Marc Brinkhuis 1970-2020

De slotnoot van Marc Brinkhuis zet plots alles op stil

Marc Brinkhuis 1970-2020

Het was een dinsdagochtend als vele andere. Samen ontbijten, een knuffel en een zoen, ,,tot vanmiddag” en elk vertrekt naar school of werk. Marc Brinkhuis stapte 29 september op zijn fiets voor een nieuwe werkdag als teamleider op rsg Magister Alvinus in zijn stad Sneek. Op de rondweg zwaaide hij nog naar zijn vrouw Linda, die hem met de auto inhaalde. Een paar uren later vond ze hem levenloos in een sloot langs het fietspad. Getroffen door een hartstilstand. ,,Boem, over en uit. Sindsdien staat ons leven stil”, zegt Linda.

Niks wees erop dat er iets mis was met zijn gezondheid. Marc (49) was fit en sterk, 20 kilo afgevallen, jaren geleden gestopt met roken. ,,Hij zat goed in zijn vel en was vol plannen, maar is zo weggerukt.” Een druk leven had hij, waarin alles in het teken stond van muziek en verweven was met showorkest Advendo.

Marc was een ventje van negen toen hij onder de vleugels kwam van de Sneker vereniging. Hij was het nakomertje in een warm gezin met twee oudere broers en een zus. Toen zijn vader overleed aan Parkinson vond de jonge Marc houvast bij de muziekclub. ,,Hij kreeg een trompet in zijn handen gedrukt, is gaan spelen en heeft er zijn leven van gemaakt.” Hij vond troost in de muziek en werd omarmd door de Advendo-familie. Vriendschap en plezier vond hij er en later ook de liefde toen trompetspeelster Linda zijn hart veroverde.

Marc deed het conservatorium in Groningen en ging aan de slag als muziekdocent op de rsg. Bij Advendo werd hij naast muzikant ook dirigent en choreograaf. Hij was met zijn enthousiasme en gedrevenheid een drijvende kracht. Hij schreef muziek, bedacht shows en regelde jeugdkampen. ‘Marc vormde het hart en de ziel van de club. Zijn verlies slaat een groot gat in Advendo en gaf een dreun in de korpsenwereld’, schrijven zijn muziekvrienden in het clubblad.

Zoon Timon (19) en dochter Daphne (16) hebben het Advendo-DNA van hun ouders meegekregen en zijn fanatieke blazers. Van jongs af aan zijn ze betrokken bij de club. ,,Marc was apetrots op ze. Advendo was zijn tweede leven, wij zijn eerste. We waren zo gelukkig samen”, zegt Linda over haar gezin.

Marc was een rustige, geduldige en liefdevolle vader en echtgenoot. ,,Hij zag altijd het positieve in mensen. Boos heb ik hem nooit meegemaakt.” Dat was ook zijn kracht als docent.

Linda pakt het condoleanceboek erbij dat in de stilteruimte op de rsg lag. Honderden leerlingen hebben er een berichtje voor meneer Brinkhuis in gezet. ‘Bedankt dat ik altijd bij u terecht kon.’ ‘U gaf me een voldoende voor zingen, maar ik kan helemaal niet zingen.’ ,’Alles kon en mocht bij u in de klas.’ Half Sneek denkt met een glimlach terug aan de aanstekelijke muziekles van Brinkhuis.

Op de dag van het afscheid stonden driehonderd mensen langs de rondweg bij Sneek. Toen de stoet met Advendo voorop voorbijkwam, klonk er applaus en regende het witte rozen. Zijn Advendo-familie begeleidde hem naar het crematorium en bracht haar vriend en leermeester een laatste groet. Timon blies de sousafoon en Daphne de althoorn. ,,Het is het enige dat ik nog voor papa kan doen.”

De nieuwe realiteit zonder Marc, wil nog maar geen werkelijkheid worden. De lockdown helpt daar niet bij. ,,Alles staat nu stil. Advendo ligt plat. Ik denk steeds: als corona voorbij is, is alles weer normaal en is Marc er ook weer. Maar het zal stil blijven.”

loading  

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct