Burgemeester Marga Waanders van Waadhoeke en kinderburgemeester Hester Britt Sijtsma planten een walnootboom in het voedselbos van Menaam.

Appelmoes uit je eigen dorpsbos: in Menaam en Oudebildtzijl kan het binnenkort

Burgemeester Marga Waanders van Waadhoeke en kinderburgemeester Hester Britt Sijtsma planten een walnootboom in het voedselbos van Menaam. Foto: Catrinus van der Veen

De zaag gaat erin op twee plekken in Waadhoeke. Oudebildtzijl en Menaam zijn gestart met hun voedselbos. Corona zat de start in Menaam danig in de weg.

De buurt zou komen, de ontwerpers, de vrijwilligers, genodigden. Maar vanwege verscherpte coronamaatregelen moest de werkgroep ‘Bosk en Iepen Fjild’ in Menaam steeds meer afschalen. ,,Frustrerend, maar we laten de moed niet zakken’’, vertelt het echtpaar Ankie en Meindert Keizer van de werkgroep.

Donderdag konden ze nog wel burgemeester Marga Waanders van Waadhoeke verwelkomen en kinderburgemeester Hester Britt Sijtsma om een grote walnootboom te planten. Schoolkinderen mochten dit feest wel meevieren.

Niet plukken, wel rapen

Sinds in augustus het bos aan de zuidoostrand van het dorp achter de Graldasingel deels geruimd werd en de aanleg van het voedselbos kon beginnen, moeten de initiatiefnemers steeds schakelen. Bamboetakken met een kleurtje geven nu aan welke boom waar moet komen. De vrijwilligers werken in groepjes van twee. Het ene duo hanteert de grondboor, het andere duo plant. Zo wordt er toch voortgang geboekt.

Het bestaande bosje was ondoordringbaar geworden, waardoor bomen geen zon meer kregen en alleen in de top nog wat groen te ontdekken was. Die bomen zijn verdwenen. Op het open stuk is weide gecreëerd waar rode klaver ingezaaid is. Onder de nieuwe fruit- en notenbomen groeit witte klaver.

De werkgroep volgt hetzelfde beleid als het Hemmemapark in Berltsum, aldus Meindert. ,,Plukken mag niet, maar wat op de grond ligt, mag je rapen.’’ Naast fruit- en notenbomen komen er bessenstruiken en planten als mierikswortel, frambozen en rabarber. De werkgroep wil hier workshops over gaan geven. Vier jaar geleden ontstonden de plannen.

Meerde paden het bos in

Ook in Oudebildtzijl moesten initiatiefnemers Jan de Vries en Bartjan van der Velde samen met de andere bestuursleden van de Stichting Voedselbos vier jaar wachten op realisatie. De voorschriften, het vergunningenwerk, er gingen maanden overheen voor dat klaar was.

Nu horen ze de zaag in hun stukje ruilverkavelingsbos aan de A.C. Bakkerstraat. Net als in Menaam een stuk bos waar de bomen veel te dicht op elkaar staan en elkaar het zonlicht ontnemen. Daarom moet 70 procent van de begroeiing wijken. Het zijn vooral essen die toch weg moesten omdat ze lijden aan de essentaksterfte. De zwarte elzen blijven staan.

loading

In plaats van maar één route het bos in en uit komen er meerdere paden. In het midden wordt een vijver gegraven. De Vries en Van der Velde hopen dat de dorpsbewoners zich straks meer bij het bos betrokken voelen. Het idee is om op de zomerse streekmarkten bijvoorbeeld appelmoes uit het bos te gaan verkopen. De eerste appelboom spotten ze tot hun verrassing al. Die bleek wortel geschoten te hebben midden tussen alle essen en elzen.

Meer vogels en insecten

Het bos zal door het principe van de permacultuur veel meer vogels, beesten en insecten trekken, weet De Vries. Hij volgde een opleiding voor permacultuur en moest daarvoor een jaar lang aan een project werken. Zijn onderwerp van studie werd het ruilverkavelingsbosje bij zijn woonplaats zonder de bedoeling daar daadwerkelijk wat mee te doen. Tot Dorpsbelang met een groenproject kwam en samen met Landschapsbeheer de studie werkelijkheid kon worden.

,,Mijn drijfveer is dat we voedsel lokaal moeten produceren en dat we zonder bestrijdingsmiddelen werken. Het Bildt exporteert tonnen aardappels naar het buitenland, zonder dat de omgeving daar iets aan heeft. Wij hopen dat boeren ook willen gaan experimenteren met permacultuur’’, zegt De Vries.

Eén punt van het bos mogen ze niet beroeren. Hier zat vier jaar geleden een sperwer en daar moesten ze binnen een straal van 50 meter uit de buurt blijven. Dat is het kromme van de regelgeving, geven ze aan. De sperwer is al lang verdwenen, maar dit stukje bos moet nog steeds beschermd blijven.

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct