Wil Vogt 1941 - 2020

De grenzeloze gastvrijheid van Wil Vogt

Wil Vogt 1941 - 2020 FOTO MARIT ANKER

Het geloof bracht haar naar Friesland. De liefde verankerde haar hier. Afgelopen maandag overleed Wil Vogt, bekend van de Dokkumer HEMA en vele maatschappelijke initiatieven in de stad.

Wil Vogt werd als Wil Hoogland geboren in Zeist, waar haar ouders het vermaarde hotel Boschlust hadden. Die gastvrijheid kreeg ze mee van haar ouders.

Op haar 18e ging ze naar de nonnen in Leeuwarden voor haar verpleegstersopleiding. Op het verpleegstersbal liep ze Titus Vogt tegen het lijf en het was liefde op het eerste gezicht. ,,Een oerknal’’, weet zoon Titus junior, supermarkteigenaar in Dokkum. De rasechte Dokkumer en het keurige meisje uit Zeist vielen als een blok voor elkaar en zouden een leven lang bij elkaar blijven.

Wil was nog eventjes verpleegster op de operatiekamers van toenmalig ziekenhuis De Sionsberg. Al snel volgde ze haar man de detailhandel in: het paar ging leiding geven aan de vijfde HEMA van Friesland. Bij de opening in 1964, zo schreef deze krant, hadden alle collega-middenstanders de vlag uit. De burgemeester noemde de komst van de winkel ,,een verrijking voor de stad.’’

De overstap van zorg naar winkel ging haar makkelijk af, weet zoon Titus. ,,Het lag haar wel. Ze kon met mensen omgaan en dat vond ze fijn.’’

Drukke jaren waren het, waarin het paar de HEMA opbouwde en tegelijkertijd een gezin stichtte. Naast Titus kregen ze dochter Anne-Claire, die gehandicapt geboren werd. Wil, gezegend met een groot maatschappelijk hart, richt niet lang daarna stichting Dodado op, die mensen met een handicap helpt bij het beoefenen van sport. Ook was ze lang actief in de vrijwillige thuiszorg.

Thuis was het zoete inval, weet Titus. ,,De deur stond altijd open. Als er mensen mee wilden eten kon dat altijd.’’ De gastvrijheid, die ze in het hotel van haar ouders overal om zich heen had gezien, zat haar ook in de genen. Wil stond altijd voor mensen klaar. Wie even door het leven uit het lood geslagen was kon rekenen op een bloemetje, een kaartje of een vriendelijk woord. Een overwerkte oom bleef volgens Titus ,,maanden’’ logeren om er weer bovenop te komen.

Ook de vakanties, op de familieboerderij in Westergeest, waren gezellige bijeenkomsten waar soms de hele familie wekenlang samen was. ,,Geweldige herinneringen’’, zegt Titus.

Eenmaal met pensioen gingen Titus sr. en Wil veel op reis. ,,Joegoslavië, Oostenrijk, mooie cruises.’’ In hun HEMA-jaren had het paar voor dergelijke tripjes nooit tijd gehad. Nu namen ze het ervan.

Twee jaar geleden toonden kleine ongelukjes dat er iets niet helemaal in de haak was. Vergeetachtig, foutjes met autorijden. Het was Alzheimer. Niet snel daarna ging het echt niet meer. De slopende ziekte sloeg steeds meer barstjes in een tot dan toe rijk leven en gelukkig huwelijk. Schijnbaar onbewogen ging Wil eerder dit jaar akkoord met opname in Talma Hûs in Feanwâlden. ,,Niet dat het haar niks deed, maar ze zag in dat het niet anders kon.’’

Om aandacht voor de ziekte te vragen maakte zoon Titus zijn moeder eerder dit jaar tot het gezicht van een regionale campagne om geld in te zamelen voor onderzoek naar Alzheimer. Ze genoot ervan om op de foto te gaan voor de posters en billboards. ,,Nu voel ik me weer even mens’’, liet ze zich richting de fotograaf ontvallen.

,,Leef je leven’’, drukte ze het afgelopen jaar iedereen die het maar wilde horen op het hart. ,,Want als deze ziekte je grijpt ben je nergens meer.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Noardeast-Fryslân
In memoriam
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct