Lars en Hendrik in de Willem Loréstraat in Leeuwarden. Door de overlast rondom zorgverlener Strong ID hebben politie en stadstoezicht extra bevoegdheden gekregen om in te grijpen. FOTO MARCHJE ANDRINGA

Wie zijn de overlastgevende jongeren die wonen in de Vlietzone?

Lars en Hendrik in de Willem Loréstraat in Leeuwarden. Door de overlast rondom zorgverlener Strong ID hebben politie en stadstoezicht extra bevoegdheden gekregen om in te grijpen. FOTO MARCHJE ANDRINGA

Jongeren van Strong ID zorgen voor zoveel overlast dat de gemeente Leeuwarden ingrijpt. Maar wie zijn deze jongeren? En waarom zijn ze daar?

Lars (20) en Hendrik (19) zijn twee van de jongeren die bij Strong ID worden opgevangen. ,,Vaak is die overlast niet meer dan een biertje en een blowtje op straat”, vertelt Lars. ,,Of iemand begint te schreeuwen als de politie hem ophaalt”, vult Hendrik aan. ,,Deze jongens zijn jarenlang van instelling naar instelling gegaan, en weten niet eens hoe ze zich moeten gedragen”, voegt Marcel Lautenbach van Strong ID toe.

Maar de overlast ging de eerst zes maanden van dit jaar heel wat verder dan alleen een biertje en blowtje op straat. De gemeente registreerde tientallen incidenten, variërend van geweld tot drugsgebruik en alles daar tussenin. Het college benoemde de omgeving tot overlastgebied, de politie kreeg extra bevoegdheden.

Lees ook (LC+): Opheldering geëist na ‘aanwijzen’ overlastgebied Vliet

Geen normale hulpinstantie

Strong ID is geen normale hulpinstantie. Lautenbach zag dat een groep jongeren tussen wal en schip belandde. Vanuit zijn eigen ervaring begon hij samen met een compagnon jongeren te helpen. En richt hij zich op jongeren die ontsporen, zwerven, crimineel gedrag vertonen en die nu via het Veiligheidshuis, wijkteams of andere instellingen bij Strong ID terecht komen. ‘Onorthodoxe hulpverlening’, zoals wethouder Herwil van Gelder van de gemeente Leeuwarden het noemt.

,,Ik ben op mijn tiende uit huis geplaatst omdat mijn ouders niet voor mij konden zorgen. Als jochie kwam ik in een instelling in een groep met jongens van een jaar of zestien. Toen ik daar kwam speelde ik nog, maar na een jaar had ik hun gedrag overgenomen: blowen, vechten, rotzooi trappen”, vertelt Lars. Vanaf zijn zestiende ging het van instelling naar instelling. ,,Ik was onhandelbaar, werd opgesloten in de separeercel, gefixeerd. Daar word je gek van man!” Vanaf zijn achttiende leefde hij op straat – onderbroken door perioden in de Marwei. ,,Het maakte me niets meer uit, ik was helemaal van het padje af.”

Hendrik moest ook al jong uit huis. ,,Mijn moeder was verslaafd, ik ging bij mijn oma wonen maar die kwam in een psychose terecht.” Na perioden bij zijn vader en een pleeggezin – ‘daar ging het wel goed’ – kwam hij in verschillende (gesloten) jeugdinrichtingen. ,,Die hebben echt mijn leven verneukt.” Verhalen over vechtpartijen, conflicten met de leiding, opsluiting en weglopen volgen. ,,Het probleem in de jeugdzorg is dat ze denken dat ze alles weten. Er zullen vast wel goede mensen bij zitten, maar ze weten niet wat je voelt. Na al dat heen en weer geplaats kon niets me meer wat schelen. Ik liep met twee messen rond, het interesseerde me niet meer.”

Connectie

Uiteindelijk belandden Lars en Hendrik bij Strong ID aan de Willem Loréstraat. ,,Marcel weet hoe het is, hij snapt je”, verklaart Hendrik het verschil met de ‘reguliere hulpverlening’. ,,Hier heb ik een connectie, in instellingen hebben de mensen wel papieren en zo, maar ze weten niet wat er speelt. Hier gaan we even een rondje lopen, effe praten en naar buiten of de sportzaal in. Hij motiveert me onbewust”, noemt Lars een paar verschillen.

,,Maar het belangrijkste is dat ik nu wat te verliezen heb, weet je. Ik heb nu een kamer, mijn katten. Als ik weer de fout in ga, raak ik dat kwijt. De volgende keer dat ik iets doe, zit ik voor langere tijd vast.” Lacht besmuikt: ,,ik heb het echt goed verneukt vroeger.”

Lars en Hendrik zeggen baat te hebben bij de aanpak van Lautenbach en de andere hulpverleners van Strong ID. En ook de gemeente zegt dat er positieve resultaten worden behaald. ,,Dat hoor ik ook van de politie”, zei wethouder Herwil van Gelder eerder deze week.

Kanttekeningen

Er zijn ook kanttekeningen te maken. Strong ID biedt verschillende vormen van begeleiding. Maar niet iedere jongere heeft een dagbesteding. Lars: ,,Ik zou weer naar school maar toen moest ik nog zitten voor een oude zaak. Nu wacht ik op een oude taakstraf en daarna wil aan het werk of naar school. Nu doe ik ‘s ochtends mee aan het ontbijt, sport wat, maak schoon en ben in de stad.”

Terugkomend op het begin van het verhaal – de overlast voor de buurt – merkt hij op het wel heel vervelend te vinden dat mensen daarom verhuisd zijn. ,,Dat moet anders. Ik spreek andere jongens hier ook wel op aan. Het is soms ook gewoon boosheid die er uitkomt. Niet goed hé, maar dat is het wel.”

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 4,99 per maand. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct