Door in haar praktijkkamer samen met kinderen te tekenen, krijgt Linda Walinga inzicht in wat hen bezig houdt.

Wat gaat er om in het hoofd van een kind? Kindertolk Linda Wallinga haalt boodschappen uit hun tekeningen

Door in haar praktijkkamer samen met kinderen te tekenen, krijgt Linda Walinga inzicht in wat hen bezig houdt. FOTO JILMER POSTMA

Wat gaat er in deze onzekere tijden om in de kopjes van de allerkleinsten? Uit hun kindertekeningen vertaalt oud-leerkracht en ‘kindertolk’ Linda Walinga boodschappen die anders voor ouders verborgen zouden blijven.

Het poppetje staart haar aan met grote, rode plakaatverf-ogen. De tekening is gemaakt door de vijfjarige dochter van de journalist, die er gewoon een leuke kindertekening in zag. Maar is het dat wel?

Linda Walinga knikt geruststellend, vanachter de tekentafel in haar kleurrijke praktijkruimte. Kijkend naar de dikke lijn onder de voetjes: ,,Dit poppetje staat op een stevige bodem. Het lijkt dat dit meisje zelf thuis ook een stevige bodem voelt. Ze tekent een regenboog, als bescherming om zich heen. En ze voelt ook dat ze dat krijgt, want de regenboog loopt helemaal door naar de grond.”

Heel veel regenbogen

Regenbogen. Die heeft Walinga sinds de coronacrisis veel onder ogen gekregen. In haar praktijk in Drachten, maar ook op opgestuurde kindertekeningen via de mail. ,,Dit is voor veel kinderen een onzekere periode. Ze zoeken naar geborgenheid.” Regenbogen symboliseren dat, weet Walinga. ,,Als dit meisje de regenboog ‘open’ had gelaten door het onderste stukje niet te tekenen, had dat mogelijk een vraag om hulp betekend.”

Mogelijk, zegt ze. Want zomaar conclusies trekken uit een tekening is uit den boze. ,,Je hebt altijd zoveel mogelijk context nodig.” Hoe oud het kind is, hoe ver het is in de ontwikkeling en motoriek. Dat heeft immers al invloed op de manier van tekenen. ,,Maar ook: waarom is de tekening gemaakt? Spontaan, of was het een schoolopdracht? Is het kind cognitief niet in staat om de armpjes aan de romp te tekenen, of had het daar gewoon geen zin in?”

Ruim dertig jaar stond ze als basisschooljuf voor de klas, zag duizenden kindertekeningen langskomen. Wanneer het zaadje werd geplant, weet Walinga nog precies. Dat ene meisje, dat eerst altijd typische meisjestekeningen maakte. ,,Vrij plotseling veranderde haar kleurgebruik. Het werd donkerder, de lijnen scherper en agressiever.”

loading

Spiegel van de ziel

De ouders van het meisje zochten contact. Er was een misbruikschandaal geweest in de buurt, ze hadden ontdekt dat hun dochter er ook meet te maken had. Maar ze wisten niet hoe lang dat al speelde.Walinga realiseerde zich: tekeningen kunnen ook een spiegel zijn van de ziel.

Ze volgde een opleiding creatieve communicatie, leerde kindertekeningen interpreteren, paste wat ze had geleerd toe in de klas. En kinderen met gedrags- of leerproblemen op school, kwamen op zaterdagen met hun vader of moeder bij haar thuis. ,,Die gingen gewoon lekker tekenen bij juf Linda.”

Spelenderwijs keek ze wat de kinderen tekenden, maar vooral ook: hoe. Walinga pakt er twee krastekeningen bij. ,,Ook uit de manier waarop een kind krast, kun je al veel afleiden. Neem deze: vele rechte, diagonale lijnen. Dit kind wil vooruit, dat wil worden uitgedaagd. Maar deze, hier zie je vooral ronde bewegingen. Dit kind blijf liever dicht bij zichzelf.”

Het is de ‘tekentaal’ waarin kinderen (meestal onbewust) laten zien wat ze in hun diepste bezighoudt, aldus Walinga. Wat kinderen tekenen, en wat dat symboliseert, is volgens haar universeel. ,,Een huis is een vierkant met een driehoekig dak er op, kinderen doen dat overal ter wereld hetzelfde.”

Tekens aan de wand

Leerkrachten en medewerkers uit de kinderopvang volgen inmiddels cursussen bij haar om zelf ook op een andere manier naar kindertekeningen te leren kijken. Walinga weet ook wel: er zijn genoeg ouders en docenten die er niet voor open staan. ,,Maar die zie ik ook niet. Wie wel komt, is enthousiast.” Op de pabo’s worden kindertekeningen niet op deze manier benaderd, zegt ze. ,,Zonde, want het zijn echt tekens aan de wand.”

Sinds de corona-periode krijgt ze meer tekeningen in de mailbox. ,,Ouders zaten veel thuis met de kinderen, hadden meer oog voor wat hun kinderen op het papier deden.” Walinga heeft besloten door te blijven gaan met die digitale consulten. Maar sowieso biedt het voor alle ouders een grote meerwaarde om de krabbels van hun kind met wat meer aandacht te bekijken, adviseert ze. ,,Práát met je kind over die tekening. Het is gewoon leuk, en wat jij dacht te zien, kan volgens je kind zomaar een hele andere betekenis hebben.”

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct