FOTO

De minifarm van Robin, verscholen in een straat: 'Het is wat uit de hand gelopen'

FOTO HOGE NOORDEN/JAAP SCHAAF

Midden in een woonwijk vinden meer dan honderd dieren een onderkomen op Minifarm Waadhoeke. Het is de grote hobby van de achttienjarige Robin Heida in Sint Annaparochie.

De schuttingdeur zwaait open en een lange jongeman heet ons welkom. Robin Heida is de naam, achttien jaar en de drijvende kracht achter Minifarm Waadhoeke in Sint Annaparochie. En nee, we zijn niet beland op een boerderij, maar zoals Robin het omschrijft op de Facebookpagina Minifarm Waadhoeke, ‘in een doodnormale straat waar een hele dierentuin zich in verschuilt’.

Een dierentuin van kleinvee welteverstaan: ‘Van minikwartels tot allerlei kippen, van reusachtige konijnen tot minivarkens aan toe!’, aldus de Facebookpagina. Die staat de laatste dagen vol met ‘biggenspam’. Robin was erbij toen zijn minivarken Aagje beviel van maar liefst negen biggetjes. Een uitzonderlijk aantal. ,,We hadden er een fotograaf bij en na vijf biggetjes dachten we dat het klaar was. Tot de fotograaf nog een koppie zag. Toen volgde de rest.’’

'Het is leuk dat ik zo mensen blij kan maken'

Het plezier dat Robin beleeft aan het kroost van Aagje deelt hij op Facebook en op de website www.minifarmwaadhoeke.nl . Daarnaast is de minifarm gratis toegankelijk voor bezoek. Zo hielden afgelopen weekend al heel wat kindertjes de biggetjes vast. ,,Dat mag ook met de kwarteltjes of de konijnen. Daar vraag ik geen geld voor. Het is leuk dat ik zo mensen blij kan maken.’’

De tekst gaat verder onder de foto.

loading

Grote en enige hobby

De bevalling van Aagje was nog een hele zit voor Robin. ,,Als ik wegging, werd ze onrustig. Ze kwam heel dicht tegen me aanzitten. Dat gaf haar een veilig gevoel. Minivarkens zijn heel trouw.’’ Uiteindelijk verbleef Robin van vier uur ‘s middags tot twee uur ‘s nachts in het hok. De volgende dag, een zaterdag, moest hij er gewoon om zeven uur uit omdat er een rijles gepland stond en zijn baantje wachtte.

In het dagelijks leven volgt Robin de opleiding onderwijsassistent aan het Friesland College. Hij zit in zijn examenjaar. Het houden en fokken van kleinvee is zijn grote en enige hobby. ,,Ik heb nog nooit gegamed’’, verwijst hij naar leeftijdsgenoten. Ook de hobby’s van zijn vijf broers en zussen, zoals voetbal, kunnen hem niet bekoren. Gelukkig springt zijn familie zo nu en dan wel bij. Als hij op school zit en er moet even bij de dieren gekeken worden, neemt de familie die taak graag op zich.

De tekst gaat verder onder de foto.

loading

Want Minifarm Waadhoeke telt inmiddels zo’n honderd beesten. Netjes gehuisvest in een hok achter de woning met een uitloop buiten en voor in de tuin een grote ren met kippen. ,,Het is wat uit de hand gelopen’’, bekent Robin. ,,Van het ene kwam het andere. Als je twee of drie exemplaren van een soort hebt, wil je er meer. Het is verslavend.’’ De liefde voor dieren erfde hij van zijn moeder die kippen en vogels hield. Vanaf zijn tiende nam hij de honneurs waar. ,,Mijn moeder had ze voor de liefhebberij. Ik wilde verder met fokken en naar shows toe.’’

'Als je twee of drie exemplaren van een soort hebt, wil je er meer'

Dat fokken en de verzorging kost zo veel tijd dat Robin er geen andere hobby bij kan hebben. Voor schooltijd neemt hij steevast een kijkje bij de dieren en elke avond is de vaste ronde voor het voer, het drinken en schoonmaken. Dan is hij drie uur bezig. Elk weekend vindt een grote schoonmaak plaats.

De tekst gaat verder onder de foto.

loading

Missie: negatieve publiciteit rond fokkers ombuigen

Ondanks dat hij honderden beesten per jaar verkoopt, houdt de Stannebuurster er niks aan over. ,,Ze krijgen het beste voer, er zijn broedmachines en warmteapparatuur die stroom kosten, de hokken moeten in orde zijn evenals de bodembedekking en de veearts moet betaald worden.’’

Per diersoort, of het nu een kip, konijn, eend, kwartel, varken of duif betreft, werkt Robin naar een doel toe. Dat is een bepaalde standaard van hoge kwaliteit bereiken. Het fokken leerde hij door er veel met andere fokkers over te praten. ,,In de dierenwereld is iedereen heel open.’’ De dierenliefhebber heeft er tevens zijn missie van gemaakt om de negatieve publiciteit rond fokkers om te buigen. ,,Ik laat de andere kant zien, wat de kleindierenwereld ook kan zijn.’’

De tekst gaat verder onder de foto.

loading

De biggen lopen volgens hem ,,heel gelukkig rond’’ in het hok. Hij doet ze pas na zo’n week of tien weg, terwijl dat elders al na vijf weken gebeurt. ,,Zo vroeg bij de moeder weg, dat is niet diervriendelijk. Ze leren nog zo veel.’’ In Sint Annaparochie moeten ze er ook niet vreemd van opkijken dat de familie Heida met Aagje aan de wandel gaat. ,,Dat is altijd een spektakel.’’ Aan de andere kant moeten ze wel eens met de buurt in gesprek over de dierengeluiden, vertelt Robins moeder. Maar die komen niet alleen van de minifarm. Er zijn meer houders van kippen in de buurt. Robin doet de hanen ‘s nachts in een speciaal hok zodat niemand last heeft van het gekraai.

Tegenslag hoort erbij, daar is Robin inmiddels aan gewend geraakt. Luizen, ziekte of dood: ,,Dat is nu eenmaal zo. Ook al zorg je er zo goed voor, hou je alles schoon. Het is niet altijd blijheid en pret. Je hebt te maken met levende wezens. Soms baal ik wel omdat ik dan net bezig ben met een speciale bloedlijn of kleurslag.’’ Met de veearts is intensief contact.

'Ik heb al heel wat dankbare momenten meegemaakt'

Zijn fokresultaten toont Robin graag op shows, waar hij tevens probeert zijn hobby onder jongeren te promoten. ,,Je ziet dat de oude garde stopt en niemand het overneemt. Bij sommige speciaaldierenclubs ben ik de enige jongere.’’ Gelukkig komt hij op een van de grootste shows, de Noordshow in Assen in januari, nog wel leeftijdgenoten tegen. ,,Daar proberen ze de jeugd erbij te betrekken.’’

Beroepsmatig iets met dieren gaan doen, ziet de eigenaar van de minifarm niet zitten. ,,Een kinderboerderij is leuk, maar bijna altijd verliesgevend.’’ Maar het klein- en pluimvee zal altijd zijn hobby blijven. ,,Ze geven je er zo veel voor terug. Ik heb al heel wat dankbare momenten meegemaakt.’’

loading

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct