Stoof in Sneek.

Restaurantrecensie: Tafel vol stoofschotels uit Sneek

Stoof in Sneek. FOTO WEBSITE STOOF

Eten laten bezorgen kan natuurlijk al langer. Maar in deze tijd waarin de horeca het moeilijk heeft willen we een restaurant steunen dat het nu zonder bezoekers moet stellen. We speuren internet af naar de mogelijkheden in Sneek en komen uit bij Stoof.

De website van Stoof is in ‘coronamodus’. Hij opent meteen met de bezorgmogelijkheden. Het restaurant heeft zich snel aan de huidige omstandigheden aangepast.

We gaan voor de optie van 16,50 euro per persoon en kiezen vier gerechten uit het aanbod van de week. Tafelgenoot besluit – na overleg – tot Afrikaanse kippenstoof en hachee van procureur. Zelf kies ik beide vegetarische opties: paddenstoelen ‘Bourguignon’ en Iraanse groentestoof met zoete aardappel. De bijgerechten zijn voor ons samen: stoomgroente, koolsla, frieten en witte rijst.

Geen haast

We bellen om half zeven en krijgen Wil van den Bos aan de telefoon. Hij vraagt ons de benodigde gegevens en wij vragen hem hoe laat het eten er kan zijn. ,,Rond zeven uur, kwart over zeven? Dat hangt van de andere bestellingen af’’, zegt hij. Wij hebben geen haast, stellen we hem gerust. ,,We zien het wel verschijnen.’’ Hij vertelt alvast dat er een nota in de tas zal zitten, maar dat we ‘eerst maar rustig moeten eten’. Betalen kan na afloop, eventueel de volgende ochtend. Dat is heel vriendelijk.

Even na zeven uur stopt er een auto in de straat. Mede-eigenaar Len van der Wende staat voor de deur. Dat wil zeggen ... er staat een tasje met eten op de drempel. Len is het tuinhekje al weer uit, op veilige afstand. Of hij het druk heeft, vragen we. ,,Vandaag zo’n dertig maaltijden’’, zegt hij. Wat redelijk is, constateert hij. Maar de zaak mist natuurlijk wel de inkomsten uit drankjes. ,,Eet lekker’’, wenst hij ons toe. ,,Er zit ook nog iets extra’s in voor bij de koffie.’’ Hij zwaait en rijdt weg.

Veelbelovend

Dat lekkers ziet er veelbelovend uit. Twee blokjes lichtgroene kwarktaart (?) op een dunne, donkere bodem. Maar daarover later meer In de tas zit verder een papieren zak, gevuld met dikke frieten, een kuipje mayonaise, en een serie plastic bakjes omwikkeld met aluminiumfolie om de warmte vast te houden. Als alles staat uitgestald, is onze tafel vol.

De Afrikaanse kippenstoof bevat grote stukken mals vlees en stevige brokken kool die zijn meegestoofd in een saus met een duidelijke pinda-smaak. Het rundvlees van de hachee is boterzacht, het gerecht heeft een zoete smaak van de meegegaarde en vrijwel opgeloste boerenjongens.

De vegetarische Iraanse groentestoof heeft pit. De zoete aardappel is nog herkenbaar, en daarbij is een groene bladgroente meegekookt. Spinazie, gokken we. In de paddenstoelen Bourguignon, op smaak gemaakt met tijm, hebben de shiitakes en winterpeen nog een beetje bite, de (vermoedelijk) oesterzwammen zijn erg zacht geworden.

De stoofgroente bestaat uit een mengsel van broccoli, bloemkool, paprika en pastinaak. Deze past goed bij alle gerechten, al heeft het niet mijn voorkeur paprika te combineren met de pinda van de Afrikaanse kip. De koolsalade is knapperig, met uiteraard witte kool, maar ook winterpeen, rode druiven, een enkele cranberry en bieslook.

Saus over

Het bakje rijst hebben we met z’n tweeën vrij snel leeg, en daarna is er nog iets te veel saus over. ,,Jammer’’, vindt tafelgenoot. ,,Die had ik nog graag met rijst willen ‘dippen’.” Of met brood, dat had ook gekund. De frieten zijn – heel fijn – goed knapperig gebleven tijdens het vervoer, maar daarom minder geschikt voor dit doel.

Hoe luidt onze conclusie? ,,Er is wel veel plastic nodig, voor al die aparte gerechten’’, vindt mijn eetpartner. De bakjes waren niet zo heel groot, wat als nadeel heeft dat het eten snel afkoelt. Dat wordt anders als je voor meer mensen hetzelfde gerecht zou bestellen, hopen we. ,,Ik vind dit een goede ervaring. Na de crisis wil ik wel een keer naar het restaurant zelf.’’

Hij laat mij het extraatje: twee pistachegroene stukjes, waarvan ik eerst denk dat het kwarktaart is. Maar het voelt anders, veerkrachtiger... Stoof heeft op het dessertmenu ‘grasshopper in the mud’ staan, en als ik daarvan de recepten lees, zie ik wat het verschil is. Het ‘grass’ is gekleurd met munt (of creme de menthe) en bestaat uit room, opgeklopt ei en suiker, verstevigd met gelatine. De ‘modder’ is donker, van chocoladecake of verkruimelde donkere chocoladekoekjes. Hoe dan ook, ik besluit met mjam.

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 4,99 per maand. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct