De 'koning van Drachten' is niet meer

Ines Pultrum in 2001. Foto: JAN DE VRIES

Ines Pultrum, oud-wethouder van Smallingerland, overleed dinsdag 22 december 2020. Hij wist dat hem ,,trompetgeschal noch engelengezang’’ zou wachten.

Tot het laatst toe bleef Ines Pultrum kalm onder zijn naderende dood. ,,Hy akseptearre it’’, zegt zijn zwager Wietze de Haan. ,,Ines wie nuchter. Sa fan: ‘Iderien giet in kear. En no is it myn beurt.’’

Vorige week dinsdag was het voor de oud-wethouder (73) van Smallingerland zover. Het gebeurde thuis, in Houtigehage. Het dorp waar hij was geboren. Waar hij opgroeide met twee broers. Zich vestigde met zijn vrouw Hannie. En waar ze hun drie zoons kregen.

Pultrum werd de politiek ingezogen toen zijn inmiddels overleden broer Bauke een PvdA-afdeling in Houtigehage opzette.

,,Yn dit libben sille wy it dochs mei syn allen dwaan moatte. En der binne altyd minsken nedich dy’t de saak lûke’’, zei hij daarover in 2001 in deze krant. Hij was toen al lang en breed wethouder van Smallingerland en had net besloten er een derde periode aan vast te knopen.

Hij gold destijds als ‘de koning van Drachten’. Vanwege zijn visie, deskundigheid en dossierkennis. De gemeente maakte toen een enorme bloeiperiode door. De betonmolens draaiden overuren voor nieuwe wijken en brede scholen. Voor industrieterreinen bestond een wachtlijst. En het water moest terug in het centrum.

,,It is echt unyk wat der doe delset is’’, zegt Fred Veenstra, nu burgemeester van De Fryske Marren en destijds raadslid, fractievoorzitter en wethouder van het CDA in Smallingerland. ,,Himsterhout, Vrijburgh, Drachtstervaart’’, somt Veenstra op. ,,Dêr leit wol syn bestjoerlike hantekening ûnder.’’

Halverwege zijn derde wethoudersperiode, in 2004, haakte Pultrum af. Zaken herhaalden zich, vond hij. Werden voorspelbaar. En dat net ingevoerde duale systeem, waarin wethouders op afstand kwamen te staan van de raad, was niets voor hem.

Met zwager De Haan had hij toen al het adviesbureau Vision Desk, dat zich richtte op conflicten waarbij overheden een rol speelden.

In 2009 stond Pultrum aan de basis van een nieuwe beweging. De Sociaal Liberale Volks Partij (SLVP) was ontstaan aan de borreltafel van de Mannenbroeders: een groep heren, afkomstig uit de politiek en het bedrijfsleven, die onder het genot van een borrel en een sigaar geregeld de toestand in de wereld en dichter bij huis bespraken. Het bleef bij een plan.

Pultrum voelde zich niet meer thuis bij de PvdA. ,,De partij is by my weidreaun’’, zei hij. En liet zich volgens hem ,,finaal ynpakke troch it CDA.’’ Daarmee duidde hij op het tegenhouden van een casino en de zondagsopening. ,,Kristlike betutteling’, noemde Pultrum dat.

Pultrum hing aan contacten. Was volgens eigen zeggen ,,selskipswiet.’’ Zag zijn oud-collega bestuurders nog een paar keer per jaar.

At eens per twee maanden met oud-CDA Statenlid Jan From en zwager De Haan, eveneens oud-Statenlid. ,,Jan leaut en Ines die dat net. Dan siet ik der tuskenyn, want ik woe dochs gesellich in karbonade ite foar’t dy kâld wie.’’

Politieke achtergrond van zijn gezelschap deed er niet toe. ,,Ines zei eens: ‘Rien is een beste man, maar hij zit bij de verkeerde partij’’, vertelt ‘Mannenbroeder’ Rien de Bruin. Volgens De Haan legde Pultrum mensen langs een bijzondere meetlat. ,,Dan frege hy ‘m ôf oft er mei de persoan yn kwesje in bank berôvje koe.’’

En dan waren er vroeger de weekendjes Sporthuis Centrum met de broers, zussen en aanhang. De zomervakanties vierden de Pultrums en de De Haans altijd gezamenlijk. In Joegoslavië, Frankrijk of Hongarije maakten ze dan een binnenplaats tussen hun tenten en caravans.

Ook hadden ze samen een optrekje in het Duitse Winterberg. Het skiën lieten ze over aan de kinderen en later kleinkinderen. ,,Wy wienen mear fan de après-ski’’, vertelt schoonzus Boukje de Haan.

Na Pultrums wethouderschap kwam er meer tijd voor het gezin. En het dorp. Zo schreef hij geschiedenisboekjes over Houtigehage en dook hij in het verenigingsleven.

Eind vorig jaar bleek dat Pultrum ongeneeslijk ziek was. Chemokuren verlengden zijn leven. In de zomer kon hij er met Hannie en wat vrienden nog geregeld met de fiets op uit trekken.

Gisteren, op een zondag dus, was zijn afscheid. ,,Doe’t ik hearde dat it op dy dei barre soe, moast ik stikem efkes gnyskje’’, vertelt De Haan.

Pultrum verwachtte geen hiernamaals. Vroeger, toen zijn broer Bauke klinisch dood was geweest, toonde hij zich nieuwsgierig naar wat Bauke had gezien. Tunnels misschien? Licht? ,,Ines, er is trompetgeschal noch engelengezang.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Smallingerland
In memoriam