Foske en Bendix op safari in de achtertuin.

Micro-avontuur zit gewoon in de sloot om de hoek: 'Dy hawwe we hjir noch noait fûn'

Foske en Bendix op safari in de achtertuin. FOTO NIELS DE VRIES

Deze zomer blijven we dicht bij huis. Maar hier, om de hoek, is er ook avontuur. Daarvoor hoef je niet helemaal naar de Pacific of Mongolië. De Friese wildernis is vlakbij. Je kunt bijvoorbeeld op safari langs de slootkant. Aflevering 3 van de zomerserie Op micro-avontuur.

‘Holy moly!’’ Stuiterend van pret keert Bendix het schepnetje om boven een witte bak vol water en kroos. De salamander, die net een zachte landing gemaakt heeft tussen kleine en ontzagwekkende torren, bootsmannetjes en schrijvertjes, begint meteen rondjes te zwemmen. Da’s een kleine watersalamander, stelt onze zesjarige zoon na ruggespraak met heit opgetogen vast. ,,Dy ha we hjir noch noait fûn.’’ Meteen daarna, voorzichtiger: ,,Is in salamander in fleisiter...?’’

Het is alsof wij hier, op deze kalme zaterdagmorgen, uit een van de schoolplaten van schilder Marinus Adrianus Koekkoek gestapt zijn. Onder de laag eendenkroos die het doodlopende drekslootje naast huis overdekt (goed dan, op die schitterende platen zijn dat gele lelies en bossen riet), gaat een onvoorstelbare wereld aan gonzend, kwakend, bubbelend leven schuil. Wie altijd haastig is – heen en weer naar de waslijn of de container – merkt er niks van. Je moet wél een beetje stilzitten en opletten.

Schaatsenrijders, kikkers en bloedzuigers

Wij zijn met het huishouden op safari in de achtertuin. Op micro-avontuur, in de geest van de Britse outdoorspecialist en reisschrijver Alastair Humphreys. Schaatsenrijders zwieren over het kroos, groene kikkers katapulteren zich voor onze voeten een eind weg. Met een kruiwagen vol druipende slierten kroos, twee schepnetjes en een paar bakken vol water schuimen we de sloot met lange, rustige halen af naar onvermoed leven.

Dochter Foske, zij heeft net de vier jaar aangetikt, pikt een stuiptrekkende bloedzuiger tussen duim en wijsvinger uit de bruisende bult groen en laat die aan de fotograaf van de krant zien. ,,Leaf hè?’’ Natuurlijk meid. Maar ik kan het niet laten: vindt ze de bloedzuiger misschien toch ook een éng beestje? Ze kijkt me zonnig aan. ,,Nee hear. It is gewoan in soart stokje. In lyts streepke. Dy ite toch helemaal gjin grutte minsken mem.’’

loading

Waterspinnen, libellenlarven (een libelle is het grootste deel van zijn leven larve en maar heel even libelle, leerde ik) en waterschorpioenen zitten verscholen in de kruiwagen. Bendix, chef-beestjestransport, pakt een geelgerande waterkever bij zijn schildje en zet ’m in de witte bak. Een grote spinnende watertor heeft daar inmiddels een babysalamandertje tussen de kaken genomen. Het lijkt hem wijs om vanaf nu de roofinsecten strikt te scheiden van de goeiige amfibieën.

Kroossoep

Hij worstelt met een nieuwe vraag: ,,Wêrom springe kikkerts?’’ Ik grijp op zulke momenten meteen naar mijn telefoon en begin te googelen: ‘Waarom spri..’ maar dan heeft heit het antwoord al gegeven. Zo verplaatsen kikkers zich gewoon. ,,Tsja, wy rinne, sy springe.’’ De slootexcursie (kost niks, begint om de hoek en stinkend vies worden mág gewoon) is een prima manier om met frisse verwondering naar de wereld om ons heen te kijken.

Foske verliest de aandacht voor de waterdiertjes na een uurtje. Zij legt zich nu toe op het maken van ‘kroossoep’. Handjes vol waterplanten (en een enkel larfje) gaan in een emmer. Goed roeren met een stokje. Wat afgevallen rozenblaadjes erbij voor de smaak en een schepje zand als zout en peper.

Rafelige atalanta’s op doortrek dansen boven het gras. De soep is klaar, het avontuur zit erop. Met een welgemeend ,,Goeie reis!’’ kiepen we de bakken voorzichtig weer leeg in de doodlopende sloot.

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct