In de rubriek ‘20 in 2020’ vertellen jongeren die zijn geboren in het jaar 2000 over hun leven. Wat doen deze (bijna-)twintigers, wat houdt hen bezig en hoe zien zij de toekomst? Deze keer: Marit Fennema uit Gorredijk, is vijf februari 20 geworden.

Marit woont sinds haar achttiende op zichzelf. Vaak wordt haar gevraagd of ze dan geen goede band met haar ouders heeft, maar niets is minder waar. ,,Dy is just goed. We belje elke dei, at ik al net lâns west haw.’’

Tot haar veertiende woonde ze in Lippenhuizen, toen verhuisde ze met haar ouders en broertje naar Langezwaag om daar een kangaroowoning te delen met haar pake en beppe. Ook met hen heeft ze een hechte band. ,,Mei ús beppe praat ik echt oer alles, sy is in hiele goeie freondinne fan my.’’

Het is fijn dat het kan, zo samenwonen met familie, vindt Marit. ,,As je inoar je grinzen oanjouwe, is it goed te dwaan.’’ Op haar achttiende besloot ze om uit huis te gaan. ,,Ik murk dat ik in plakje foar mysels nedich hie.’’ Toen ze uit huis ging kreeg ze van haar ouders kat Pip. ,,Sadat der immen wie as ik thúskaam. Hy komt út it asyl en hat in krolsturt. It is echt in skatsje.’’

Decoreren

Ze nam haar intrek in een verzorgingshuis waar ze samen met een ander meisje vrijwilligerswerk deed met ouderen. ,,Itensiede, spultsjes, in blokje om’’, somt Marit op. ,,Dat die ik mei alle leafde. It wie fijn om sa út hûs te gean, bist dochs net hielendal allinnich.’’

Na een klein jaartje was het tijd voor een echt eigen plekje. Ze vond een appartement in Akkrum, anti-kraak ,,Mar dat waard sloopt.’’ En trok daarna in een oude basisschool in Gorredijk, ook anti-kraak. ,,Dat dielde ik mei twa jonges.’’

Nu woont ze aan de turfroute in Gorredijk. ,,Alles is foar mysels.‘’ Ze houdt van decoreren en verandert vaak dingen in huis, door de muren te schilderen of meubels op te knappen. ,,Ik gean wolris nei de kringloop ta en keapje dan bygelyks in salontafel om dy in nei libben te jaan.’’

In deze coronatijd houdt ze contact met een vast clubje vrienden met wie ze nu kerstknutsels maakt en videobelt. ,,Mei in freondinne gean ik ek wol graach in blokje om om by te kletsen. Mar ik hâld my goed oan de maatregels en hoopje it firus sa foar te wêzen.’’

Zorgboerderij

Vroeger wilde ze bloemiste worden, maar die droom werd al snel vervangen door een baan in de zorg. ,,It is myn dream om letter op in soarchbuorkerij te wurkjen mei bern.’’

Na haar middelbareschooltijd aan het Nordwin College te hebben afgerond, begon ze aan de opleiding Social Work. ,,Ik rûn staazje by ‘t Zuider Stee.’’ Dat beviel haar zo goed dat ze overstapte naar een studie om persoonlijk begeleider te worden op specifieke doelgroepen. ,,Ik krij de kâns om te learen op lokaasje en krij les fan minsken út it fakgebiet.’’

Ze vindt het ideaal om in de praktijk te leren. ,,Ik bin in praktysk minske en bin hjir echt op myn plak.’’ Na de opleiding gaat ze het liefst meteen aan het werk. ,,Der ha ik echt healfolle nocht oan. Miskien dat ik letter noch nei it hbû wol, mar earst lekker wurkje.’’

Dat Marit goed is in haar vak, is afgelopen maart gebleken tijdens Skills The Finals , ook wel het ‘Nederlands Kampioenschap voor mbo’ers’ genoemd. Ze werd nummer één van heel Nederland in het vakgebied maatschappelijke zorg. ,,It wie in enoarm leuke ûnderfining.’’

Tijdens het evenement liep ze haar huidige vriend tegen het lijf die meedeed als lasser. ,,Hy is tredde wurden. We hiene inoar al sjoen by de kennismakking en hiene appkontakt, it plan wie om út iten te gean.’’ Maar door de coronapandemie verliep het net iets anders. ,,It gie allegearre wol wat oars as oars, mar it wie der net minder leuk om.’’

Klapband

Eind april kreeg ze een ongeluk met de auto. ,,In klapbân. Dêrtroch rekke de auto yn ’e slip en sloech hy twa kear oer de kop.’’ Ze belandde in de sloot, maar had volgens de hulpverleners wel een engeltje op haar schouder. ,,Ik hie allinnich in kniesde hân en in harsenskodding, it hie hiel oars rinne kind.’’

Door het ongeluk zit een stage er even niet in. Maar: ,,Fan thússitten wurdt it der ek net better fan.’’ Binnenkort hoopt ze weer aan de slag te kunnen bij Mind-Up. Dat ze wat vertraging oploopt vindt Marit niet erg. ,,Ik bin noch jong en kin noch lang genôch wurkje.’’

'Yn plak fan heal leech, moatte je it glês heal fol sjen'

Die positieve instelling heeft ze van haar moeder. Die heeft de ziekte van Lyme, maar blijft ondanks dat positief. ,,Yn plak fan heal leech, moatte je it glês heal fol sjen. Dat wurket better, haw ik fan har leard.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Opsterland
20 in 2020
Instagram
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct