In de rubriek ‘20 in 2020’ vertellen jongeren die zijn geboren in het jaar 2000 over hun leven. Wat doen deze (bijna-)twintigers, wat houdt hen bezig en hoe zien zij de toekomst? Deze keer: Tabitha de Haan, wordt 20 op 21 juli.

Tabitha heeft het gevoel dat we met zijn allen aan het resetten zijn tijdens deze coronacrisis. ,,Op sociale media zei iemand dat het voelt alsof de natuur zegt: ga naar je kamer en denk even na over wat je gedaan hebt.’’

Ze is blij dat ze in Nederland woont. ,,Omdat ons land niet helemaal op slot is. Ik hoop ook dat dat niet gaat gebeuren. Dat zou ten koste gaan van onze psychische gezondheid. Ik denk dat mensen het niet lang kunnen volhouden om lang in huis opgesloten te zitten.’’

We moeten volgens haar niet vergeten dat psychisch welbevinden minstens zo belangrijk is als fysieke gezondheid. ,,In een van mijn schoolboeken las ik: een glimlach is het beste medicijn. Het ligt natuurlijk wat genuanceerder dan dat, maar bel elkaar en houd contact. Het zou zoveel helpen als mensen gewoon aardig zijn tegen elkaar.’’

Ze probeert ,,de overvloed aan negatieve berichten’’ dan ook te weren. ,,Het nieuws gaat nergens anders over en dat helpt op een gegeven moment niet meer.’’

Tweeling

Tabitha heeft een tweelingbroer, Jelmer. Ze wonen allebei nog thuis bij hun ouders in Dokkum. Zij en haar broer zijn elkaars tegenpolen. ,,Als mensen nog niet weten dat we een tweeling zijn, reageren ze vaak verrast. Hij houdt van uitgaan, daar heb ik niet zoveel mee. En hij werkt veel in de supermarkt, ik heb nog nooit een bijbaantje gehad. Ik focus mij vooral op mijn studie.’’

Naast haar studie houdt Tabitha er talloze hobby’s op na. Want: ,,Je bent nooit te oud om iets nieuws te proberen. Je moet gaan voor wat je wilt en jezelf niet tegen laten houden door angst.’’ Zo doet ze sinds een paar maanden aan kunstschaatsen. ,,Het is een hele moeilijke sport, het is 100 keer doen en dan 99 keer vallen. Maar het is erg leuk en als het wel lukt ben ik heel blij.’’

'Je moet gaan voor wat je wilt en jezelf niet tegen laten houden door angst'

Ook heeft ze jaren aan wedstrijdzwemmen gedaan. ,,Op een gegeven moment vond ik het niet meer leuk om drie keer in de week te trainen, nu zwem ik nog weleens voor mezelf.’’ Maar deze hobby’s zijn door het coronavirus even niet meer te beoefenen.

Gelukkig kan ze wel doorgaan met haar muzikale hobby: dwarsfluit spelen. Dit doet ze normaal gesproken in een ensemble. ,,Ik sta niet graag op de voorgrond en vind het het leukst om in groepen te spelen.’’ Samen spelen gaat nu even niet, maar vorige week heeft ze voor het eerst een individuele les gehad van haar docent via Skype. En het heeft ook zo zijn voordelen: ,,Ik heb de afgelopen tijd meer thuis geoefend dan normaal, dat doe ik anders bijna nooit.’’

Sterrenkunde

Tabitha sloot haar middelbare schoolperiode in 2018 cum laude af. ,,Ik ben perfectionistisch, ik haalde veel tienen en dan wil je dat ook volhouden. Het zit me ook wel eens in de weg, maar ik kan steeds beter accepteren dat gewoon een voldoende ook goed is.’’ In klas vijf kreeg ze daar wel last van. ,,Ik had te veel van mezelf gevraagd. Doordat ik gevoelig ben voor prikkels, vind ik het ook moeilijk om te filteren. Ik kon heel erg piekeren, maar dat gaat nu gelukkig beter.’’

Na het gymnasium besloot ze natuur- en sterrenkunde te gaan studeren in Nijmegen. ,,Dat was een logische keuze, sterrenkunde was mijn ding.’’ Op eigen houtje deed ze als tiener mee aan de sterrenkundeolympiade, iets wat niet via school ging. En op haar zestiende ging ze voor een week naar een internationaal sterrenkundekamp voor jongeren in Italië. Ze had vanuit Nederland daarvoor een beurs gekregen.

Maar de studie bleek niet te zijn wat ze er van verwacht had. ,,Ik had het een beetje geïdealiseerd, het was veel abstracter.’’ Na een half jaar besloot ze ermee te stoppen. ,,Toen ben ik weer van scratch begonnen met mijn studiekeuze.’’

'Ik vind heel veel dingen leuk en dan is kiezen soms lastig'

Het werd biologie. ,,Dat vond ik altijd al leuk, het was ook mijn tweede keuze.’’ Maar door haar deelname aan de biologieolympiade had ze ,,een soort van hekel’’ ontwikkeld aan het vak. ,,Ik zat bij de beste twintig en mocht naar de finale, daarvoor ging je een week naar de universiteit van Wageningen. Het jaar daarvoor had ik meegedaan aan de sterrenkundeolympiade, die was niet zo gericht op wie er de beste was. Dat was bij deze olympiade wel zo, op dat moment had ik wel even genoeg van biologie.’’

Nu is ze eerstejaars aan de Rijksuniversiteit van Groningen. ,,Het is fijn dat het heel breed is. Ik vind heel veel dingen leuk en dan is kiezen soms lastig.’’ Ze vind het wel moeilijk om gemotiveerd te blijven nu ze niet meer op de campus les krijgt. ,,Het verschilt per docent hoe er les wordt gegeven en het is lastig dat je ook je klasgenoten niet meer fysiek ziet.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Noardeast-Fryslân
20 in 2020
Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct