Gerard Rinsma tijdens een Top 2000-kerkdienst in de Agneskerk in Goutum, december 2015. Foto Wim Schrijver

'Zingende dominee' zorgt voor tweespalt binnen kerk

Gerard Rinsma tijdens een Top 2000-kerkdienst in de Agneskerk in Goutum, december 2015. Foto Wim Schrijver

‘De zingende dominee’ werd hij ook wel genoemd: Gerard Rinsma stond met enige regelmaat te rocken in de Agneskerk, met gospelrockband Grace. Hij introduceerde er de Top 2000-dienst.

In september 2013 werd Rinsma, naast dominee ook straatmuzikant en poppenspeler, beroepen door de PKN-gemeente met een ruim 800 leden.

In zijn Top 2000-dienst, waarin popmuziek de hoofdrol speelde, nam de predikant zelf een reeks instrumenten ter hand nam en zong hij liedjes. Dit leidde tot enthousiasme onder de jeugd, maar ook onder oudere gemeenteleden. ,,Ik was een enorme fan van deze diensten. Rinsma ging soms helemaal uit zijn dak, en ze hielpen om jongeren naar de kerk te trekken’’, vertelt gemeentelid Pieter de Jong (63).

Maar zijn uitbundigheid viel niet bij iedereen in de smaak, en Rinsma kreeg ook kritiek omdat hij solistisch opereerde. Volgens classispredikant Wim Beekman speelde dit een rol bij het conflict.

'Ik wil een herder zijn, maar de kerkenraad heeft van mij een huurling gemaakt'

Een verstoorde verhouding met de kerkenraad, die begon met een formaliteit, zo omschrijft Rinsma (61) zelf de aard van het conflict.

,,Ik heb vier goede jaren gehad in Goutum. Men wilde een toegankelijke dominee die het contact met het dorp en de school herstelde. In mijn ogen is dat redelijk gelukt. We hebben ‘Het Heilig hert fan Cambuur’ gehad (Under de toer-voorstelling in 2018, red.), dat heel succesvol was.’’

Bemiddeling mislukt

De spanningen begonnen met het aantreden van de nieuwe kerkenraadsvoorzitter in 2017. Zij stelde volgens Rinsma nieuwe eisen aan het ‘jaargesprek’, een soort evaluatiegesprek met de dominee. Zo wilde zij tegen zijn zin het gesprek leiden als voorzitter. Verder wilde ze naast dit jaarlijkse onderhoud meerdere evaluatie- en toetsingsmomenten met de predikant. Die was het daar niet mee eens. ,,Ik vond dat men zich moest conformeren aan de richtlijnen van de kerk.’’

Een poging tot bemiddeling van een gemeenteadviseur en later van een regionaal adviseur mislukte. Integendeel: de voorzitter van de kerkenraad en de scriba traden af.

In de zomer van 2018 boden twee oud-voorzitters van de kerkenraad aan de situatie te onderzoeken en advies uit te brengen. In november dat jaar presenteerden ze hun rapport. Hun conclusie was dat de predikant ‘in overwegende mate zelf de verantwoordelijkheid draagt voor het ontstane conflict’. Hun aanbeveling luidde de inzet van coaching voor kerkenraad en predikant. Rinsma: ,,Dat vond ik heel positief en wilde ik met beide handen aangrijpen.’’

Met de opzet en inhoud van het rapport was hij het evenwel niet eens; hij maakte bij de kerkenraad bezwaar tegen de in zijn ogen feitelijke onjuistheden en tegen de conclusie dat vooral hij de schuldige was. Twee dagen erna werd op een druk bezochte gemeenteavond de inhoud van het rapport met de gemeente gedeeld.

‘Escalerend en polariserend gehandeld’

Ook de classis (regionaal kerkbestuur, red.) ging zich toen bemoeien met de kwestie. Een visitatiecommissie voerde gesprekken met kerkenraad, predikant en gemeenteleden en kwam tot de conclusie dat mediation nodig was. De kerkenraad weigerde volgens Rinsma daar mee in te stemmen. De indiening van Rinsma’s bezwaarschrift tegen het onderzoek had tot een onoverkomelijke vertrouwensbreuk geleid. De predikant werd daarop in april 2019 op non-actief gesteld en per 1 augustus dit jaar ‘los gemaakt van de gemeente’, zoals ontslag in kerkelijke kringen heet.

Volgens Rinsma heeft de kerkenraad in het hele proces ‘escalerend en polariserend gehandeld’ en door verschillende negatieve publicaties over de kwestie, onder andere in de digitale nieuwsbrief van de gemeente, ,,karaktermoord’’ gepleegd op hem. Om die reden heeft hij bij de kantonrechter een verzoek gedaan om een transitievergoeding te krijgen. Eind oktober vindt de zitting plaats.

,,Ik ben werkelijk verbijsterd en diep teleurgesteld over de hele gang van zaken’’, reageert de gewezen predikant, die inmiddels is verhuisd naar een plaats buiten de provincie. ,,Ik vind het vooral verdrietig dat ik mijn gemeenteleden in de steek heb moeten laten. Zij herkennen zich absoluut niet in het beleid van de kerkenraad en hebben geen enkele inspraak gehad. Ik wil een herder zijn, maar de kerkenraad heeft van mij een huurling gemaakt. Dat doet mij nog het meest pijn.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct