Zaterdagochtend bracht Jelle Talsma het skûtsje Binnenvaarts Welvaren terug in Drachten.

Skûtsje keert na honderd jaar terug bij Drachtster familie: 'We hebben nog niet een heel strak plan'

Zaterdagochtend bracht Jelle Talsma het skûtsje Binnenvaarts Welvaren terug in Drachten. FOTO JILMER POSTMA

Na zo’n honderd jaar is het skûtsje Binnenvaarts Welvaren terug bij de familie Pietersma uit Drachten. Het schip kwam zaterdag aan in het dorp.

Met een stapel oude krantenartikelen vol verhalen over skûtsjes en een boek over schepen zat Bauke Wouters Pietersma (72) te wachten op de aankomst van het skûtsje. Het was zijn opa en naamgenoot die het schip in 1910 liet bouwen. ,,Dit is hem’’, zegt hij als hij een oude foto pakt. Het was het eerste ijzeren skûtsje van de beroepsschipper. ,,Hij had eerder een van hout.’’ Een jaar of tien na de bouw van het ijzeren exemplaar zei de man het water vaarwel: hij ging boeren op het land.

Oud-ijzerprijs

Kleinzoon Pietersma kocht het skûtsje met zijn nicht Joukje Lefering-Lahmar (43), een achterkleindochter van de schipper die inmiddels in Amsterdam woont. Ze zijn ongelooflijk blij dat het weer terug is in de familie. ,,Ik zat er altijd al achter aan’’, zegt Pietersma. ,,Maar ik dacht: het komt niet te koop.’’ Tot een paar weken geleden skûtsjekenner Frits Jansen ineens belde. ,,Hij zei: het skûtsje van pake is te koop.’’

Zaterdag kwam het skûtsje aan in Drachten bij de werf O.H. van der Werff aan de Buitenstvallaat. Een andere werf dan die van de naamgenoot waar hij ooit gebouwd werd. ,,Het is wel familie’’, zegt Haiko van der Werff van de werf. ,,Er waren wel drie Van der Werffs in Drachten.’’ Het schip werd gebracht door oud-IFKS-skûtsjeschippers Jelle Talsma en zijn zoon Fonger. 

Talsma senior had het schip aangeboden gekregen van een familie uit Amsterdam, vertelt hij. ,,Die mensen hadden het geërfd en wisten niet wat ze ermee aan moesten.’’ Een optie voor de familie was om het dan maar naar het oud ijzer te brengen. ,,Dus ik zei: als ik nou de oud-ijzerprijs betaal.’’ Een paar mannen, onder wie Frits Jansen, haalden het vervolgens met een viskotter op uit Monnickendam. ,,En daarna heeft eigenlijk de gedroomde kandidaat zich gemeld’’, constateert Talsma.

Drachten op de kaart

De Binnenvaarts Welvaren is in slechte staat, maar ten onder gaan doet het schip nog niet. ,,Het komt niet aan op een of twee jaar’’, zegt Talsma. Dat er grote stukken tape op het dek zijn geplakt doet vermoeden dat er bij het opknappen hier en daar nog wel een verrassing boven water komt. Een slimme aanpak is van essentieel belang, mijmert Talsma. ,,Je bent als werf geneigd alles eraf te halen dat verrot is of er niet op hoort. Maar dat zou ik niet doen, want dan blijft er niets over. Ik zou het stukje voor stukje doen.’’

Pietersma en nicht Lahmar zeggen dat ze nog niet weten wat ze precies met het skûtsje willen. ,,We hebben nog niet een heel strak plan’’, zegt Lahmar. ,,We zijn vooral heel blij dat het terug in de familie is.’’ Misschien wordt het teruggebracht in oude staat. Dan verdwijnt de grote roef. ,,We moeten hem eerst maar eens uit het water halen’’, zegt Pietersma. ,,En dan zien hoe het vlak is.’’ Daarna moet natuurlijk ook nog gekeken worden naar wat het kost: ,,Ik heb wel geld, maar mijn man denkt er anders over’’, lacht Lahmar.

Bij het maken van een plan wordt ook gekeken naar een samenwerking met het dorp. Want een aantal van de aanwezigen vindt dat Drachten zich meer op de kaart moet zetten als skûtsjedorp. Lahmar: ,,Het is een schande dat iedereen Drachten van Philips kent en niet van skûtsjes.’’ 

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct