Jildou Kooistra.

'It is myn doel en dream om Grand Prix-amazone te wurden'

Jildou Kooistra. FOTO JILMER POSTMA

In de rubriek ‘20 in 2020’ vertellen jongeren die zijn geboren in het jaar 2000 over hun leven. Wat doen deze (bijna-)twintigers, wat houdt hen bezig en hoe zien zij de toekomst? Deze keer: Jildou Kooistra uit Houtigehage, is 29 juli 20 geworden.

Alles wat Jildou nodig heeft om de dressuursport te beoefenen, heeft ze aan huis. ,,Myn heit en mem ha beiden riden en wy ha eartiids in bedriuw hân mei hynders. Dat is lytser wurden en stiet no op in leech pitsje.’’ Dat maakt dat ze nu de manege, met alles erop en eraan, voor zichzelf heeft. ,,Wy ha it thús wol hiel moai foar inoar. No yn dizze koronatiid bin ik der ek wol hiel bliid mei, ik fermeitsje my thús wol. Ik neam it ek wol in bernebuorkerij, ús heit hat in soad bisten. Skiep, geiten, in baarch, piken; echt fan alles.’’

Honderden overwinningen

Op haar vierde kreeg ze haar eerst pony, een shetlander, en begon zo met paardrijden. Of nou ja, rijden? ,,Ik siet der op en ús mem hie my fêst. Al frij gau krige ik in gruttere pony en doe’t ik seis jier wie die ik mei oan myn earste grutte wedstriid.’’ Op haar twaalfde kreeg ze een nog grotere pony waarmee ze ook internationale wedstrijden reed. Zo’n vier jaar later werd deze pony verkocht en kreeg ze haar eerste paard. ,,Ik hie te lange skonken foar in pony.’’

Door de jaren heen werd ze dertien keer Fries Kampioen en één keer Nederlands Kampioen. In totaal heeft ze ,,inkelde hûnderten’’ overwinningen op haar naam staan. Ze heeft ze nog allemaal. ,,Sûnde om fuort te dwaan.’’

De sport is niet zomaar een hobby. ,,It is myn doel en dream om Grand Prix-amazone te wurden. Dat is it heechste nivo by de senioaren yn it hynsteriden. Ik ha hjir sechstjin jier in soad tiid ynstutsen en nea opjûn. It kin lang duorje ear‘tst in klik hast mei in hynder. It is in sport fan de lange azem en je moatte tsjin tsjinslaggen kinne.’’ Ze ziet zichzelf haar doel halen. ,,Ik ha wol alle middelen om der te kommen.’’

Bij iedere wedstrijd heeft ze een trouwe supporter. ,,Us beppe giet altyd mei. It is echt har útstapke, se soarget ek foar de catering. Wannear’t sy der net by is, fielt dat hiel frjemd.’’ Haar beppe, 86 jaar oud, voelt op zo’n wedstrijddag de spanning in plaats van haar kleindochter. ,,Dêr ha ik nea lêst fan.’’ De wedstrijden komen weer wat op gang nadat alles werd afgelast in verband met corona, maar het is nog maar de vraag of de traditie kan worden voortgezet. ,,Ik hoopje dat se wol mei kin.’’

Halfjaar Taiwan

De paardensport kwam een half jaar in de pauzestand te staan toen ze in augustus voor haar studie bedrijfskunde naar Taichung, een stad in het westen van Taiwan, vertrok. ,,De mooglikheid kaam om in staazje yn it bûtenlân te dwaan. Yn 2016 haw ik op fakânsje west nei Taiwan en it spruts my hiel bot oan.’’

Haar buitenlandavontuur had een onzeker begin. ,,Ik wie derhinne gong sûnder wenplak en fan doel om út in hotel wei wat te finen. Mar studintehuzen kenne se der eins net, dat wie jammer want dêr wie ik nei op syk.’’ Ze liep stage bij een reisbureau en uiteindelijk kon ze bij haar Italiaanse begeleider terecht. ,,Der hie ik alles foar mysels op in eigen ferdjipping.’’

De laatste week van januari kwam ze terug naar Nederland. Hier was het coronavirus nog niet, maar daar begon het al op te laaien. ,,Ik bin bliid dat ik doe werom kaam. Ik wit net hoe’t en oft it in pear wike letter slagge wie.’’

Nu ze weer thuis is, traint ze haar nieuwe wedstrijdpaard. ,,We ha him as fôltsje krigen. Hy is no fjouwer jier. Ik train fjouwer of fiif kear yn de wike en ús mem helpt my in soad. Derneist ha ik noch ien kear yn’e wike les.’’

Eigen onderneming

Ze is nog niet van plan om te stoppen met studeren. ,,Ik moat noch lang genôch oan it wurk en ik kin myn kennis noch wol ferbreedzje. Ik tink dat it in master yn Grins wurdt, ek fanwegen myn hynder. Myn âlders hawwe wol sein dat skoalle foar giet en dat se ree binne om it hynder mei te ferhúzjen.’’

Welke master het wordt, weet ze nog niet. Wat ze wil bereiken weet ze wél: later wil ze haar eigen onderneming beginnen.

Haar vader heeft een groothandel in paardenspullen. Inmiddels heeft haar oudste broer (ze heeft twee broers. ,,In folle broer fan 23 en in healbroer fan 30. Us heit hat earder troud west.’’) het bedrijf overgenomen en ook Jildou is er op zaterdagen en in de vakanties te vinden. Toch wil ze niet voor altijd in het familiebedrijf. ,,It is just de útdaging om sels wat te begjinnen en grut te meitsjen.’’

En ze staat er immers niet alleen voor. ,,Ik ha de nedige steun. Ik fyn it hiel knap fan ús heit wat hy út de grûn stampt hat. Dat ik no ek in ûndernimming begjinne wol, fynt hy hiel leuk. Hy hat al sein: ‘Ik help dy’.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct