Germ Koldijk (1931-2020)

Germ Koldijk, altijd thuis in het veld

Germ Koldijk (1931-2020)

Fjildman Germ Koldijk uit Itens heeft vaak het gevoel één te zijn met de natuur: het land, de lucht, de vogels en het water. In het voorjaar gaat hij op in de weiden, waar hij iedere lente onvermoeibaar het boerenland afzoekt naar gespikkelde eieren in rafelige nestjes – al mag hij de kievitseieren allang niet meer onder de pet mee naar huis nemen.

Zijn Littenseradiel is Friesland zoals het ooit bedacht is, al gaat het hem wat te hard met de landbouw. Als saluut aan het landschap zet Koldijk in 2007 project Goudgiel Littenseradiel in gang. Tientallen boeren brengen een strook zonnebloemen om hun maisvelden tot bloei. ,,Fryslân... der wie gjin better en moaier plak, fûn ús heit’’, zegt zijn jongste dochter Hiske Koldijk (37).

Germ Koldijk behoort tot de aaisikers-elite. Hij wordt geboren in Dearsum, waar zijn ouders kruidenier zijn. Koldijk senior is in 1920 de mede-oprichter van Aaisikersklup De Ald Hij in het dorp. Na het overlijden van zijn vader neemt hij de Spar-winkel over. Als Koldijk eind jaren tachtig in Itens neerstrijkt, richt hij Fûgelwacht De Fjouwer Doarpen op.

Dochter Hiske, met een lachje, over die niet te bedwingen liefde voor het leven in het veld: ,,Us mem doarde eins net mear neist ús heit yn de auto te stappen. Yn de maitiid hie er ûnderweis mear each foar in âld hij dy’t sloech op in roek as foar it ferkear op ’e dyk.’’

De slag om de weidevogelstand baart Koldijk zorgen. De kieviten, grutto’s en wulpen verdwijnen en de maatregelen om de weidevogelstand te beschermen, zorgen voor een zoekperiode die steeds vroeger en korter uitvalt. Dat heeft ook effect op de ledental van de vogelwacht. ,,Ast noait in aaike meinimme meist, dan giet de nocht der wol ôf by de neisoargers.’’

Met het landschap als decor leidt Germ Koldijk een bewogen leven. In zijn eerste huwelijk met Anke krijgt hij vier kinderen. Na de scheiding trouwt hij met Tonny, neemt haar zoon Fedde aan als zijn eigen kind en wordt later nog twee keer vader.

Met Tonny aan zijn zijde maakt hij de overstap naar de horeca. Ze nemen eetcafé De Olde Tramhalte in Elsloo over. Later bestieren ze café De Flearmûs in Akkrum en nog een zaak in Vollenhove. Een reeks verhuizingen completeert de projecten. ,,Se wienen hiel ûndernimmend. As it rûn, dan moast der wer in nije útdaging komme.’’ In 1991 vinden ze de rust in Itens, waar Germ en Tonny het verenigingsleven in het dorpje een slinger geven als uitbaters van het dorpshuis.

Germ Koldijk is lang ziek geweest. Dit laatste voorjaar – hij heeft zich er zó op verheugd. Met de finish in zicht nog één keer met zijn maten het veld in om de kievit te zien buitelen. ,,En doe kaam de koroanakrisis en gie de wrâld op slot. Dêr hat er pislink om west. Fan syn lêste maitiid hat er hast neat meikrigen.’’ Op 15 augustus is haar vader in zorgcentrum Noorderhoek in Sneek overleden.

,,Syn en ús libben hie hiel oars rinne kind.’’ Ze bedoelt dit: haar vader heeft niet de gemakkelijkste weg afgelegd. Het leven heeft ook leed op zijn pad gelegd. De gevoeligheden van een scheiding en een nieuwe, aan elkaar geplakte familie. De dood van zoon Fedde in 1998, bij een ongeluk in Dearsum. Zakelijke tegenslagen, gezondheidsproblemen. ,,We hienen út elkoar falle kind, mar dat is net bard. Ik herinnerje my fral in heit dy’t in soad lake. Hy is noait ferslein troch it libben.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct