Het thuiskookpakket van de Kleyne Sint Jacob.

Restaurantrecensie: Volwassen koken

Het thuiskookpakket van de Kleyne Sint Jacob.

Als horecaondernemer moet je creatief zijn in coronatijden, en dus zien we steeds meer restaurants die kookpakketten aanbieden waarmee mensen zelf aan de slag gaan.

Zo ook de Kleyne Sint Jacob in Leeuwarden. Geen eethuis weliswaar, maar een kookatelier dat het normaal vooral van workshops moet hebben. Dat gaat nu even niet, dus bieden Klaas Kasma en Marijke van Essen elke vrijdag de ingrediënten voor een driegangenmenu inclusief bijbehorend recept aan, voor 20 euro per persoon.

Wij hebben voor vier man besteld, onder wie twee vegetariërs. Naar dieetwensen werd overigens niet gevraagd, dus meldden we dit er zelf maar even bij. Vrijdagmiddag kunnen de ingrediënten, verpakt in vier papieren tasjes, worden opgehaald in het pand op het Herenwaltje. Als extraatje nemen we een zelfgebakken brood en een bijpassend flesje rode wijn mee, voor het ultieme uit eten-gevoel.

loading

Voordat we beginnen, eerst de uitgebreide instructies maar eens lezen. Daarin staat onder andere dat het recept een richtlijn is, dat we ‘ondersteuningsvideo’s’ op Instagram kunnen bekijken en dat we altijd Klaas mogen bellen voor geestelijke ondersteuning, een hele geruststelling.

Als we alles hebben uitgestald, staat het aanrecht vol papieren zakjes en plastic bakjes. De moed zou je hierdoor in de schoenen kunnen zinken, maar dat laten we ons natuurlijk niet gebeuren. We gaan lekker kokkerellen! Een bereidingstijd wordt niet vermeld op de A4’tjes, een werkvolgorde evenmin.

We beginnen dus, logisch , met het voorgerecht: geroosterde tomaatjes met bresaola, rucola en Friese schapenkaas. Dat blijkt een makkie: kerstomaatjes in een ovenschaal, dressing erover en de oven in. Maar, welke van de twee vleeswaren in het pakket is bressaola, en wat is dat überhaupt? Het blijkt aan de lucht gedroogd, gezouten rundvlees dat twee of drie maanden oud is. Is er een vegetarisch alternatief? Nee, de vega’s moeten het doen met de witte blokjes kaas, ook goed.

loading

Het hoofdgerecht - saltimbocca met gegrilde asperges, amandel en rozemarijn en aardappelsalade - is beduidend meer werk. De groene asperges hoeven gelukkig niet geschild, dat scheelt. Ze moeten na het koken wel gegrild in een grillpan. Maar die hebben we niet, dus gaan ze gewoon in de koekenpan. Van sjalotjes, knoflook, rozemarijn en amandelschaafsel maak ik een lekkere, stevige dressing.

Het moet gezegd, alle benodigde ingrediënten zijn precies afgemeten, wat dat betreft kan er weinig mis gaan.

Dochter heeft zich intussen op de aardappelsalade gestort: aardappels in kleine blokjes snijden, koken en dan mengen met homemade mayonaise. Een mooie uitdaging, vindt J., die voortvarend aan de slag gaat met eidooiers, mosterd en olie, maar verzuimt het recept eerst goed te lezen. En dus gaat het helemaal mis met de romige saus. Kennelijk had het kookatelier hier rekening mee gehouden, want er zit ook een bakje door hen gemaakt in het pakket.

De kalfsschnitzeltjes en spinazie-kaasburgers zijn snel gaar; plakje serranoham en salieblaadje erop, en hup, op de borden. We voelen ons al bijna volleerd koks. Als het dessert, bread and butterpudding, in de oven zit, kunnen we - eindelijk - aan tafel om te smullen van ons zelf bereide driegangendiner. De keuken is intussen een soort van ontploft, maar dat zien we later, eerst eten.

Het voorgerecht blijkt een smakelijke combinatie van het zoute vlees, de zoete tomaatjes en de zachte schapenkaas. Het knapperige brood heeft een anijssmaakje. ,,Heel bijzonder’’, klinkt het aan tafel.

Jammer is wel dat het hoofdgerecht is afgekoeld, als we daar aan beginnen. Hoe doen die koks dat? Qua timing moeten wij duidelijk nog wat leren, al waren wat tips van Klaas hier omtrent ook welkom geweest.

De aardappelsalade is lekker romig, de asperges knapperig en de saltimbocca niet helemaal gaar, merkt een tafelgenoot op. ,,Maar dat hoefde ook niet’’, citeer ik het recept. De vegaburgers vallen in de smaak, al had het best wat creatiever gemogen voor de vega’s. ,,Iets met noten, of peulvruchten of zo.’’ Aangenaam verrast zijn we door de rode wijn NAAM

Aan de jongste is het chique diner wat minder besteed. ,,Het ziet er allemaal wel lekker uit, maar ook iets te volwassen. Hadden ze geen kindermenu?’’, luidt zijn commentaar. Dus hebben wij een extra grote portie van de pudding, wat we niet heel erg vinden. Want verrassend lekker, zeker in combinatie met de bloedsinaasappelmarmelade en trosje rode bessen.

Voordat we kunnen uitbuiken, is er nog een aanrecht leeg te ruimen en een afwas weg te werken. Dat is het lot van de thuiskok, maar daarna begint het nagenieten.

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 4,99 per maand. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct