Hij zocht wel eens een rustig plekje in het bos om de nacht door te brengen, zijn huis was sober, bijna spartaans ingericht, op zijn negentigste lag hij nog op zijn knieën om bomen te planten bij kampeerboerderij De Branding en hij werd wel het ‘dertiende raadslid’ genoemd. Jörn van Boven, die op 21 november op 93-jarige leeftijd overleed, was een markante Schiermonnikoger.

De gemeenteraad telt negen leden, maar achterin de raadszaal zat altijd hun vaste volger Van Boven die steevast insprak. En dat betekende meestal niet veel goeds. Van Boven keerde zich tegen veel eilander plannen, vandaar het ongeluksgetal dertien.

In zijn eigen ‘De Kleine Dorpsbode’ - die hij uitgaf omdat veel van zijn stukken in de gewone Dorpsbode werden geweigerd - schreef hij over zijn rol in de politiek: ,,Ik run nu een eenmanspartijtje. Het grote voordeel hiervan is dat je niet hoeft te vergaderen. Het leuke is dat ik als eerste het woord mag voeren en vijf minuten mag spreken. Een prima regeling.’’

Er sprak vaker humor uit zijn epistels. Zoals de volgende advertentie: ,,Handgemaakte schaakstukken van takken uit het dennenbos. Goede geldbelegging. Kan men later zeggen: ‘Ik heb nog een originele Van Boven’. Het uitgetikte A4tje verspreidde hij op ingenieuze wijze, vertelt dorpsbewoner Harm Carrette. ,,Hij kopieerde er tien, deelde die uit, op voorwaarde dat de ontvanger ook weer kopieën maakte en uitdeelde.’’

Hij was een dwarsligger, maar zette je wel aan het denken

Overigens was het zijn vrouw, Maaike van Boven-Klunne, die de teksten uittypte, want met de computer kon Van Boven niet omgaan. Toen zij, na een slecht huwelijk, in 1993 bij hem kwam wonen, had hij een oliedrum als kachel in huis. ,,Ik heb nooit problemen gehad met zijn levenswijze. Het milieu is voor mij ook alles. Hij noemde mij wel: milieutrut.’’ De twee trouwden in 1998. Dat ging op zijn ‘Van Bovens’. Jörn kwam met zijn dikke, grove handen net van het tuinwerk bij een dorpsgenoot en Maaike betrad op klompen het gemeentehuis.

Van Boven kwam op zijn 27ste vanuit Den Haag op het eiland wonen, waar zijn ouders en grootouders vandaan kwamen. Hij voorzag in zijn levensonderhoud door tuinen te onderhouden en bij de boeren langs te gaan voor klusjes. ,,Een enorm harde werker en doorzetter’’, vertelt Piet Visser van kampeerboerderij De Branding. ,,Hij was een dwarsligger, maar zette je wel aan het denken.’’ Ook voor een kop koffie wist hij de boeren te vinden.

Zo was hij eerst ook afhankelijk van de boeren als er getelefoneerd moest worden, want een telefoon had Van Boven niet. Die deed zijn intrede toen Maaike er kwam wonen. Ze wijst op het bureau in de kamer dat hij zelf maakte, op de kleine miniatuurbootjes van hout, die hij verkocht, de kloostermoppen die hij op de kop tikte en per fiets vervoerde van de veerboot naar huis om er een muur van te bouwen, en op de gemakstouwtjes in de tuin, bekend bij de toeristen. Die vlocht hij van afvalmateriaal.

De plek in het bos waar hij wel eens sliep, noemde hij zijn ‘kantoor’. Op de boomstronken werkte hij aan houten voorwerpen. Hij was ook de pionier van de bruine zeilvaart. Op zijn botter de Octopus ging hij als een van de eersten met gasten varen. Hij kon indringend zijn, stelt Carrette. Maaike omschrijft het als ,,doordrijven als ie eenmaal wat in zijn kop had.’’ Passend bij zijn levensstijl werd hij begraven in een mand. Op zijn graf zal straks een meerpaal prijken.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Schiermonnikoog
In memoriam
Waddengebied
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct