Clive Hellinga 1946 - 2020.

Clive Hellinga hield van het leven op zee, maar het eiland was zijn thuis

Clive Hellinga 1946 - 2020.

Hij was zeeman, strandjutter, palingvisser, jager en natuurliefhebber tegelijk. Clive Hellinga, wie op Schiermonnikoog kende hem niet?

Een echte eilander was hij, die evenwel op 8 april 1946 geboren werd in Gorseinon, Wales. Als zoon van een Engelse moeder en een Friese vader die op de koopvaardij voer. Na de oorlog verhuisde het gezin naar Schiermonnikoog waar nog twee meisjes geboren werden. Vader Klaas was als zeeman op de Willem Barentsz vaak maanden van huis, zodat moeder Nancy de kinderen praktisch alleen opvoedde.

Leven op zee

De jonge Clive zwierf liever door de natuur dan dat hij in de schoolbanken zat. En als oud-kapiteins verhalen vertelden, hing Clive aan hun lippen. Dus toen hij een jaar of zestien was, zeiden zijn ouders dat hij dan ook maar moest gaan varen. 

Het leven op zee beviel hem, en tussen het varen door volgde hij de visserijschool in IJmuiden. Zo werkte hij zich op tot werktuigbouwkundige. In Rotterdam ontmoette hij zijn vrouw Christa. Samen kregen ze drie zoons, Wopke, Hylke en Jilke. Dat zij, na hun scheiding, met hun moeder naar Kampen verhuisden en hij zijn kinderen minder vaak zag, vond Clive moeilijk.

Kallemooi, het traditionele pinksterfeest van Schier, was een jaarlijks hoogtepunt dat hij niet wilde missen. Als zeeman wilde hij alle feestdagen wel varen, zolang hij met Pinksteren maar vrij was. Het vruchtbaarheidsfeest waarbij een rieten mand met daarin een levende haan wordt opgehangen, was belangrijk voor de verbondenheid van de eilanders, vond hij. Als president van de Kallemooicommissie voelde hij een grote verantwoordelijkheid om de traditie in stand te houden.

Natuurmens

Dat het folkloristische feest de laatste jaren vooral bij buitenstaanders steeds meer onder vuur kwam te liggen, vond Clive dan ook maar niks. Hij omschreef de protesten als ,,een vorm van onverdraagzaamheid’’ en kon zich eenvoudigweg niet voorstellen hoe iemand dit als dierenmishandeling kon zien. ,,De haan is niet gestrest, lijdt geen kou, heeft geen pijn en geen honger’’, zei hij in 2018 in een interview met de  Leeuwarder Courant

Ook na zijn pensioen bleef Clive varen; vooral voor het avontuur, de zee bleef trekken. Een project met cruiseschepen in het Caraïbisch gebied, een sleepboot vanuit Indonesië terugvaren, Clive genoot ervan.

Maar als hij dan weer terug was op Schier, kon hij ook intens genieten van zijn eiland: strandjutten, vissen, bramen plukken, jagen, hij was een uitgesproken natuurmens. ,,Mijn vader heeft veel van de wereld gezien, maar het eiland was zijn thuis’’, zegt zijn middelste zoon Hylke.

Maritieme verzameling

Verzamelen was zijn grote passie; tijdens 55 jaar op zee bouwde hij een enorme maritieme verzameling op. Het was zijn droom dat de collectie behouden zou blijven voor het eiland in een permanente expositieruimte. Hiervoor is onlangs een stichting met zijn eigen naam opgericht. 

In 2018 kreeg hij leukemie. Zijn gezondheid ging langzaam achteruit en zijn wereld werd kleiner. Dankzij Wil, de vrouw met wie hij de laatste dertien jaar van zijn leven deelde, kon hij tot op het laatst in zijn eigen huis blijven. Het liefst zat hij in zijn erker, te genieten van het uitzicht. 

Clive Hellinga, 74 jaar, overleed op 21 mei, vlak voor Pinksteren. Op 25 mei, de dag van zijn begrafenis, hing de Kallemooivlag op hotel Van der Werff halfstok.

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 4,99 per maand. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct