Lieke van den Krommenacker schrijft een liefdesbrief voor de Braziliaanse Roseli Boasorte.

Een echte liefdesbrief met hulp van een liefdesbode

Lieke van den Krommenacker schrijft een liefdesbrief voor de Braziliaanse Roseli Boasorte. FOTO NIELS WESTRA

Een mooie liefdesbrief schrijven is voor de meeste mensen al geen makkie, laat staan als je de taal niet machtig bent. Liefdesbodes Lieke en Anne hielpen ze woensdag daarbij in de Leeuwarder bieb, op een ouderwetse typemachine.

De Leeuwarder bibliotheek heeft de liefdesbodes ingehuurd in het kader van de week van lezen en schrijven waarin aandacht wordt besteed aan laaggeletterdheid. Met de activiteit wil dbieb benadrukken dat het soms best ingewikkeld kan zijn om de juiste woorden te vinden voor wat je eigenlijk wilt zeggen. ,,Omdat je de Nederlandse taal niet beheerst of omdat je nog niet zo taalvaardig bent. En sommige mensen ervaren echt een probleem doordat ze niet altijd de woorden paraat hebben’’, zegt Getty Bouma van de bibliotheek.

Lieke van den Krommenacker en Anne Brouwer kunnen die woorden wel vinden. Met hun mobiele schrijfloketten zitten ze donderdag in het café van de bieb, en iedereen mag aanschuiven. Na kleine interviews werken de ‘liefdesbodes’ de verhalen op een ouderwetse typemachine uit in literaire liefdesbrieven. Met een eigen postzegel en een retourkaart worden ze gepost.

Nederlandse taallessen

’s Morgens komen de ‘klanten’ vooral van de Nederlandse taallessen die boven gegeven worden door taalcoaches. Onder hen Roseli Boasorte (53), een Braziliaanse die sinds een jaar in Nederland woont. Aan wie ze een liefdesbrief wil sturen? Aan haar man Bauke natuurlijk, die ze tien jaar geleden op een cruiseschip ontmoette. Om hem te bedanken voor ‘alles’ en duidelijk te maken wat hij voor haar betekent. Lieke stelt de vrouw allerlei vragen over haar Friese liefde, maakt aantekeningen en gaat er vervolgens mee aan de slag. Boasorte is zichtbaar blij met het resultaat. ,,Een hele mooie brief.’’ Nee, ze schrijft zelf eigenlijk nooit een echte brief. ,,Vroeger wel, toen we nog niet samenwoonden. Nu zien we elkaar elke dag en hebben we Whatsapp.’’

Haar taalcoach Tineke Hallema knikt. ,,Vroeger schreef je elkaar nog brieven, en dan nog schrijf je vaak niet wat je echt wilt zeggen.’’ Hallema vindt het een waardevolle activiteit voor haar cursisten, onder wie veel vluchtelingen. ,,Deze mensen missen hun familieleden, hun moeder. Die verhalen delen we lang niet altijd in de les, maar hier kunnen zij ze kwijt.’’

Een jonge Iraanse schuift intussen aan bij het schrijfloket van Anne. Of ze ook een brief in het Farsi aan haar moeder kan schrijven? Dat wordt een beetje lastig, maar Anne heeft een ander idee. Als ze nu eens een epistel in het Nederlands aan haarzelf schrijft en de Iraanse dit later zelf vertaalt voor haar moeder?

Spannend

De Oegandese Hakim Pomusanege (34) doet zijn verhaal in het Engels. Aan het bureautje van Lieke vertelt hij glunderend over zijn Friese vriendin Myrthe, met wie hij nu een jaar samen is. Ze vraagt hoe ze elkaar hebben ontmoet, wat ze voor hem betekent, hoe hij hun toekomst ziet. Hakim beantwoordt alle vragen en dan is het wachten op de brief.

,,Spannend, maar really nice ’’, vindt de jongeman. als hij na een half uurtje het resultaat komt ophalen.

Veel mensen vinden het spannend, merken Anne en Lieke. Lieke: ,,Logisch, zeker als je hier niet vandaan komt en je allemaal vragen over je liefdesleven krijgt. Mensen zijn best wel open en eerlijk in een kwartiertje.’’

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct