FOTO

Dierenarts stopt, gaat door als bistedokter

FOTO LC/ASING WALTHAUS

Dierenarts Menno Wiersma uit Reduzum is er na 33 jaar mee gestopt. Maar bistedokter Menno Wiersma denkt niet aan ophouden. Die heeft nog zoveel verhalen in zijn hoofd, die gaat gewoon door.

Een hond die een portie Chinees verorbert, kan goed ziek worden. De hond Esra, een Duitse staande, had dat in 2002 gedaan en kort daarop belden zijn bazen met dierenarts Menno Wiersma. De hond zwol op en probeerde te braken, maar dat ging niet. Dus werd Esra in de praktijk in Grou onder narcose gebracht (,,we hienen krekt gasnarkoaze-apparatuer’’), werd zijn buikwand opengesneden en de maag geprikt, zodat het gas kon ontsnappen en de maag gespoeld kon worden. Dat ging moeizaam, want stukken taugé verstopten de sonde.

,,Taugé verteert niet in de maag en komt er precies zo uit als het erin is gegaan.’’ Menno Wiersma uit Reduzum schreef het in een van zijn eerste columns als bistedokter . Die verschenen in de Mid Frieslander, later ook in opvolgende bladen. Nu staat een groot aantal op bistedokter.nl. En nu Wiersma niet meer werkt ,,hoopje ik de tiid te finen om in stik as wat te bondeljen’’. Daarnaast schrijft hij gewoon verder: ,,Ik ha noch safolle ferhalen yn ’e holle.’’

Wiersma (59) is op 1 september gestopt met werken, na worstelingen met artrose en hartritmestoornissen. Het afgelopen jaar beschrijft hij als een rollercoaster , in een recent verhaal op zijn website. ,,Sa’t in bist by my op de operaasjetafel oerlevere wie oan myn kennis en kunde, sa wie ik no.’’ Toen hij na zijn operatie aan het hart weer aan het werk ging, was het meteen weer zo druk (de coronatijd bracht heel veel bedrijvigheid in de praktijk) dat hij het gevoel had terug bij af te zijn. Hij besloot er na 33 jaar een streep onder te zetten. Een echte afsluiting zat er niet in, maar hij ging met taart langs bij een deel van de ongeveer 150 boeren waar hij altijd kwam. En misschien komt er nog wel iets: ,,mar dan moat dat boek der earst komme en korona moat de wrâld út’’.

'Sa’t in bist by my op de operaasjetafel oerlevere wie oan myn kennis en kunde, sa wie ik no'

Zijn vader was veearts, zijn oom was het, dus het lijkt logisch dat Menno Wiersma het ook zou worden. Toch hing het erom, want hij wist niet of hij het echt wilde en het was onzeker of hij zou worden ingeloot. De afloop is bekend.

Een collega zei: ,,Ik doe diergeneeskunde, want ik wil geen arts worden. Als arts heb je altijd met mensen te doen.’’ Wiersma weet beter: als dierenarts heb je juist met mensen te doen, en geen baas of boer is hetzelfde. En daarnaast zijn er al die verschillende dieren – van honden en katten tot paarden, schapen en koeien. ,,In hûsdokter behannelet mar ien soart fan bisten, wy hawwe in ferskaat.’’ Hij werd plattelandsdierenarts, die pas doorverwijst als de eigen mogelijkheden zijn uitgeput. In 1987 begon hij in Reduzum, inmiddels is de praktijk in Grou, waar acht mensen werken.

Reacties

Het schrijven voor de Mid Frieslander kwam daarbij, en daar bleek hij aanleg voor te hebben. Mogelijk heeft zijn leraar Nederlands aan de RSG in Leeuwarden, Harm Tuin, daar mee te maken. Wiersma schrijft nu en dan schrijft in het Fries, maar dat kost meer moeite. Aanvankelijk hielp dorpsgenoot en schrijfster Baukje Wytsma hem, maar die zei op een dag: ,,Do kinst it no sels wol.’’

Soms komen er boze reacties: zoals toen hij schreef over de risico’s van honden die uit het buitenland komen, socialisatieproblemen, kans op leishmania. Een vrouw liet boos weten dat ze het er niet mee eens was. Een tijd langer was ze met haar buitenlandse hond bij de praktijk – het dier was zo onhandelbaar dat hij een spuitje moest.

Hij schreef ook een verhaal over een huiskat, die hij een spuitje moest geven omdat die met een buks was beschoten. Misschien was het een kwajongensstreek, misschien een getergde kattenhater. Hoe dan ook kwam er een anonieme brief: ‘Weet u wel wat de kat in mijn tuintje aanricht?’ Dat brengt ons op de huidige discussie over loslopende katten. ,,It is ûnfoarstelber wat de kat yn de natuer foar skea oanrjochtet’’, weet Wiersma, wiens eigen kat hier ergens in de weilanden loopt. ,,Mar alle katten tenei binnen hâlde, dat sil net slagje. Ik wyt hjir gjin oplossing foar.’’

Lees ook | Artrose steeds beter te behandelen. Wat is artrose?

Plus artikel gelezen
Je las zojuist een artikel.
Onbeperkt PREMIUM-artikelen lezen?

Lees nu PREMIUM vanaf € 1,15 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen, video’s, columns en meer.

Probeer PREMIUM direct