Hotel, wijnbar & bistro De4dames.

Restaurantrecensie | Lekker wijnen met de dames op Schiermonnikoog

Hotel, wijnbar & bistro De4dames.

Waar we ook fietsen, de terrassen zitten op deze zonnige nazomerdag op Schiermonnikoog ramvol. Met gepaste corona-afstand uiteraard, hoewel we nergens handhavende politie of BOA’s ontwaren. Hier is het ontspannen.

Met zeer veel moeite hebben we tegen de hoofdprijs een kamer in een hotel kunnen krijgen. Het liefst hadden we bij de 4 Dames gelogeerd, maar ook daar hangt het bordje ‘vol’. Gelukkig geldt dat alleen voor het slaapgedeelte, de bijbehorende wijnbar annex restaurant heeft nog een plekje. Een noflik plekje zelfs, want ondanks plastic corona-schermen straalt de 4 Dames een en al gastvrijheid uit. Sfeervol ingericht, een ontspannen maar correcte bediening.

„Fijn ook dat Schier een mooie wijnbar heeft, zoiets ontbrak toch echt op het eiland”, verzucht mijn metgezel als ervaren Schier-ganger en notoire wijnkenner. De wijnkaart vol Frans, Duits en Oostenrijks lekkers belandt dan ook meteen in zijn handen, nog voordat ik kan tegensputteren dat ook ik heus vineus niet van de straat ben. Een tikje jammer dat het ‘aperitief van het huis’, een prosecco (spumante), aan de zoete kant is (5,50 euro). Gloeiend heet brood en een kruidige boter zorgen ervoor dat de eerste trek na al dat Schiergefiets een beetje gestild wordt.

Vroeger De Tjattel

De 4 Dames is gevestigd aan de Langestreek in het pand waar vroeger De Tjattel zat. Groot terras, mooie bar binnen, keurige tafels. De keuken is ‘bistro’, dus Frans, met wat eclectische toevoegingen. Zoals bij mijn coquilles en pancetta, 3 coquilles – beurre noisette – pancetta – sesamdressing (15 euro). Beetje Frans, beetje Italiaans, beetje oosters.

De coquilles zijn dik en lekker sappig, de pancetta ligt er als een krokantje bovenop en geeft een gebrande smaak erbij, net als de nootjesboter. De sesamdressing is echter behoorlijk zoet en dreigt de delicate zoetheid van de coquilles te overheersen. Maar het gaat net niet overboord.

loading

Mijn gast bistroot naar Italië met de burrata, romige buffelmozzarella met gekonfijte pomodori-tomaat (11 euro). Strikt genomen is burrata natuurlijk geen mozzarella, maar een verse kaas waarbij de buitenkant is gemaakt van mozzarella en de binnenkant van een combinatie van mozzarella en room. „Slakken op zout”, meent hij over deze correctie. „Belangrijker: deze burrata is niet slap of gummi-achtig, zoals zo vaak, maar heeft precies de melkige mondvulling waarop ik hoopte.” De keurig ontvelde tomaatjes zijn zacht gegaard in olijfolie met knoflook en basilicum en gekarameliseerd met rietsuiker. Met de burrata vormen ze een perfecte combinatie.

De wijn van dienst is vanavond een rode Sancerre, de Esprit van Domaine Serge Laporte (32 euro). Sancerre is vooral bekend om zijn witte sauvignons, en rood zie je minder vaak in de streek. Maar deze pinot noir, koel geserveerd, is licht en soepel en past bij zowel voor- als hoofdgerecht. In het geval van mijn gast is dat beef tataki met frites (25 euro).

‘Tataki’ is een Japanse bereidingswijze waarbij vis (tonijn) of vlees (rund) bijna rauw, of in elk geval hooguit aangeschroeid, in plakjes kort wordt gemarineerd in zuur. De chef van de 4 Dames doet dat met plakjes lauwwarme bavette van Black Angus beef, à la minute gemarineerd in ponzu met truffelmayonaise, groentechips en verse truffel. De ponzu geeft een fris zuurtje, truffel geeft aarde, de chips een kleine crisp. Zelf zouden we de plakjes radijs achterwege hebben gelaten – het bitter botst –, maar het is slechts een detail.

Passé

Een iets groter detail in de kritiek komt bij mijn hoofdgerecht, de steak au beurre ‘Café de Paris’ (28 euro). Dat betreft niet zozeer het gerecht zelf, als wel de wijze van presenteren: Op een houten plank, dat is zo passé, en bovendien vind ik het meestal ook niet al te hygiënisch.

Laat onverlet dat het vlees van een ongekende sappigheid is. ‘250 grams steak van grain fed Black Angus Beef met een laagje speciale kruiden en specerijenboter geserveerd met steakfrites en een salade’, staat bij de omschrijving. ‘Café de Paris’ verwijst in dit geval naar een recept uit 1930 van een restaurant uit Genève, waar het vlees met een geheim botermengsel werd besmeerd en waarvan dat geheim nog steeds bij de erfgenamen van de uitvinder ligt. De Dames smeren een krachtige imitatie op hun vlees, en de bijgeleverde frieten en chips zijn goed. Zure mayonaise en zurige ketchup vullen de zaak perfect aan.

Bij de nagerechten moet ik even slikken. Er is niks mis met de aardbeien Romanoff (11 euro), integendeel, de Hollandse aardbeien krijgen een fris laagje Griekse yoghurt met wat wodka en aardbeiensaus en een dotje cheesecake-ijs. Maar de Eton Mess (6 euro) van mijn gast wordt geserveerd met Griekse yoghurt, amarene-kersen, meringues en een crumble. Yoghurt in plaats van slagroom, ingemaakte kersen in plaats van aardbeien: die vermaledijde europaïsering van het gerecht zou de oude Etonian Boris Johnson zomaar op een idee kunnen brengen. Oh wacht …

De4dames – hotel, wijnbar & bistro

Langestreek 94

Schiermonnikoog.

0519 531 133

www.de4dames.nl

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct