Jan Postma poseert in de perskamer van het Witte Huis.

Friese correspondent Jan Postma in Washington: 'Het voelt als een rampenfilm'

Jan Postma poseert in de perskamer van het Witte Huis. EIGEN FOTO

Bagdad DC. Zo noemen sommigen Washington DC momenteel, vertelt inwoner Jan Postma (37). De oud-Hurdegarypster is verslaggever voor BNR Nieuwsradio en De Telegraaf . Zijn verhalen staan sinds deze maand ook in de Leeuwarder Courant .

Postma woont op een kwartiertje lopen van het Witte Huis. Als hij de deur uitgaat, komt hij twee straten verder al militaire voertuigen tegen. Hummers in woestijnkleuren. Met gewapende soldaten erbij. Dwars door het centrum van de stad staat een heel groot hek. Daarachter staan weer andere hekken.

,,Het voelt als een rampenfilm’’, zegt Postma, die sinds drie jaar in de stad woont. ,,Op straat is het heel stil, je ziet bijna alleen maar militairen.’’ Veel winkels zijn dicht, of zelfs dichtgetimmerd. ,,Overal in de stad ruikt het naar de Gamma, de geur van nieuw hout.’’ Die lucht kennen ze in Washington, vertelt hij, want tijdens de Black Lives Matter-betogingen, afgelopen zomer, hing die er ook al.

Dinsdag werden meerdere bruggen gebarricadeerd. De burgemeester heeft inwoners opgeroepen om niet in de buurt van het Capitool te komen. Het geeft een beklemmend gevoel, zegt Postma. Er heerst spanning. ,,Een paar dagen geleden viel er een hek van een vrachtwagen. Met een knal. Je zag dat iedereen, ook de militairen, behoorlijk schrok.’’

‘Er hing een heftig sfeertje’

Alle maatregelen worden genomen om de inauguratie van Joe Biden, die woensdag plaatsvindt, veilig te laten verlopen. Postma, die als journalist de ontwikkelingen nauwlettend volgt, vindt het lastig om in te schatten hoe groot het risico op een incident is. ,,Maar zoiets als de bestorming van het Capitool van twee weken geleden kan met deze beveiliging niet meer gebeuren.’’

Die bestorming, Postma stond er met z’n neus bovenop. ’s Ochtends was hij aanwezig bij de speech van president Donald Trump en daar had hij al de grote frustratie van het publiek geproefd. ,,Ze waren boos, verontwaardigd, geloofden 100 procent dat er bij de verkiezingen gefraudeerd was. Maandenlang hadden ze ook niks anders gehoord. En ze meenden dat vice-president Mike Pence het in het Congres nog kon terugdraaien. Er hing een heftig sfeertje.’’

Toen Postma thuis een verslag van de speech uitwerkte, kreeg hij bericht dat de Trump-aanhangers naar het Capitool getrokken waren. Hij sprong, hoe Nederlands, op de fiets en twintig minuten later stond hij er middenin. ,,Zoiets had ik nog nooit gezien. Mensen liepen het Capitool in en uit. Ik zag kapotte ramen, vechtpartijen met de politie en een gewonde man die werd weggedragen. Ze zeiden dat hij was neergeschoten.’’

Microfoon en perspas uit het zicht

Midden in de chaos probeerde Postma aanwezigen te interviewen. Een man uit Alabama, volledig in militair tenue, vertelde hem dat hij al drie keer het Capitool in was geweest, ondanks de pepperspray in zijn ogen. Postma: ,,Ik vroeg hem: ‘Waarom doe je dit?’ Hij zei: ‘Ik doe dit voor mijn kinderen. Ik ben bang dat we ons land kwijtraken.’ De wanhoop die die mensen voelden kwam er echt uit. Hij was heel emotioneel.’’

Ondertussen moest hij oppassen dat hij niet zelf doelwit werd van de opgewonden massa, die het - in navolging van Trump - niet bepaald op journalisten had staan. ,,Ik kreeg schouderduwtjes, boze blikken en af en toe werd er wat geroepen. Mijn microfoon met gele BNR-plopkap en mijn perspas heb ik toen maar in de tas gestopt. Alleen voor interviews, met mensen die dat wel wilden, haalde ik ze even tevoorschijn.’’

Terwijl hij daar aan het werk was, besefte Postma dat hij een historisch moment meemaakte. ,,Ik dacht, wow, dit is ongelooflijk! Het Amerikaanse Congres wordt bestormd, door Amerikanen! Ik ging de dag in met het gevoel van ‘er gaat wat gebeuren’. En je kunt zeggen dat er lang naartoe gewerkt is, maar dit had ik niet verwacht.’’

Trump-aanhangers voelen zich niet gehoord

Toch zijn Trump-aanhangers geen onbekenden voor Postma, die de ontwikkelingen in de VS al jaren volgt. In 2016 reisde hij door het land en richtte hij zijn aandacht specifiek op de kiezers van de markante zakenman uit New York. Hij sprak met ze en kwam tot de conclusie dat het een groep was die zich niet gehoord voelde door de politiek in Washington. Vaak afkomstig uit staten waar de machtige bewoners van de steden aan de kust alleen maar overheen vliegen: flyover country .

,,In die staten hebben ze bijvoorbeeld een groot drugsprobleem, waar de overheid volgens hen te weinig aan doet. En ze merkten het aantrekken van de economie niet. Trump voelde dat aan en speelde er slim op in. Hij benoemde die problemen goed en kwam dan met simpele oplossingen: ‘Zijn er geen banen? Dan bouw ik een muur’. Ik denk dat het de levens van die mensen niet verbeterd heeft.’’

Als journalist zoekt hij graag naar de menselijke verhalen achter het nieuws. Zijn eerste schreden op een redactie zette hij trouwens bij de Leeuwarder Courant . Zijn buurman in Hurdegaryp was oud-LC-journalist Teake Zijlstra en die gaf hem een rondleiding. ,,Dat was in mijn examenjaar en het voelde voor mij als een bevestiging dat mijn toekomst in de journalistiek lag.’’

Shirtje van SC Heerenveen

Altijd al gefascineerd door de VS ging hij Amerikanistiek studeren in Groningen en deed de master Journalistiek. Zijn stage deed hij in 2008 bij de NOS in Washington, waar zijn begeleider huidig LC-hoofdredacteur Sander Warmerdam was. ,,Toen is het vlammetje pas echt in mij aangewakkerd. Daarna wist ik dat ik ooit Amerika-correspondent wilde worden.’’

Na zijn studie ging hij in Nederland aan de slag bij BNR Nieuwsradio, waarna hij in 2018 de overstap naar Amerika kon maken. Behalve voor BNR werkt Postma daar ook voor De Telegraaf en doordat die titel en de Leeuwarder Courant sinds eind vorig jaar beide onder krantenconcern Mediahuis vallen, staan zijn verhalen ook geregeld in deze krant. ,,Het voelt voor mij als een cirkeltje dat rond is. De LC ligt bij mijn familie op tafel.’’

Op zijn Twitter-account (@JanPostmaUSA) noemt hij zichzelf ook ‘Fries om utens’. ,,En als ik hier in Washington hardloop, doe ik dat in een shirtje van SC Heerenveen.’’ Maar hardlopen is momenteel geen aanrader in Washington. ,,Ik hoop dat we deze situatie snel achter ons kunnen laten. We zitten constant in een staat van beleg.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Tytsjerksteradiel
Buitenland
Instagram
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct