FOTO ROB SEVEREIN

Fotograaf Rob Severein zocht het karakter van het Bildt in de mensen

FOTO ROB SEVEREIN .

Rob Severein is een reclameman met een vlotte babbel. Niet iemand die je verbindt aan de ruimte en stilte van het Bildt. Toch is zijn boek Foorbij Nij Altoenae een ‘ode aan de leegte’.

Er is een verschil tussen waar je vandaan komt, en waar je je thuis voelt. Rob Severein groeide op in Amsterdam. Hij woonde lange tijd in Haarlem, en tegenwoordig in Diemen. Een echte Westerling. Toch voelt hij zich thuis op het Bildt, de streek die hij kent omdat zijn opa en oma er lange tijd woonden.

loading  

Zijn opa was een ‘diep Fries’. Toen die van Amsterdam terug naar Nij Altoenae verhuisde, ging de jonge Rob zo’n vier keer per jaar naar het Bildtse platteland. Op vrijdag heen en op zondag, na Studio Sport , weer naar huis. ,,Dat voelde als een wereldreis. Eerst de Afsluitdijk over. Bij Sint Annaparochie waren we er bijna. En dan... voorbij Nij Altoenae, daar woonden opa en oma. Aan de Nieuwebildtdijk.’’

Verfotografeerd

Als kind genoot hij van de natuur, van het leven op de boerderij. ,,Ik heb kalfjes geboren zien worden. Dat buurman Tjepkema met z’n arm helemaal in het achterste van de koe ging... De natuur was heel wat wreder dan in de boekjes die je las. Dat heeft enorm indruk gemaakt.’’ Hij hield van tegen de wind in hangen op de dijk, en van de rust en de vrijheid. ,,Dat is iets dat mijn hele leven een ding is gebleven. Ik kan heerlijk alleen zijn.’’

loading  

Na dertig jaar verhuisden zijn grootouders naar Almere.

E en paar jaar geleden volgde Severein de Noorderlicht Masterclass, om zich als fotograaf te ontwikkelen. Aan het eind van de intensieve laatste bijeenkomst, zaten de cursisten bij elkaar. Ze vroegen elkaar ‘wat ga je nu doen?’. Severein had tijdens de masterclass het werk Zurumbático van de Colombiaanse fotograaf Luis Cobelo leren kennen, die Honderd jaar eenzaamheid van Gabriel García Márquez in foto’s had gevangen. ,,Zoiets had ik nog niet eerder gezien. Waarom werden er wel boeken verfilmd, maar niet ‘verfotografeerd’?

loading  

Welk boek zou jij dan doen?, wilden de anderen weten. Severein hoefde niet lang na te denken. ,, Hersenschimmen van Bernlef.’’ Het boek over de dementerende Maarten Klein, raakte aan het leven van zijn oma. ,,De laatste jaren dat ze aan de Nieuwebildtdijk woonden, ging zij dementeren. Op verzoek van de familie zijn mijn opa en oma toen terug naar het Westen verhuisd. Ze hebben nog vijf jaar in Almere gewoond.’’

Een maand na de masterclass liep Severein voor het eerst met zijn camera op het Bildt.

Oproep

,,Ik had het hele boek nog eens doorgeploegd en beeldende passages gehighlight. In eerste instantie zocht ik of ik die beelden kon vinden. Maar ik vond dat al snel minder interessant. Dat ‘bedachte’ heb ik langzaam losgelaten. Het is meer mijn verhaal geworden.’’

I n het begin richtte hij zich vooral op het landschap. ,,Maar het moest geen landschapsboek worden.’’ Er kwamen stillevens bij. ,,En ik heb er lang tegenaan zitten hikken of ik portretten zou maken. Ik kende er immers niemand. Hoe organiseerde ik dat?’’

loading  

Voor iemand die dertig jaar in de reclame werkte, schaamde hij zich een beetje voor die vraag. ,,Ik kon natuurlijk een advertentietje maken, een oproep plaatsen.’’ Hij nam contact op met de Bildtse Post en vroeg naar de tarieven. Ondertussen zette hij een bericht op Facebook. ,,Dat was meer voor de grap, daar verwachtte ik niets van.’’ Maar deze oproep werd gedeeld door Baukje Venema, die ook een boek maakte over haar geboortegrond het Bildt ( Mooie Plaatsys ). ,,Twee dagen later ging de telefoon. Die advertentie heb ik nooit meer geplaatst. Het ging meteen rond.’’

Severein moest zelfs selecteren. ,,Ik had wel een idee: of ik het karakter van het landschap terug kon vinden in de mensen.’’ Daarbij hield hij ook zijn grootvader in het achterhoofd. ,,Dat was een beschouwer, iemand die van een afstandje alles bekeek. Ik wilde ook wel die beschouwende rol. En ik herken dat in de mensen die hier wonen.’’

loading  

Na ruim twee jaar fotograferen is het Bildt voor Severein een tweede thuis geworden. ,,Ik kom er graag.’’ Via crowdfundingwebsite voordekunst.nl heeft hij het geld ingezameld om zijn boek Foorbij Nij Altoenae te maken. ,,De titel was eerst in het Fries, maar toen mailde Klaas Dankert me. Waarom niet in het Bildts? Hij had gelijk, dus ik heb het veranderd.’’

Resultaat

D e resultaten van de campagne overdonderden hem. ,,Ik weet niet wat er gebeurt. Ik doe iets goed, maar weet niet wat.’’ Er is zelfs extra geld voor een heel bijzonder omslag. ,,Het omslag krijgt een preeg (reliëf). Nu kan dat in 2D, maar ook in 3D. Met hoogteverschillen. De Bildtse klei in 3D? Dat is wel supergaaf.’’

Het boek is zíjn kijk op het Bildt. ,,Dat is wel persoonlijk, en een beetje eng.’’ Hij sprak erover met zijn beste vriend, die verbaasd was over deze kant van Severein. ,,Hij had nooit gemerkt dat ik iemand ben die zó graag alleen is.’’ Uit zijn eigen netwerk krijgt hij reacties van oud-medewerkers en cliënten, die hij jaren niet heeft gesproken. Zijn agenda stroomt vol met lunch- en koffieafspraken. ,,Wat ik mooi vind is het leermoment. Je verkoopt niet een boek, maar mensen gunnen je je droom.’’

www.robseverein.com
www.voordekunst.nl

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct