Even appen met Jacob Haagsma: geen Douwe Bob, laatste dag en het imaginaire eiland

De eerste deelnemers aan de voorstelling Forest. FOTO NEEKE SMIT

Oerol speelt zich dit jaar vrijwel helemaal online af. Maar LC-cultuurverslaggever Jacob Haagsma is toch ter plekke op Terschelling, om op te tekenen wat zich er achter de schermen afspeelt. We appen nog een laatste keer met hem.

Heb je Douwe Bob nog getroffen?

Nou nee, en dat moet je ook niet elke dag willen. Hij was van plan om weer verder te varen met zijn bootje, het Wad op, naar het volgende eiland. Intussen liedjes schrijven en opnemen, want hij heeft een studiootje aan boord. Ik ben wel benieuwd naar de plaat die daaruit voortkomt. En naar de documentaire, waarvoor zijn maat beelden aan het schieten is.

Vandaag is de laatste dag van de online-versie van Oerol, toch?

Jazeker. Ik ga straks praten met de leiding, hoe die deze rare Oerol-editie ervaren hebben. Ik kom bijna elke dag langs op het Oerol-kantoor, en daar is het nauwelijks minder druk dan bij een normale editie.

Hoe is dat nou eigenlijk, Oerol online? Het imaginaire eiland ?

Het gekke is: omdat ik hier op het eiland zit, en druk genoeg ben met allerlei verhalen, kwam ik er maar moeilijk aan toe om me in die website te verdiepen. Ook al omdat die er weliswaar prachtig uitziet, maar niet superlaagdrempelig of dito toegankelijk is. En ’t is natuurlijk bedoeld voor de mensen thuis.

Dus, helemaal niet gekeken?

Natuurlijk wel, ik ken mijn verantwoordelijkheid. En als je je er even in verdiept, is veel moois je deel. Bijzondere voorstellingen die het in deze vorm misschien zelfs wel beter doen dan straks live in de zaal, previews van dingen die hadden moeten zijn en hopelijk nog gaan komen, schitterende reeksen onthaastingsbeelden, dynamische talkshows op het Groene Strand. Heel leuk vond ik zangeres Merol die met een gitarist door het boslandschap fladdert en uitgeklede versies zingt van hits als Hou je bek en bef me . Met bijpassend guitige blik.

Verder nog iets?

Woensdag kwam de organisatie ineens met het idee om in de krant iets te doen met de vijf teksten in het kader van De staat van de dag . Babs Gons, Stine Jensen, Rodaan Al-Galidi, Nynke Laverman en Emma Lesuis droegen elk een tekst voor op de site, iedere dag een. Uiteraard met Black Lives Matter als thema, heel mooi, heel urgent. Fikse fragmenten daaruit krijgen een plek in onze Freed-bijlage vandaag, met een inleidend en inkaderend interview met Oerol-directeur Siart Smit erbij. Hoofdredacteur, chef bijlage, eindedacteur bijlage en ikzelf vonden het allemaal een heel goed idee, en zo hebben we er met zijn allen even flink de schouders onder gezet. Ik vind het heel tof dat dat allemaal zo rap geregeld kon worden. Eigenlijk op dezelfde manier als waarop dat Black Lives Matter spontaan de Oerol-programmering binnendrong Het is immers een urgente kwestie die flinkt raakt aan onze samenleving, en hoe we die willen hebben. En daar gaat Oerol ook over.

Dus, een beetje blij?

De zon schijnt en ik ga zo naar buiten, dus ja. Ik heb een mooie week gehad hier op het eiland. Ik vind het ook bewonderenswaardig wat Oerol deze week neergezet heeft, ook al had de bezoeker op Terschelling zelf er weinig aan. Maar die mensen zitten daar niet erg mee, meldden we al. En hopelijk volgend jaar weer een normaal Oerol, daar snakt iedereen wel naar. Maar dan wel aangevuld met wat men van deze bijzondere editie heeft geleerd.