

Haar zusje is bekend in het dorp en Silke wordt dan ook vaak als de zus van gezien. ,,Dat is wol ferfelend, ik bin mear as dat. It is ek sa dat in soad oandacht fan ús âlders en de minsken dy’t hjirre oer de flier komme nei har ta giet. Mar ik wit net better. It is gewoan myn suske. Se fynt it ek hiel lestich om harsels te fermeitsjen, soms geane we op de tandem en we dogge in hiel soad spultsjes.’’

Dertig schoenen

Het lijkt haar heel fijn om op zichzelf te wonen. ,,Dat ik alles sels bepale kin. Myn âlders binne hiel beskermjend en as âldste moat ik altyd it iis brekke: wat kin wol en wat net?’’ Maar de kosten houden haar nog tegen. ,,Leaver wenje ik noch in pear jier thús mei de rigels fan myn âlders om te sparjen, dan kin ik fuortendaliks wat grutters keapje.’’

Wat niet mag ontbreken in dit verhaal is het aantal schoenen dat Silke bezit, namelijk zo’n dertig (!) paar. ,,Op in gegeven momint fûn ik it hiel ynteressant om skuon te keapjen. Myn mem sei doe: ‘Bist gek? Ien pear simmerskuon en winterskuon is genôch, oars kinst gjin winterjas mear keapje’.’’

Het moment voor haar moeder om kleedgeld te introduceren. ,,Ik kaam der efter dat ik yndied net mear in jas keapje koe. Doe ha ik yn de kassen wurke om de kleankast te finansierjen.’’ De schoenen staan niet op een vaste plek tentoongesteld. ,,Se steane oeral en nearne, ta oermjitte fan ramp fan ús âlders.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct