Gerrit Hottinga (1963-2020)

Gerrit Hottinga was altijd inzetbaar

Gerrit Hottinga (1963-2020) EIGEN FOTO

Ruilen voor een dienst op het werk bij Talant in Stiens of invallen bij vrijwilligersactiviteiten? Helpen bij de opbouw van een feesttent? Een bestuurslidmaatschap? Scheidsrechteren? Gerrit Hottinga uit Britsum, die op 9 augustus op 56-jarige leeftijd overleed, was er altijd toe bereid.

Van Hottinga kon je op aan. De enige keer dat hij zelf zijn werk probeerde te ruilen was als de tent voor de wedstrijd DTD-Cambuur opgezet moest worden. Daar wilde hij bij zijn.

In voetbalvereniging DTD, De Trije Doarpen (Britsum, Jelsum, Cornjum), stak hij menig uurtje. Hij was er voorzitter, deed kantinediensten, was scheidsrechter bij wedstrijden op zaterdag en zondag en stond langs de lijn als zoon Maikel in het eerste moest spelen. Met evenveel liefde ging hij naar het korfballen van zijn dochter Silke. Uiteraard was hij ook graag aanwezig bij derde helft, zegt zijn vrouw Anna Postma.

In zijn vriendenkring werd hij gekscherend ‘Hottentot’ genoemd. Hij had zelfs een voetbaltrui waar dat op stond. De club omschreef hem in de overlijdensadvertentie als een echte clubman. ,,Ien dy foar altyd lid fan de DTD-famylje bliuwt.’’ Van alle voetbalactiviteiten was het scheidsrechter zijn favoriet, vertellen Anna en Silke. ,,Dat vond hij echt leuk. Het was zijn grote hobby.’’ Hij liet zich niet opruien, was eerder zelf de man die de boel een beetje opruide.

Hottinga werd in Nijland geboren en woonde tijdens zijn jeugd in Leeuwarden, Heerenveen en Stiens. In dit laatste dorp was hij keeper bij voetbalvereniging CSL. Hij volgde de mavo en maakte de meao eerst niet af. ,,School was niet zijn sterkste punt. Hij deed op de meao elke klas een keer over. Hij was als bijbaan postbode. Dat deed Gerrit veel liever. Kon hij wat verdienen.’’

In de hele ING-periode praatte hij weinig over zijn werk. Van Talant vertelde hij juist heel veel

Inmiddels aan het werk bij de ING in Leeuwarden beweerde hij altijd dat hij de meao voor zijn veertigste af zou maken. Toen de ING dat verplicht stelde, lukte hem dat ook. Na 27 jaar werd hij boventallig verklaard. Toen al, en ook tijdens zijn twee jaar ziek zijn, kwam er nooit een raar woord naar buiten. ,,Hij accepteerde de dingen zoals ze zijn. Bleef altijd rustig.’’ Vanwege endeldarmkanker moest hij talloze operaties en behandelingen ondergaan. ,,Maar hij is nooit één keer kwaad geworden’’, merkt Silke op.

Het ontslag wakkerde een al lang koesterende wens bij hem aan. De ING bood hem de gelegenheid een opleiding te doen. Al vaker had hij gezegd dat hij wel in de gehandicaptenzorg aan de slag wilde. En zo geschiedde. Hottinga werd begeleider van een zware groep cliënten van Talant in Stiens. Tijdens zijn werken/leren-periode was hij er tegelijk met zijn dochter Silke, die er stage liep. ,,Dus konden ze er samen veel over praten. In de hele ING-periode praatte hij weinig over zijn werk. Van Talant vertelde hij juist heel veel.’’

Hottinga nam in zijn vrije tijd ook wel twee vaste cliënten van hem mee op pad. Naar AquaZoo of Schiphol. Dan maakte hij een fotoboekje van hun gezamenlijke uitje. Cliënten vroegen zich af waar hij bleef toen hij ziek werd. Hij moest in de zomer van 2018 al heel gauw zijn werk en al zijn activiteiten opgeven. Zo ook zijn jaarlijkse weekend met een groep vrienden naar het Bospop-festival in Weert. Gerrit regelde de tickets, de camping en de voorvergadering.

,,Een weekend dom ouwehoeren, noemde hij het’’, vertelt Silke. Haar vader was iemand van de flauwe grappen en droge humor. Toen hij het boek met uitvaartkisten doorbladerde, was zijn conclusie: ,,Wat zijn die dingen duur. Doe maar zo goedkoop mogelijk.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct