'Ik vind het leuk om mezelf en anderen op te maken'

Indy van Nispen met hond Colin. FOTO CORNÉ SPARIDAENS

In de rubriek ‘20 in 2020’ vertellen jongeren die zijn geboren in het jaar 2000 over hun leven. Wat doen deze (bijna-)twintigers, wat houdt hen bezig en hoe zien zij de toekomst? Deze keer: Indy van Nispen uit Drachten, wordt 20 op 21 augustus.

Toen Indy een jaar of twee was gingen haar ouders uit elkaar. Samen met haar moeder, zusje en broer verhuisde ze naar Friesland. Haar vader en haar oudste broer bleven in Haarlem. ,,Mijn moeder wilde graag op een boerderijtje in Friesland wonen.’’ De eerste jaren ging ze nog ieder weekend naar haar vader toe. ,,Tot ik een jaar of vijftien was. Toen had ik niet meer de behoefte om daarheen te rijden, ik had ook mijn vrienden en school.’’

Nu ze haar vader niet meer zo vaak ziet appt en belt ze met hem. ,,We spreken elkaar vaak. Het is weleens lastig wanneer ik zie dat leeftijdsgenootjes makkelijker naar hun vader kunnen omdat die dichtbij woont, maar ik kan er wel mee leven. Soms komt hij ook naar ons toe en doen we ergens een bakje of gaan we uit eten.’’ Ook haar broer komt weleens een weekendje logeren. ,,Maar onze honden kunnen het niet zo goed met elkaar vinden, dus dat is wel lastiger.’’

School

Van haar familie kreeg Indy haar liefde voor dieren mee. ,,Mijn moeder en ik houden echt heel veel van paarden en van westernrijden. Dat gaan we binnenkort ook samen doen.’’ Wanneer ze in Haarlem was ging ze wel eens samen met haar opa in het bos te rijden.

,,Ik ben altijd met paarden opgegroeid. Mijn opa en oom hebben samen een manage en mijn moeder had vroeger een eigen pensionstal.’’ Een eigen paard heeft Indy niet, maar thuis hebben ze wel een hond, kat en twee goudvissen. ,,Ze geven veel liefde.’’

Indy is maar liefst 12 (!) keer verhuisd. ,,Mijn moeder ziet vaak leuke huisjes, ik ben er inmiddels wel een beetje aan gewend.’’ Toen ze naar de basisschool ging woonden ze in Drogeham. ,,Ik ging met de bus naar mijn school, dat duurde heel lang.’’

Het was ook niet een makkelijke tijd voor haar op het Sjalom in Drachten, een school voor speciaal onderwijs. ,,Ik kon er niet mezelf zijn, ik vond leren moeilijk en in die tijd had ik ook vaak ruzie met mijn zusje. Eerst zat ik op een gewone school, maar ik was anders dan de andere meisjes. Ik werd niet echt gepest, maar werd wel als anders gezien. Dat kwam ook omdat ik uit Haarlem kom. In die tijd heb ik veel aan mijn moeder gehad.’’

Op de middelbare school had ze het meer naar haar zin. ,,Daar veranderde mijn hele leven. Er was veel praktijkles en dat ging veel beter.’’

Schoonheidsspecialiste

Het is Indy haar droom om schoonheidsspecialiste te worden, het liefst met een eigen praktijk. ,,Op school zeiden ze dat de opleiding te moeilijk voor me zou zijn, dat het niet voor mij was weggelegd.’’ Door dat negatieve advies besloot ze een tussenjaar te nemen. ,,Ik zocht werk, maar dat ging niet zo makkelijk zonder diploma.’’

Van de gemeente kreeg ze tips en even later begon ze bij schouwburg De Lawei. Maar door het coronavirus verloor ze dat baantje en moest ze weer opnieuw op zoek. ,,Nu werk ik bij de supermarkt, daar zochten ze nog iemand voor achter de kassa. Ik wilde altijd al graag bij de supermarkt werken als vakkenvuller, maar omdat ik al wat ouder ben vonden ze me te duur.’’

Zomaar haar droom opgeven is ze niet van plan. ,,In september begin ik op de Friese Poort aan de opleiding. Leren vind ik echt lastig, maar mijn moeder gelooft dat ik het kan. Zij heeft vertrouwen in mij.’’

,,Ik vind schoonheid heel leuk en vind het leuk om mezelf en anderen op te maken. Het is mooi om het resultaat te zien. Niet iedereen heeft make-up nodig, maar het kan een groot verschil maken. Een vriendin van mij is schoonheidsspecialiste, toen ze daarover vertelde werd ik ook enthousiast. Op YouTube ben ik filmpjes gaan kijken en zo begon ik het steeds leuker te vinden.’’

Vervolgens werden de wenkbrauwen van haar moeder door Indy onder handen genomen. ,,Zolang ik nog bij mijn moeder woon mag ik later een eigen salonnetje aan huis beginnen.’’ Ze peinst er ook niet over om op zichzelf te gaan. ,,Daar denk ik nu nog even niet aan. Het is ook fijn dat mijn moeder altijd kan koken en de was doet.’’

Coronamaatregelen

Indy is ook weg van mode. ,,Ik draag niet wat de hele wereld draagt, maar wat ik zelf leuk vind. Ik heb mijn eigen stijl en het maakt me niet zoveel uit wat anderen ervan vinden.’’ Corona weerhoudt haar er niet van om te shoppen. ,,Dat is nu wel anders, je moet opletten wat je doet en goed handen wassen.’’

Ze is niet zo bang om het virus op te lopen. ,,Maar ik wil niet dat iemand door mij ziek wordt en houd goed afstand. In het begin vroeg ik me af: ‘Wat gaat er nu gebeuren?’ Maar inmiddels ben ik aan de maatregelen gewend. Het is niet meer zo raar wanneer mensen met een mondkapje op en handschoenen aan de supermarkt binnenlopen.’’